Γράφει ο
Γιώργος Κακαρελίδης

Στὸ προηγούμενο ἄρθρο μας ἐξετάσαμε τὴν ὀπτική τοῦ Ἀντρέα Κοστολάνι, ποὺ εἶχε μιλήσει γιὰ ὅλους τοὺς οἰκονομοβλάκες, ποὺ δημιούργησαν αὐτὸ τὸ παγκόσμιο χρηματιστηριακό καζίνο. Εἶχε πῆ: τὀ σύνολο τῆς χρηματιστηριακῆς ἀγορᾶς ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ ἄν ὑπάρχουν περισσότερες μετοχές ἀπ’ὅσοι ἠλίθιοι ἤ περισσότεροι ἠλιθιοι ἀπὸ ὅσες μετοχές. Καὶ κατ’ ἐπέκτασιν, κατέληγε, σὲ ὁλη αὐτὴ τὴν πυραμίδα, βρὲς τὸν ἑπόμενο άνόητο, νὰ τοῦ φορτώσῃς ἄχρηστα χαρτιά ἤ/καὶ τὴν ζημιά.

Περίπτωση 1^η τὰ ἄχρηστα χαρτιά: οὐσιαστικά εἶναι παντοειδεῖς τίτλοι χρέους σκέτοι ἤ σὲ κοκταίηλ ἀπό φέτες μετοχῶν, ὁμολόγων, δανείων (μὲ εὐφάνταστα ὀνόματα) καὶ συμβόλαια ἀσφάλισης ἔναντι μὴ ἐξυπηρέτησης του. Βασίστηκαν πάνω στὴν βλακώδη ὑπόθεση ὅτι ... δὲν θὰ ὑπάρξῃ ποτέ κρίση, δηλαδὴ τὰ χαρτιά αὐτά, δὲν θὰ χάσουν ποτέ τὴν ἀξία τους, ἄρα μπορεῖ ἀενάως νὰ τὰ διαπραγματεύονται χρηματιστές παιδαρέλια, βρἰσκοντας πάντα χρήσιμους ἠλίθιους, γιὰ νὰ μποροῦν νὰ ἀγοράζουν οἱ πρῶτοι τὰ αὐτοκινητάκια τους. Ἐκτὸς ἀπὸ τὴν βλακεία, χρειαζόταν καὶ μιὰ ἀπάτη. Νὰ συμπράττουν συνεχῶς, ἔναντι ἀμοιβῆς φυσικά, οἱ δῆθεν σοβαροὶ, διεθνεῖς οἶκοι ἀξιολόγησης, χαρακτηρίζοντας τὸ σκοτεινό καὶ ἀκαθόριστο, ἀξιακά, χαρτομάνι σὰν χρυσάφι (ΑΑΑ, μάλιστα). Ὅταν φάνηκε ἡ γύμνια τῶν χαρτιῶν καὶ ἔσκασαν φοῦσκες καὶ ἀσφαλιστήρια, τὸ χαρτομάνι μεταβλήθηκε σὲ μαῦρο χαρτοπόλεμο, μὲ συνέπεια ἀσφαλιστικές καὶ τράπεζες, ποὺ κατεῖχαν τόννους ἀπὸ δαῦτον, οὐσιαστικά πτώχευσαν. Τότε πῶς ὑπάρχουν ἀκόμα, θὰ ἀναρωτηθῇ ὁ ἀναγνώστης. Πρᾶγμα ποὺ μᾶς ὁδηγεῖ στὴν ἀκόλουθη περίπτωση.

Περίπτωση 2^α οἱ ζημιές καὶ οἱ ἀνόητοι ἄλλοι:

Τὶ ἀκριβῶς σκαρφίστηκαν τράπεζες καὶ πολιτικοί; Ἁπλούστατατα, πέρασαν τὴν ζημιά στοὺς πολίτες, μὲ δύο τρόπους. Πρῶτον ἔδωσαν ζεστό δανεικό, μὲ σχεδόν μηδενικό ἐπιτόκιο καὶ πρακτικά ἀγύριστο, χρῆμα, στὶς τράπεζες ζόμπυ, ἕνα μέρος τοῦ ὁποίου αὐτές, τὸ ... ἐπαναδάνεισαν στό κράτος μὲ χοντρό ἐπιτόκιο καὶ τὸ σύνολο τοῦ χρέους τὸ φόρτωσαν στούς ... ὑπηκόους τους. Δεύτερον, μὴ ἔχοντας συνετισθῆ, μὲ τὸ ζεστό δημόσιο χρῆμα, οἱ τράπεζες «δημιούργησαν» πάλι τοξικά παράγωγα μὲ  φέτες ἀπὸ .... κρατικά χρέη, αὐτὴ τὴν φορά καὶ ἔστειλαν μέρος ἀπὸ αὐτό τὸ ίδιωτικό τοξικό χρηματοχαρτομάνι, πίσω στὶς κυβερνήσεις, γιά .... ἀποπληρωμή χρεῶν.

Φυσικά τό Δημόσιο, τὶς ὅποιες μετοχές πῆρε ἀπὸ δαῦτες (πληρωμένες μέ ἀληθινό χρῆμα τῶν φορολογουμένων) καὶ ἀφοῦ «διέσωσε» τὶς τράπεζες, πούλησε “ὑποχρεωτικά” (sic) τὶς μετοχές σὲ τιμή δέκατου ἤ ἀκόμη περισσότερο ὑποπολλαπλάσιου τῆς ἀξίας ἀγορᾶς!!

Μὲ τὸ μόνιμο ὑποζύγιο, τὸν φορολογούμενο, νὰ φορτώνεται χρέη, ποὺ τράπεζες, Κεντρικές Τράπεζες καὶ Κυβερνήσεις, δημιούργησαν, χωρίς ντροπή, χωρίς ἔλεγχο, καὶ τὸ κυριώτερο χωρίς νὰ καταβάλουν ἤ ριψοκινδυνεύσουν δικό τους χρῆμα, ἀλλά ἁρμέγοντας τὸν πολίτη.

Εἶναι ἡλίου φαεινώτερον, ὅτι ὅλοι αὐτοὶ ἦσαν σὲ ἁγαστὴ συνεργασία μεταξύ τους, γιὰ νὰ καταφέρουν κάτι τέτοιο. Καὶ χρησιμοποίησαν τὰ δάνεια καὶ τὴν ἐξουσία γιὰ νὰ κατευθύνουν τὰ Μέσα Μαζικῆς Ἐξαπάτησης, γιὰ τὴν ἐπίτευξη τῶν ἰδιαίτερων ἀνομιῶν τοῦ καθενός τους. (ἄλλο ἄν ἐνδιάμεσα, τὰ συστημικά ΜΜΕ ἀπέκτησαν σχετική αὐτονομία καὶ ἔκαναν τὶς δικές τους ἐπιλογές).

Ἔτσι φθάσαμε σήμερα νὰ χρωστοῦν τρισεκατομμύρια, οἱ πᾶντες στοὺς πᾶντες σὲ ἕνα ἀξεδιάλυτο κουβέρι περιπεπλεγμένων συμφερόντων, ποὺ καθορίζουν δυστυχῶς τὴν ζωή ἤ τὸν θάνατο πολλῶν. Εὐτυχῶς ἡ ζωή ἀπέδειξε ὅτι οἱ δύσκολοι κόμποι λύνονται ἐξαιρετικά δραστικά καὶ ἁπλᾶ. Καλά Χριστούγεννα καὶ Τολμῆστε το!