Βελούδινη (εξουθενωτική) τιμωρίαΣε προηγούμενο κείμενο («Σφιχταγκαλιάσματα») είχα προτείνει τρόπο προσέγγισης εξουσιαστών και εξουσιαζόμενων.

Στο σημερινό, θα προχωρήσω σε υπόδειξη σκληρής παραδειγματικής –πλην πολιτισμένης –τιμωρίας εκείνων των κρατούντων που ψεύδονται καθἐξιν, παραπλανούν  κατά σύστημα, υπόσχονται ασύστολα, και παρανομούν ανενδοίαστα.

Δεν είμαι υπέρ: ισόβιου εγκλεισμού τους στις φυλακές, άγριους ξυλοδαρμούς, κρεμάσματος –κανονικά ή ανάποδα -, διαπόμπευσης ή λουσίματος με γαλακτοκομικά προϊόντα. Δεν θα ξόδευα αβγά, ντομάτες, αναψυκτικά, νερό, σάλιο για χάρη τους. Όχι τόσο γιατί σέβομαι (σε βαθμό προοδευτικής αηδίας) τα …. «προσωπικά τους δικαιώματα», όσο επειδή δεν θα είχε νόημα ή πρακτικό αντίκρισμα  (Σ.Σ πλην του ενδεχόμενου παραδειγματισμού).

Η γνώμη μου είναι ότι τα δημόσια πρόσωπα που προβαίνουν σε έκνομες ενέργειες είναι βαθύτατα διαβρωμένα –πωρωμένα. Συνεπώς δεν διαθέτουν ευαισθησίες ή προϋποθέσεις για πραγματική μεταμέλεια, ανάνηψη.

Ρισκάρουν, ενώ γνωρίζουν  ότι αργά ή γρήγορα θα αποκαλυφθούν . Δεν τους λείπει μόνο το φιλότιμο –η τσίπα- αλλά στηρίζονται και οχυρώνονται πίσω από το άδικο και ανήθικο νομικό πλαίσιο ασυλίας και παραγραφής που οι ίδιοι έχουν φροντίσει να ψηφίσουν (!).

Ποιός ο λόγος να ανησυχούν άνθρωποι που αυτοεξαιρέθηκαν από το σύνολο, την «πλέμπα» των υπολοίπων και (αυτό) τοποθετήθηκαν υπεράνω των άλλων;

Παραδοξότητα Δημοκρατικής Ισότητας!...

Η μέγιστη πλειονότητα των συμπολιτών μας –και κατ’ εξοχήν οι πολιτικοί μας –λένε σωστά πράγματα. Κάνουν ενδιαφέρουσες διαπιστώσεις, περιγραφές και καταγραφές των γεγονότων. Προβαίνουν σε επακριβείς αξιολογήσεις, αλλά και τεκμηριωμένες εισηγήσεις, λογικές προτάσεις για βελτίωση των κακώς κειμένων (!).

Παρά ταύτα βαδίζουμε από το κακό στο χειρότερο (!). Κάτι φταίει.

Κάποιοι υποκρίνονται , ψεύδονται, παραπλανούν, καταχρώνται, παίρνουν μίζες, ζημιώνουν το Κράτος και το κοινωνικό σύνολο. Αυτοί ακριβώς θα πρέπει να τιμωρηθούν.

Ποιά όμως είναι η ενδεδειγμένη (καθωσπρέπει) τιμωρία;

Προτείνω:
Να υποχρεούνται, οι περί τα κοινά ασχολούμενοι, να  υ λ ο π ο ι ο ύ ν τις υποσχέσεις τους. Να αποζημιώνουν όταν βλάπτουν.

Σε περίπτωση που αδυνατούν, τότε να προσφέρουν το σύνολο της περιουσίας που απέκτησαν από τότε που εξελέγησαν βουλευτές ή διοικητές οργανισμών.

Εξυπακούεται ότι οι: ψεύτες, δημαγωγοί, ανίκανοι, καταχραστές, διαπλεκόμενοι, κατώτεροι, των περιστάσεων και ανάξιοι της Πατρίδας, θα αποκλείονται δια παντός από το δημόσιο βίο.

Υ.Γ Να καταργηθεί και το προνόμιο των τέως ή πρώην Πρωθυπουργών που εκλέγονται χωρίς σταυρό προτίμησης. Η (τιμής ένεκεν!....) επανεκλογή όσων – τυχόν – απέτυχαν, αποτελεί παραλογισμό, εμπαιγμό, και αγνόηση της βουλήσεως του εκλογικού σώματος.