Γράφει η
Αγγέλα Χαραλαμποπούλου

Με ύφος  θριαμβευτικό  η κυβέρνηση, ανήγγειλε την αύξηση  μισθών στον ιδιωτικό τομέα. Την αύξηση του κατώτατου μισθού κατά βάση, που συνεπάγεται αντίστοιχα την αύξηση μισθών γενικότερα.

Καμία κυβέρνηση, καμία τρόϊκα-θεσμούς τη λέμε τώρα-δεν μπορεί να αυξήσει τους μισθούς ΄΄αποφασίζοντας και διατάσσοντας΄΄. Μόνο η αγορά, η υγιής οικονομία έχει τη δύναμη και τη δυνατότητα αυτή.

Όταν οι θέσεις εργασίας είναι ελάχιστες σε σχέση με τους ενδιαφερόμενους να εργαστούν και δυστυχώς βαίνουν μειούμενες συνεχώς,    όταν  οι ανάγκες των ανέργων  και των μελών της οικογενείας τους είναι  επιτακτικές, δεν έχουν  περιθώρια επιλογής και διεκδικήσεων.

 Δυστυχώς γι΄αυτούς αλλά και για το κοινωνικό σύνολο, δέχονται να εργαστούν με  αμοιβές  πολύ χαμηλές, συχνά αδήλωτες, αφορολόγητες,ανασφάλιστες-μαύρη εργασία…

Αλλά και οι εργοδότες από τη άλλη, αν αυξήσουν τις αμοιβές σύμφωνα με τις κυβερνητικές αποφάσεις, θα ανεβεί αυτόματα το κόστος εργασίας πολλαπλάσια, λόγω της  αντίστοιχης αύξησης των ασφαλιστικών εισφορών της εργοδοσίας.

Οπότε κι αυτοί αναγκάζονται να μετατρέψουν την ΄΄νόμιμη΄΄, φορολογούμενη και ασφαλιστικά καλυμμένη εργασία, σε μαύρη εργασία. Και λέω αναγκάζονται, για πολλούς λόγους:

• Αν ‘’συμμορφωθούν΄΄  στις κυβερνητικές αποφάσεις, η αύξηση του κόστους εργασίας, συνεπάγεται αύξηση της τελικής τιμής του προϊόντος τους, πράγμα που πλήττει την ανταγωνιστικότητά τους.

Οπότε, μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα… Μείωση της ανταγωνιστικότητας, ίσον μείωση πωλήσεων, τζίρου κλπ ευνόητα, που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στη χρεωκοπία και το κλείσιμο της επιχείρησης, την αύξηση της ανεργίας και πάει λέγοντας…

• ΄΄Αναγκάζονται΄΄ και με μια άλλη  έννοια όμως: κανένας επιχειρηματίας δεν επιθυμεί τη μαύρη εργασία. Για πολλούς λόγους, ο βασικότερος είναι πως δεν τους συμφέρει να είναι αφανής η αμοιβή της εργασίας- το κόστος εργασίας δηλαδή, το οποίο δεν μπορεί να αφαιρεθεί από το σύνολο των εισπράξεων ως μέρος του κόστους παραγωγής, με συνέπεια να ανεβάζει  άδικα τη φορολόγησή τους σε πολύ υψηλά επίπεδα. Αυτό έχει ως  συνέπεια είτε τη φοροδιαφυγή, είτε λόγω της  μείωσης του κέρδους σε σημείο που δεν συμφέρει πλέον να επιχειρεί κάποιος, οπότε  και οδηγεί  βαθμιαία στο κλείσιμο της επιχείρησης, διαιωνίζοντας το φαύλο κύκλο της οικονομικής ύφεσης και αντίστοιχα της ανεργίας. Πράγματα γνωστά ακόμα και στους μαθητές της Α’ Λυκείου.

Μόνο η υγιής ελεύθερη αγορά, που λειτουργεί με βάση τους κανόνες που τη διέπουν, ελεγχόμενη από το κράτος ως προς τη νομιμότητα κι όχι ως προς τη λειτουργικότητα,  μπορεί μέσα από τη φυσική διαδικασία της οικονομικής ανάπτυξης, παράλληλα με την αύξηση των κερδών να αυξήσει  τις θέσεις εργασίας με γεωμετρική πρόοδο, συνεπώς και τις αμοιβές…

Πως είναι δυνατόν να εξασφαλίσουν την πραγματική  και ουσιαστική αύξηση των μισθών, κυβερνήσεις που πολεμούν την αγορά και την ανάπτυξή της, αυξάνοντας αλόγιστα τη φορολόγηση, επιβάλλοντας  οικονομικά βάρη παράλογα και δυσβάστακτα, νομοθετώντας ασφυκτικό περιβάλλον για τις παραγωγικές και οικονομικές δραστηριότητες, με την χαοτική  πολυνομία, την παράλογη αγκυλωτική γραφειοκρατία, τη διαφθορά, την αστάθεια….

Το κράτος θα πρέπει απλά να θέτει τους βασικούς κανόνες λειτουργίας  και να ελέγχει την τήρησή τους, αφήνοντας την αγορά να αυτορυθμιστεί και να αναπτυχθεί δημιουργώντας θέσεις εργασίας, προσφέροντας καλύτερες αμοιβές στους εργαζόμενους, αυξάνοντας τον εθνικό πλούτο.