Γράφει ο
Δημήτρης Ν. Καλαντζόπουλος

Στην  τωρινή μας ιδιαίτερα αλλοπρόσαλλη και  απερινόητη  πολιτική κατάσταση -  θα προσέθετα  – και ειδικότερα στο τελευταίο αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα , όπου το ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ήταν  Κυβέρνηση (όπως και εκείνο, της  προεπαναστατικής  κατάστασης του ΣΥΡΙΖΑ, ως κινήματος  - κόμματος  αντιπολίτευσης ) και μάλιστα σ’ αυτόν  τον  δικό μας  αβυσσαλέο  αχταρμά που έχουμε , όλων ακριβώς των σχεδόν  ήδη  ολοκληρωθεισών απύθμενων ρωγμών, σε όλες σχεδόν τις κοινωνικές υποστάσεις μας και θεσμούς μας, όπου φτάσαμε ακόμα και στην παγκόσμιο  πρωτιά  των σχεδόν οσημέραι εκλογών, πιστεύω ότι  ο καθένας μας έχει πρωτίστως και προς τον εαυτόν του την υποχρέωση να σκέπτεται  πολύ σωστά,  στη γενικότητά του και με θρησκευτική θα έλεγα ηρεμία ψυχής αυτό το πρόβλημα, πριν πάει  να ψηφίσει.   

Χρειάζεται να έχει αυτός αναπτύξει  στον εαυτόν του μια σωστή κρίση, ώστε να του δοθεί και η δυνατότητα, η κριτική δυνατότητα, για να επιλέξει με την ψήφο του το καλύτερο που θα έχει έτσι εκείνος σωστά, πρώτα σκεφθεί! Στηνείσοδο της Άουλας του Πανεπιστημίου της  Ουψάλας στη Σουηδία, είναι χαραγμένη η ακόλουθη  επιγραφή: «Σπουδαίο το να σκέπτεσαι ελεύθερα, αλλά απείρως σπουδαιότερο, το να σκέπτεσαι σωστά !».                                                                        Οι αρχαίοι πρόγονοί μας,  δίδασκαν: Δεῑ  Δη παιδείας ( απαιτείται Παιδεία) !      Σε τι συνίσταται όμως αυτό που ονομάζουμε, Παιδεία ;                                  

Η  συνοπτική  και μοναδική απάντηση σε αυτό το ερώτημα, θα έλεγα η αλάθητη σ’ αυτό αλήθεια, είναι ότι με την Παιδεία και την σ’ αυτή διάπλασή του ο άνθρωπος, α π ο κ τ ά   τ η ν   π ν ε υ μ α τ ι κ ή   κ α ι   κ ο ι ν ω ν ι κ ή τ ο υ   υ π ό σ τ α σ η!

Σύμφωνα με τον Κων/νο  Τσάτσο, « η Παιδεία καθιστά τον άνθρωπο ικανό να κατευθύνει τη νόηση, τη βούληση και την πράξη του, προς τον  ύστατο σκοπό!  Και το κατορθώνει, με τη διάπλαση της σκέψης, της αίσθησης και του ήθους!».   Πολλοί ακόμα εδώ, κοινωνικοί ταγοί  και  πλήθος άλλων, βλέπουν την Παιδεία ότι είναι κυρίως  για καλύτερες  γνώσεις και παραβλέπουν το άλλο και κυριότερο χαρακτηριστικό της  και  τ ο   λ ό γ ο   υ π ά ρ ξ ε ώ ς  της , που έγκειται πρωτίστως  στη βαθμιαία και επίμονη  διαμόρφωση , την  ανάπτυξη  και τη διάπλαση στο άτομο,  τ η ς   κ ρ ί σ η ς,   κ α ι  τ η ς   κ ρ ι τ ι κ ή ς   τ ο υ   ι κ α ν ό τ η τ α ς !!!». Αναφερόμενος και πάλι στο θέμα της Παιδείας μας και τη σπουδαιότητά  της, θα μπορούσε  κανείς παραστατικά εύκολα  να τη  προσομοιάσει  με  τη  λείανση που κάνουν οι λιθοξόοι στις πέτρες  τους  με τις οποίες κτίζουν λίθινα  κτίσματα , γέφυρες, ναούς,  κλπ, προκειμένου  εκείνες τελικά να εφαρμόσουν καλά και  στερεά  να συνενωθούν, να σφίξουν  άριστα,   στο όλο κατασκεύασμα ( την κοινωνία  εν προκειμένω).

Όλες εκείνες  οι  τελείως  απαξιωτικές, στις προηγούμενες  δεκαετίες και πολύ ειδικότερα στη τωρινή δεκαετία , ως άνω παραλείψεις μας  και αντίθετες ενέργειες  στις  παραπάνω ορθές  για την Παιδεία αρχές, δημιούργησαν  την  έκφανση της  ολοκληρωτικής  και ανεπίτρεπτης παρακμής μας, που οφείλονται  στα  ανελέητα Σαβανώματα όλων των Υγιών Θεσμών και Κοινωνικών  αρχών , με πρωτίστως αυτό της Παιδείας, μαζί με εκείνο το  Σαβάνωμα  της  Γλώσσας  μας !!!                                                                                      

Η  παντοδαπή  χρεωκοπία της χώρας μας  και η  ανθρωπολογική  της παταγώδης στα παραπάνω  παρακμή της, οφείλεται  αποκλειστικά  σε αυτά  και μόνο, όχι  δε στην οικονομική ύφεση και στα λεφτά που τόσο πολύ  και αποκλειστικά και μόνο άπαντες ενδιαφέρονται να πάρουμε για να σωθούμε, δεδομένου ότι    όλα αυτά αποτελούν  το αποτέλεσμα και όχι την  αιτία!!! Δεν εννοούμε, ακόμη  και τώρα . . .  μέσα στο βάραθρο που βρισκόμαστε  . . . να το καταλάβουμε . . . και  κορυβαντιώντες,  όπως πάντοτε, χανόμαστε!

Όπως έχει γράψει ο εθνικός κατ’ εμέ τουλάχιστον, δάσκαλος Σαράντος Ἰ. Καργάκος, στη γενικότητα της η χώρα μας,  μοιάζει σαν  να μη διαθέτει  την απαιτούμενη κρίσιμη μάζα « ιερουργών  της αλήθειας », και μάλιστα από τους Νέους μας, «έχουν πολύ στενέψει τα όρια του πνεύματος και της γλώσσας. . . οι χώροι μυαλού και ψυχής», πολλοί, πάρα πολλοί αγάδες που κυβερνούν και είλωτες που τους ψηφίζουν, « διαθέτουν αντί ενός  σωστού μυαλού (ενός ασάλευτου πύργου δυνάμεως), έναν πνευματικό χυλό»! Έτσι τους ψηφίζουμε και έτσι κυβερνούμαστε!                                                                      

Όλοι μας και ο καθένας μας χωριστά , πριν πάει να ψηφίσει επικαλείται τον Πανάγαθο Θεό για να τον βοηθήσει στη σωστή προσέγγιση της ψήφο του.                                                                 Πριν απ’ αυτό, αλλά και μαζί μ’ αυτό, ο καθένας μας ας αρχίσει να σκέπτεται κάθε στιγμή  πάλι, όσο μπορεί πιο σωστά !

-Ο κ. Δημήτρης  (Μίμης)  Ν. Καλαντζόπουλος είναι                            Πολιτικός Μηχανικός & Μηχανολόγος – Ηλεκτρολόγος Μηχανικός,Διπλ. Ε.Μ.Π.