Γράφει ο
Αθανάσιος Μπουρούνης

Στα χρόνια της κρίσης δεν ήρθε μόνο στην επιφάνεια η αντικοινωνική συμπεριφορά οργανωμένων ομάδων, αλλά ενθαρρύνθηκε και υποστηρίχθηκε από την νυν κυβέρνηση ως δίκαιη και νόμιμη έκφραση οργής εναντίων της «μνημονιακής πολιτικής».

Υπήρχε πάντα από τον ΣΥΡΙΖΑ ένα βλέμμα όχι απλώς κατανόησης, αλλά και εμψύχωσης  για τις ποικίλες εκφάνσεις του δημόσιου βίου, συμβάλλοντας στην αποσάθρωσή του.

Το δράμα που ζούμε σήμερα, είναι μεν αποτέλεσμα της κρίσης, αλλά οφείλεται   και στην απουσία πολιτικής, όταν έφτασε αυτή.

Δυστυχώς στη χώρα μας δεν διαθέτουμε αυτή την εποχή στιβαρή κυβέρνηση και μαζί με την αίσθηση της απελπισίας που υπάρχει, μπορεί να αποδεχθούμε νέες χίμαιρες, σαν και αυτές που μας οδήγησαν σε καταστροφές κατά το παρελθόν.

Οι ευθύνες του ΣΥΡΙΖΑ, εκτός των άλλων, είναι ότι δεν έθεσε άλλο στόχο από το να παραμείνει εκφραστής της αδράνειας του παρελθόντος.

Το μόνο που τον ενδιαφέρει, είναι να κάνει δική του την κατεστημένη διαπλοκή ή να δημιουργήσει μια νέα, δική του.

Μοναδικός του στόχος παραμένει ο έλεγχος της εξουσίας και της ενημέρωσης και αυτό είναι φανερό στους πάντες.

Το λάθος παραμονεύει. Οι λογικοί και πολιτικά ώριμοι πολίτες αναρωτιούνται:

Πού πάμε;

Ποιος φταίει που τα γεγονότα εξελίχθηκαν με τρόπο που έδειξαν ότι η πορεία προς την αποσύνθεση ήταν μάλλον αναπόφευκτη;

Είναι δυνατό να σταματήσουμε την πορεία προς τη διάλυση;

Τα προβλήματα ξεπερνούν τις δυνατότητες του κυβερνητικού συνασπισμού. Επειδή η κυβέρνηση δεν έκανε τίποτα  για να αποτρέψει όσα έγιναν, αδυνατεί να προβλέψει τι έρχεται.

Ενώ πελαγώνει μπροστά στα κρίσιμα θέματα, επιμένει στην επιβολή των ιδεοληψιών της σε άλλα. Όπως:

 -       Προτρέπει τους αγρότες να μην ακούν όσους τους υποστηρίζουν τώρα, αλλά τους λοιδορούσαν στο παρελθόν.

Όμως ξεχνάει ότι προφανώς ισχύει και το αντίστροφο, ότι δηλαδή οι αγρότες θα πρέπει να μην εμπιστεύονται όσους τους υποστήριζαν στο παρελθόν, αλλά τους λοιδορούν τώρα.

 -         Η τροπολογία που ψηφίστηκε στη Βουλή, με την οποία ο αριθμός των δημοπρατούμενων τηλεοπτικών αδειών ορίστηκε σε τέσσερις (4) και αναθέτει την αρμοδιότητα της οργάνωσης της διαγωνιστικής διαδικασίας για τη χορήγησή τους στον υπουργό Επικρατείας, πάσχει πολλαπλά γιατί:

Αφ’ ενός μεν ο υπουργός επικρατείας κ. Παππάς σκόπιμα παραπλάνησε τη Βουλή, παρουσιάζοντας ψεύτικα στοιχεία σχετικά με τον αριθμό των τηλεοπτικών καναλιών που λειτουργούν στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και

Αφ’ ετέρου αντίκειται:

1)  Στο άρθρο 15 παρ. 2 του Συντάγματος. Τώρα η κυβέρνηση νομοθετεί αυτά που το Σύνταγμα απαγορεύει.

2)   Στην αρχή του πλουραλισμού της τηλεοπτικής πληροφόρησης και στην αρχή εξάντλησης των διαθέσιμων τεχνικών πόρων.

Ο κ. Τσίπρας «βάζει χέρι» στην ενημέρωση, χωρίς αιδώ. Επίσης με την τροπολογία αυτή, επιχειρεί να κλείσει όσα ΜΜΕ δεν του είναι αρεστά και να δώσει άδειες λειτουργίας σε όσα τον εξυπηρετούν.

Τελικά επιδιώκει να καταστήσει ως ουσιαστικό πόλο ενημέρωσης, την απολύτως ελεγχόμενη ΕΡΤ.

-       Μετά τις «αυθόρμητες» καταθέσεις ως μαρτύρων του υπουργού Υποδομών κ. Χ. Σπίρτζη και του πρωθυπουργικού εξαδέλφου κ. Γ. Τσίπρα στη δίκη των 11 ατόμων, που στις κινητοποιήσεις του 2009-10 έκλεισαν το σταθμό των διοδίων των Αφιδνών, είχαν σαν αποτέλεσμα την απαλλαγή, από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο, των κατηγορουμένων.

Οπότε, κατόπιν αυτού, μπορεί ο κάθε πολίτης να είναι σίγουρος, ότι έχει το δικαίωμα να κάνει ότι θέλει, αρκεί να επικαλείται το συγκεκριμένο δεδικασμένο.

Το φαινόμενο στην ασυδοσία, την έλλειψη σεβασμού στους νόμους και την ατιμωρησία, αποκτά πλέον, επίσημη κυβερνητική σφραγίδα.

-       Οι ευθύνες της ελληνικής κυβέρνησης για την ολιγωρία που επέδειξε στην εφαρμογή των κοινοτικών  αποφάσεων σχετικά με το προσφυγικό-μεταναστευτικό, είναι αδιαμφισβήτητες.

Η εμπλοκή του ΝΑΤΟ για την ανάσχεση των μεταναστευτικών – προσφυγικών ροών, τελικά φαίνεται να  ήταν η μόνη διέξοδος. Γι’ αυτό η ελληνική κυβέρνηση, συναίνεσε  στην αξιοποίηση των υπηρεσιών του, κάτω όμως  από προϋποθέσεις.

Το ερώτημα είναι γιατί η Άγκυρα δέχθηκε να ζητήσει την παρέμβαση του ΝΑΤΟ στα παράλιά της και ποιος είναι ο απώτερος σκοπός της.

Αλλά το θέμα είναι περίπλοκο και γι’ αυτό θέλει προσοχή, σύνεση και βαθιά γνώση του αντικειμένου,  διότι μπορεί να δημιουργήσει ευρύτερα προβλήματα, κυρίως εθνικής κυριαρχίας.

Μέλει να δούμε αν με την κίνηση αυτή η τουρκική κυβέρνηση θέλει να προωθήσει τις βλέψεις της στο Αιγαίο.

Όπως είπε και η κ. Άγγελλα Μέρκελ στον πρωθυπουργό κ. Τσίπρα, «ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες».

Την ίδια ώρα, αποτελεί έκπληξη το γεγονός κατά το οποίο κυβερνητικά στελέχη δέχονται μοιρολατρικά τον αποκλεισμό των χερσαίων συνόρων με την ΠΓΔΜ. Οι κυνικές  δηλώσεις των υπουργών κ. Μουζάλα, κ. Δραγασάκη και κ. Καμένου, είναι χαρακτηριστικές.

Η εξουσία της πάσης φύσεως αυθαιρεσίας, πλήττει σοβαρά τη χώρα.

Έχουμε βαρεθεί τις πομφόλυγες πανικόβλητων πολιτικών, που δήθεν τους εμποδίζει η διαπλοκή να κάνουν όσα χρειάζεται ο τόπος.

-Ο κ. Αθανάσιος Μπουρούνης είναι Επίτιμος Δ/ντής Σχολικής Μονάδας Δ.Ε.