Γράφει η Μαρίνα Κουρμπέλα

Τις ημέρες που ορισμένοι μεγάλοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης χρησιμοποιούν λέξεις και φράσεις, όπως «παιχνίδι», το «παιχνίδι τέλειωσε» και άλλα, διάφορα, για να χαρακτηρίζουν την πορεία των διαπραγματεύσεων σχετικά με την επιβίωση  εκατομμυρίων ανθρώπων μιας χώρας μέλους της Ευρωζώνης, της Ελλάδας, και κάποιοι  φοβερίζουν με έξοδο της χώρας από το ευρώ, τις ίδιες ημέρες, στο πραγματικά φιλόδοξο σχέδιο για την ολοκλήρωση της ΟΝΕ, τονίζουν πως «όλα  τα μέλη της Νομισματικής μας Ένωσης εγκατέλειψαν οριστικά και αμετάκλητα το προηγούμενο εθνικό νόμισμά τους και μοιράζονται τη νομισματική κυριαρχία τους με τις άλλες χώρες της ζώνης  του  ευρώ».

Μιλούν για κοινό πεπρωμένο και λένε: «Αυτό το κοινό πεπρωμένο,  απαιτεί αλληλεγγύη σε καιρούς κρίσης και σεβασμό των κανόνων που έχουν συμφωνηθεί από κοινού από όλα τα μέλη».

Μάλιστα, οι πρόεδροι πέντε θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συγκεκριμένα, ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Jean-Claude Juncker, ο Πρόεδρος της Συνόδου Κορυφής της Ευρωζώνης κ. Donald Tusk, ο Πρόεδρος του Eurogroup κ. Jeroen Dijsselbloem, ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας κ. Mario Draghi και ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κ. Martin Schulz που παρουσίασαν το σχέδιο για την εμβάθυνση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης (ΟΝΕ) από την 1η Ιουλίου 2015 και την ολοκλήρωσή της το αργότερο μέχρι το 2025, μιλούν για οράματα, και λένε:

«Σήμερα, εμείς, οι Πέντε Πρόεδροι, παρουσιάζουμε το κοινό μας όραμα. Ο κόσμος μας παρακολουθεί και θέλει να γνωρίζει προς τα πού βαδίζουμε. Σήμερα, ξεδιπλώνουμε τη νομισματική μας ολοκλήρωση και την οδηγούμε στον τελικό της προορισμό».

Όσο για τα μέτρα, που πρόκειται να λάβουν, και τα οποία έχουν, ήδη, ανακοινωθεί, αυτά, μεταξύ άλλων προβλέπουν: την ενίσχυση του ρόλου της Ευρωομάδας και το ενδεχόμενο, αργότερα, μιας  μόνιμης προεδρίας της Ευρωομάδας. τη δημιουργία Ταμείου της Ζώνης του Ευρώ με λογοδοσία σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αλλά και για κοινή εκπροσώπηση στο εξωτερικό., Όπως αναφέρουν, στα διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, η ΕΕ  και η ζώνη του ευρώ εξακολουθούν να μην διαθέτουν ενιαία εκπροσώπηση, με συνέπεια η ΕΕ να μην αξιοποιεί  πλήρως την πολιτική και οικονομική της βαρύτητα, δεδομένου ότι κάθε κράτος  μέλος της ζώνης του ευρώ εκφράζει την επιμέρους θέση του. Αυτό, επισημαίνουν, ισχύει ιδίως στην περίπτωση του ΔΝΤ.

Ακόμη, προβλέπουν τη σύσταση Συμβουλευτικού Ευρωπαϊκού  Δημοσιονομικού Συμβουλίου, αλλά και κοινό, πανευρωπαϊκό σύστημα εγγύησης των καταθέσεων

Με όλα  αυτά τα αντιφατικά πράγματα, δηλαδή από το ένα μέρος λένε ότι μπορούμε να επιζήσουμε  χάνοντας ‘ένα κράτος μέλος της Ευρωζώνης, λένε, και από το άλλο μιλούν για κοινό όραμα και ολοκλήρωση της Ευρωζώνης, αναρωτήθηκαν οι ηγέτες της ΕΕ πόσο χάνει η Ευρωπαϊκή Ένωση κάθε ημέρα που περνάει, εντός και εκτός;

Πόσο χάνει σε εμπιστοσύνη πολιτών , που αποτελεί κεντρικό επιδιωκόμενο, σε κύρος στον παγκόσμιο χώρο, το οποίο μετατρέπεται και σε οικονομικές απώλειες, και πως το λεγόμενο «Όραμα της Ευρώπης» γίνεται θέμα του μακρινού  παρελθόντος;

Έκαναν υπολογισμό, ιδίως οι αρμόδιοι εκείνων των νέων κρατών μελών  που εμφανίζονται  ως οι μεγάλοι κατακριτές των Ελλήνων, που δείχνουν να έχουν τη χαρά του κακού των Ελλήνων, πόσο κοστίζει και πόσο θα κοστίσει αυτό στους ίδιους;. Υπολόγισαν πόσο μεγάλες είναι οι ευρωπαϊκές απώλειες ;

 Blog: marinaanastas.kourbela