Γράφει η Δήμητρα Λαμπρέτσα

Πάντα πίστευα ότι η τέχνη θεραπεύει..ειδικά ψυχικά ασθενείς... Το έζησα όμως...μέσα από την εμπειρία μου... όταν μου προτείνανε να προσφέρω εθελοντικά τις εικαστικές μου γνώσεις στα εργαστήρια από το Πανεπιστήμιο Αθηνών στο Αιγινήτειο νοσοκομείο.

Είδα ανθρώπους με απλανές βλέμμα να μετατρέπονται σε επικοινωνιακούς και χαρούμενους ανθρώπους.
Τους λάτρεψα...ποτέ δεν τους αντιμετώπισα σαν κάτι άλλο...

Είδα όλο το σκοτάδι της θλίψης να δίνει τη θέση του σε χαμόγελο που δείχνει λάμψη ψυχής... Είδα ότι μόνο η εμπιστοσύνη πίστη, η ανθρωπιά, η αποδοχή, η αγάπη μπορεί να δώσει φως...

Σήμερα, μετά από ένα χρόνο συνεργασίας μαζί τους ...αφήνω τη σκυτάλη σε κάποιο άλλο άνθρωπο που θα βρεθεί...που να πιστεύει ότι η τέχνη μπορεί να βοηθήσει.. Είμαι βαθιά συγκινημένη από αυτά τα χέρια...ελπίζω να σας μεταφέρω κάτι...