Τετάρτη
7 Οκτωβρίου 2026
Ημερήσια ηλεκτρονική εφημερίδα, Αρ. φύλλου 5861RSS FEED
Αυτήν την τηλεόραση αξίζουμε, αυτήν έχουμε
17/07/2018

Γράφει ο Θανάσης Γριτσόπουλος

 

Είχαμε κάποτε μια τηλεορασίτσα εικοσιέξη ίντσες μαυρόασπρη, με 12 κανάλια εκ των οποίων τα 2 ενεργά και τα 10 σε βαθειά νάρκη λόγω ελλείψεως σταθμών, με όλα τα ελαττώματα της  εποχής, κάποιας απίθανης μάρκας, απο Sanyo μέχρι Uranya, με όλα εκείνα τα προβλήματα της τότε τεχνολογίας και βλέπαμε ακατάπαυστα το πρόγραμμα του ΕΙΡΤ και της ΥΕΝΕΔ και λέγαμε πόσο προοδεύσαμε τα τελευταία χρόνια και είμασταν όλοι ευχαριστημένοι και περιμέναμε να έρθει έξη το απόγευμα για να απολαύσουμε μέχρι τις δώδεκα το πρόγραμμα κάνοντας ζάππινγκ ανάμεσα στα δύο προγράμματα, ο καθένας ανάλογα με τα γούστα του. Και περνούσαμε ωραία από τις 6 μέχρι τις 12 το βράδυ ανάμεσα στο ΕΙΡΤ και την ΥΕΝΕΔ με τα θαυμαστά επίκαιρα που μας έδειχναν, καμμιά φορά και περσυνά, με τα μικυ-μάους και τα Πέϋτον Πλέϊς και κατά τα μεσάνυχτα με την υποστολή της σημαίας και τον Εθνικό Υμνο,  άλλοι σε στάση αψόγου προσοχής και άλλοι, μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας  στον καναπέ, πηγαίναμε για νανάκια.

Και τότε άρχισε να έχει η Ελλάδα περισσότερους θανάτους απο γεννήσεις ετησίως και μερικά χρόνια αργότερα άρχισαν να κλείνουν και σχολεία ελλείψει μαθητών. Και έδειχνε η τηλεόραση εκείνη, με όλες της τις ατέλειες πράγματα εκπληκτικά. Θυμάμαι τον εαυτό μου καθηλωμένο, να παρακολουθεί τον Κωστή Μεραναίο να εξηγεί τι ακριβώς είναι ένα Κβάζαρ, πρώτη φορά το άκουγα καθώς και για τις μαύρες τρύπες και τους λευκούς νάνους. Πάρα πολύ αργότερα ανακαλύψαμε και τα Βίντεο και αρχίσαμε να τα αγοράζουμε κατά κόρον, ακόμα και να κάνουμε ο καθένας το μικρό ιδιωτικό του μικρολαθρεμπόριο, χώνοντάς τα στην βαλίτσα επιστρέφοντας από το εξωτερικό, μαζί με μερικά πακέττα τσιγάρα πέραν του επιτρεπομένου ορίου και ικανή ποσότητα καλλυντικών της συζύγου, ανάμεσα στα άπλυτα πουκάμισα, φανέλλες και κάλτσες. Και το κράτος μετά επινόησε την πρωτοτυπία να δουλεύει ο ένας σταθμός με SECAM, και ο άλλος με PAL για να μην είναι συμβατά τα Βιντεο που πουλούσαν στο εξωτερικό και τότε στο Παρίσι, το Λονδίνο, το Μιλάνο, το Αμστερνταμ κλπ ξεφύτρωναν σαν μανιτάρια τα μαγαζιά που πουλούσαν Βίντεο "φτιαγμένα" άλλα Ελληνικά, κοντά στά καλλυντικά και τις κολώνιες για τους καλούς Έλληνες πελάτες.

Βεβαίως όταν έκανε τότε κανείς το λάθος να πάρει μαζί και την σύζυγό του τότε η βαλίτσα περιείχε πολύ μεγαλύτερο θησαυρό, καλλυντικά, κολώνιες, κρέμες, μάσκες, μάσκαρες, κραγιόνια, ρίμελ, αϊλάϊνερ, μανόν και ότι άλλο μπορεί να επιθυμίσει μια γυναικεία ψυχή, οχι όμως Βίντεο, αφού η γυναικεία καπατσοσύνη ήταν ικανή να λυγίσει και την πιο σκληρή ανδρική άμυνα εναντια στην μικροπαρανομία καθώς και το είδος του αντικειμένου για το οποίο αυτή διεπράττετο. Και τότε γέμιζε η βαλίτσα σαν γυναικεία κοιλιά σε προχωρημένη εγκυμοσύνη, και πώς να μην γεμίσει αφού την εποχή εκείνη στα προϊόντα αυτά στο εξωτερικό οι τιμές ήταν περίπου 60% χαμηλότερες απο την Ελλάδα και το δέλεαρ μεγάλο, η ανοχή δε των τελωνειακών δεδομένη, ένα χαμόγελο απο την δεσποινίδα ή την κυρία ήταν αρκετό. Αυτά όμως πέρασαν και καλά έκαναν και πέρασαν αφού πλέον είμαστε ένας χώρος με την Ευρώπη και με όλον τον υπόλοιπο κόσμο και οι δασμοί έχουν σχεδόν καταργηθεί. Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε ποιοί πολέμησαν  και ποιοί πολεμούν ακόμα αυτή την ένωση  με την Ευρώπη και εξακολουθούν να την πολεμούν γνωρίζοντας καλά οτι η οδός προς την ευημερία είναι μονόδρομος επιμένοντας στον κρατισμό.

Στο θέμα μας λοιπόν, αφού αποκτήσαμε τις τηλεοράσεις και τα Βίντεο, αποκτήσαμε με τον ίδιο τρόπο και τις Βιντεοκάμερες με κασέτα η δίσκο και αργότερα και το κινητό Σμάρτφόουν και έκλεισε σχεδόν ο κύκλος. Και λέω σχεδόν διότι ο κύκλος δεν είναι ακριβώς κύκλος, στο τέλος του εκεί που πάει να κλείσει έχει μια μικρή απόκλιση και δεν ενώνεται με την αρχή αλλά συνεχίζει την κυκλική πορεία και έχει το σχήμα του σπιράλ ή ατέρμωνα κοχλία και έχει άπειρη συνέχεια που δεν κλείνει ποτέ και όσο αποκτούμε, τόσο ζητάμε μετά περισσότερα. Διότι όταν  αποκτά ο κουμπάρος σου τηλεόραση OLED  55 ultraHD 4K δεν μπορείς να βλέπεις στην 32άρα Αγνωστο Πόλεμο ούτε τούς Πανθέους. Πρέπει να προσφέρεις και εσύ στην σύζυγο κάτι ανάλογο με της κουμπάρας και μετά μαζί να δείτε  κάτι που να συμβαδίζει με το εργαλείο σου. Και αυτό το κάτι δεν υπάρχει πλέον στην Ελληνική τηλεόραση και γενικά στην Ελλάδα, Και δεν υπάρχει διότι δεν υπάρχουν ούτε τα μηχανήματα  που μπορούν να το παράξουν , ούτε η τεχνογνωσία που απαιτείται, ούτε ανθρώπινο δυναμικό κατάλληλο, αλλά ούτε και η επιθυμία  ή η δυνατότητα για κάτι καλύτερο, αφού το τηλεοπτικό κοινό είναι περιορισμένο, το κράτος ανάδελφο, η γλώσσα έτσι όπως έχει γίνει ακατάληπτη και απο τους περισσότερους Ελληνες και οι θεατές εθισμένοι στα Τούρκικα σήριαλ και τα τηλεπαιχνίδια και διαγωνισμούς της συμφοράς δεν έχουν καμμία όρεξη για Σαίξπηρ, ή για Μοντεβέρντι, η έστω για Μολλιέρο. Θέλουν βέβαια και τον Αριστοφάνη,  και καλά κάνουν, αλλά να έχει αρσενικούς ηθοποιούς σε όλους τους ρόλους, ανδρικούς και γυναικείους, και εκεί είναι που γίνεται το μπάχαλο, και άντε μετά να βρείς ποιός είναι ποιά.                                                                                                                      

Θυμάστε την εποχή της επανάστασης, οχι της 21ης Απριλίου, τότε είχαμε ακόμα τηλεόραση, την εποχή της τηλεοπτικής επανάστασης όταν επαναστάτησαν οι Δήμαρχοι Αθήνας , Θεσσαλονίκης και Πειραιά και εγκατέστησαν σταθμούς και αναμεταδότες στις πόλεις τους, εις πείσμα της "Αλλαγής Εδώ και Τώρα" η οποία δεν ήθελε με τίποτα την  τηλεοπτική πολυφωνία και φοβόταν ακόμα και τα δορυφορικά ξένα κανάλια και προσπάθησε λυσσαλέα να γκρεμίσει τις αναμεταδοτικές κεραίες αναθέτοντας την σωτηρία του λαού απο τους εισβολείς,  στον αλήστου μνήμης κ. Αρκουδέα, Στρατηγό αν δεν κάνω λάθος της αστυνομίας, αυτής της αστυνομίας που προκαλούσε παλαιότερα δέος σε κάθε αριστερό και τώρα είχε έρθει η ώρα να δοκιμάσει την εμπειρία και ο κάθε δεξιός, η πολιτική πελατεία των τριών δημάρχων.

Ομως η δεξιά δεν μάσησε αλλά οργανώθηκε και απέκρουσε την επίθεση του Αρκουδέα, ο οποίος απεφάσισε να επικεντρωθεί στα πιο εύκολα για να μην  πάει κατ΄ευθείαν στα βαθειά και γίνει ρεζίλι των σκυλιών και ανηφόρησε κατά Θεσσαλονίκη μεριά, συνοδευόμενος απο ολη την διαθέσιμη αστυνομική δύναμη και μέσα, περιπολικά, αντλίες, αύρες, δακρυγόνα, κλούβες, δοκάρια και ότι άλλο χρήσιμο για την περίπτωση.

Δεν ξέρω αν είχε ενισχυθεί και απο το λιμενικό με τίποτα πυραυλακάτους ή ναρκαλιευτικά και βατραχανθρώπους  για να τιμωρήσει τον ασεβή Δήμαρχο και τους ψηφοφόρους του που τόλμησαν και σήκωσαν κεφάλι ενάντια στο σοσιαλιστικό κράτος του λαού, του έξω από την ΕΟΚ, του έξω απο το ΝΑΤΟ, του έξω "οι Βάσεις του θανάτου" και έξω οι Αμερικάνοι και όλα εκείνα τα ωραία που ακούγαμε τότε, περίπου απο τους ίδιους ανθρώπους που τα ακούμε και σήμερα λίγο πιο ώριμους πλέον αλλά και αρκετά πιο αστείους. Μόνο τάνκς δεν του δώσανε, αν γνώριζαν τι ξεφτίλα θα δοκίμαζε θα έσερνε μαζί του και από αυτά καθώς και μερικά κανόνια ή και Drones, συγγνώμη για τα τελευταία, αυτά ακόμα δεν υπήρχαν σε στρατιωτική χρήση.  Και ανέβηκε μεν σαν σύγχρονος στρατηλάτης αλλά επέστρεψε σαν συγχρονος Ναπολέων απο το Βατερλώ αφού οι Θεσσαλονικείς υπερασπίσθηκαν τους αναμεταδότες τους με τα σώματά τους  και αφού κατηγορήθηκαν ακόμα και για απίθανες  σφαλιάρες στο εκστρατευτικό σώμα, τελικά αθωώθηκαν τελεσίδικα και άνοιξε πλέον ο δρόμος για την ελεύθερη ραδιοφωνία και τηλεόραση στην Ελλάδα, η δε σοσιαλιστική κυβέρνηση της αλλαγής δεν συνήλθε ποτέ απο την ξεφτίλα και οδηγήθηκε στο βρώμικο 1989. Ηθικόν δίδαγμα, όταν ο λαός υπερασπίζεται τα δικαιώματά του με το στυλιάρι ο κάθε σφετεριστής της ελευθερίας και κάθε λαοπλάνος και δυνάστης τρέπεται εις άτακτον φυγήν.  ( Ο κος Αρκουδέας σαν γνήσιος σοσιαλιστής νομίζοντας οτι δια της τυφλής υπακοής εις το κομματικό κράτος εξυπηρετούσε το κοινό καλό, το οποίο  ο χαζός λαός το αγνοούσε, είχε το θράσος να βάλει υποψηφιότητα σε επόμενες εκλογές στην Α Αθηνών αλλά ο Αθηναϊκός λαός τον ετίμησε δεόντως και κατόπιν μάλλον εξαφανίστηκε. Το θέμα είναι αν κατάλαβε ποτέ το λάθος του ή αν καν κατάλαβε οτι έκανε λάθος).  Τώρα ποιός ήταν ο βρωμιάρης το 1989, σηκώνει πολλή κουβέντα, το θέμα όμως ήταν οτι εμείς αποκτήσαμε ένα σωρό κανάλια τηλεόρασης και απίθανο αριθμό ραδιοφωνικών σταθμών. Και πέρασαν αρκετά χρόνια και είδαμε και καλές μέρες και είδαμε και ακόμα καλύτερες.

Και είδαμε και "Καντσονίσσιμα" και "Σαν Ρέμο" και άλλα απίθανα πράγματα και πολύ γρήγορα νομίσαμε οτι δεν είχαμε να ζηλέψουμε τίποτα απο τους ξένους και αποφασίσαμε να φιάξουμε και δικό μας, Ελληνικό πρόγραμμα. Ηταν λοιπόν αυτό, που μας ταλαιπωρεί ακόμα και σήμερα αφού ακόμα αυτό το πρόγραμμα παίζεται στα Ελληνικά κανάλια για περίπου 12 ώρες του 24ώρου και μαζί με 6 ώρες διαφημίσεις και άλλες τόσες καινούργιο για κλάματα και ειδήσεις, συμπληρώνεται η ημερήσια ψυχαγωγία και ενημέρωση του σύγχρονου Ελληνα κατοίκου Ελλάδος, ο οποίος μάλιστα θεωρεί τον εαυτό του ενήμερο για ότι συμβαίνει παγκοσμίως. Και αποκτήσαμε και ΕΣΡ άλλοτε καλό, άλλοτε κομματικό και ως εκ τούτου χειρότερο και καταλήξαμε μετά τους διαγωνισμούς-φιάσκο του κ. Παππά στην απίθανη τηλεοπτική ανυπαρξία του σήμερα. Δεν έχει υπάρξει ποτέ εποχή που να υπέστη το τηλεοπτικό κοινό τέτοια πλύση εγκεφάλου  απο τους διαφημιστές και διαφημιζόμενους, για την αγορά κυριολεκτικά άχρηστων προϊόντων τα οποία παρουσιάζονται σαν θεόσταλτα. Βλέπουμε διάφορα προϊόντα να διαφημίζονται σε τιμή εκπτώσεως 70% το ένα, και χωρίς έκπτωση το άλλο, και να έχουν την ίδια τιμή. Βλέπουμε να διαφημίζεται ένα κοινότατο προϊόν με τρία ολόκληρα λεπτά εγκωμιαστικών σχολίων ενώ στην πραγματικότητα δεν έχει τίποτα περισσότερο από όλα τα άλλα σε κυκλοφορία. Ακούμε που μπορούμε να πουλήσουμε τα χρυσαφικά μας για τον επιούσιον και τον ΕΝΦΙΑ ανά την επικράτεια σε πλέον των 100 σημείων, στις πιο απίθανες διευθύνσεις πόλεων, κωμοπόλεων, χωριών και οικισμών, οχι σε αξία χρυσού αλλά κοσμήματος και καταλήγουμε να πάρουμε περίπου  την ίδια τιμή που πλήρωνε ο Χίτλερ στους Εβραίους. Και ο ΣΔΟΕ κυνηγάει τούς σουβλατζήδες στην Μύκονο, γιαυτό τον κυνηγάνε οι σουβλατζήδες με τα μαχαίρια  και γιατί ανεχότανε το μαγέρικο του κου. Κουρουμπλή στο υπουργείο του χωρίς ταμειακή μηχανή. 

Ασε πια με τα καλλυντικά που υπόσχονται εφ΄όρου ζωής νεότητα, σφριγηλότητα και κορμί συλφίδας. Έχετε καράφλα, σας προσφέρουν με λίγα ευρώ την λοσιόν που θα σας φυτρώσει μαλλιά σε ένα μήνα. Δεν  μπορείτε τις λοσιόν και τα λάδια; Με λιγα περισσότερα ευρώ θα σας φυτέψουν μαλλιά στην καράφλα, ανδρική ή γυναικεία και μάλιστα οτι χρώμα θέλετε εσείς με εγγύηση οτι θα βγαίνουν πάντα του ιδίου χρώματος χωρίς κίνδυνο να ασπρίσουν  ποτέ. Μάθαμε για την αλόη, την σπυρουλίνα, το γαϊδουράγκαθο, μην το μπερδέψουμε το τελευταίο με την πικραγγουριά, αυτή ήταν σε κάποια άλλη εποχή φάρμακο απο τα πιο αγαπημένα για τον καρκίνο, πρίν το " νερό του Καματερού". Και τα πληρώσαμε ακριβά σαν μαύρο χαβιάρι. Και πληροφορούμαστε τελευταία και το πόσο πολύτιμο είναι  και το χαβιάρι για την γυναικεία ομορφιά και εμείς καθόμαστε και το χλαπακιάζουμε με το κουτάλι της σούπας οι αδαείς , αδιαφορώντας για το πόσο καλό θα μπορούσε να κάνει στις εκπροσώπους του αδυνάτου φύλλου αν το πασαλείψουν όπως λένε οι οδηγίες της διαφήμισης επι της προσόψεώς τους και ίσως και σε άλλα ενδιαφέροντα σημεία του κορμιού τους και μάλιστα με έκπτωση ίσως και 70% επί της αρχικής τιμής. Θα έχετε παρατηρήσει τελευταία οτι οι εκπτώσεις στα διαφημιζόμενα προϊόντα  δεν εκφράζονται σε τελική τιμή σε ευρω, αλλά σε ποσοστιαία έκπτωση. Εδώ είναι το κόλπο διότι κανείς δεν μπορεί να ξέρει ποιά είναι η αρχική τιμή ενός προιόντος αφού συνήθως είναι προϊόντα χωρίς παρελθόν και μέλλον, ή εάν ήταν γνωστό στο παρελθόν μετονομάζεται και αναβαθμίζεται τιμολογιακώς ώστε να συμπέσει με την επιθυμητή για τον πωλητή τιμή. Εάν επιθυμείτε να ζήσετε 100 χρόνια σίγουρα μπορείτε να το επιτύχετε με κάποιο ψαρόλαδο, ραφιναρισμένο και εξευγενισμένο με υπέροχη υφή, οσμή και γεύση, τόσο ελκυστική ώστε να μπορέσετε να το δώσετε και στο εγγονάκι σας αν και αυτό επιθυμεί την αιωνιότητα.

Απορώ πώς  επιτρέπει ο κ. Κατρούγκαλος την κυκλοφορία του, αν το πιούν οι μισοί Ελληνες θα καταρρεύσει το ασφαλιστικό σύστημα και μετά ο κ. Α. Πετρόπουλος θα αναγκασθεί να μειώσει και πάλι τις συντάξεις, πράγμα που έχει ορκιστεί με πολιτικό όρκο οτι δεν θα ξανακάνει και ίσως επίσης να αναγκασθεί να αυξήσει και τις ασφαλιστικές εισφορές πράγμα που έχει ξανακάνει, όχι βέβαια επειδή το ήθελε αλλά γιατί τον παρεκάλεσαν οι ίδιοι οι ασφαλισμένοι. Και αν συμβούν αυτά τα δύο πώς θα είναι καθαρή η έξοδος του κ. Τσίπρα απο τα μνημόνια; Και η επιθυμία του κ. Τσίπρα είναι διακαής. Η καθαρή έξοδος ή καθόλου. Τι να την κάνει την πρωθυπουργία αν δεν μπορεί να διορίσει στο δημόσιο, τις Μη.Κυ.Ο  και τους ΟΤΑ τους εξ αίματος, αγχιστείας και πολιτικής συγγενείς και φίλους του και τους μέχρι τρίτου βαθμού ανιόντες και κατιόντες αυτών καθώς και κάθε πρόθυμο να του παράσχει ψήφο στις επόμενες εκλογές, Ελληνα ή μετανάστη, νόμιμο η λαθραίο, χριστιανό ή οτιδήποτε άλλου θρησκεύματος ή και άθεο, τους τελευταίους φαίνεται οτι τους προτιμά γιατί και αυτός δεν έχει το θεό του.