Γράφει ο
Αθανάσιος Μπουρούνης

Το γνωστό είδος λαϊκισμού που χρησιμοποιεί η παρωχημένη αριστερά, που δήθεν μιλά και ομνύει στο όνομα του λαού και των αδύναμων, είναι υποκριτικό.

Κοροϊδεύει τους πολίτες, την ίδια στιγμή που τους κολακεύει.

Αντιστέκεται με φλογερά λόγια που αργότερα ξεχνιούνται, γιατί δήθεν, κάποιοι άλλοι κακοί δεν επιτρέπουν να πάρουν σάρκα και οστά.

Τάζει μεγαλόστομα και αφειδώς όλα του κόσμου τα αγαθά, μα η καλοπέραση τελικά αφορά αποκλειστικά στους πολιτικούς εκπροσώπους της και όχι τους πολίτες που πιστεύουν ότι αρκούνται σε ελεημοσύνες της εξουσίας.

Ο λαϊκισμός αυτός είναι μια φοβική αντίληψη που δεν ανέχεται τη διαφορετική γνώμη και δεν πιστεύει στον πλουραλισμό των προσεγγίσεων.

Ευτυχώς αυτός ο τρόπος της πολιτικής έχει τελειώσει οριστικά. Ο Ιανουάριος και ο Σεπτέμβριος του 2015 πέρασε ανεπιστρεπτί.

Η εμπειρία της πρώτης κυβέρνησης  του κ. Τσίπρα υπήρξε οδυνηρή και βαθιά διαβρωτική της προσπάθειας εξόδου από την κρίση.

Το πρώτο εξάμηνο του 2015, στην έξαλλη και εκτός κάθε μέτρου εποχή Βαρουφάκη, η ελληνική οικονομία πληγώθηκε βαθιά και μαζί της διαβρώθηκε συνολικά η αξιοπιστία της χώρας.

Η προσφυγή στο δημοψήφισμα της 5^ης Ιουλίου, δημιούργησε συνθήκες εξόδου της χώρας από την ευρωζώνη και μας έφερε στο χείλος του γκρεμού.

Η τρίτη επέτειος από το δημοψήφισμα του 2015, συνέπεσε με τη χειρότερη περίοδο της διακυβέρνησης.

Ο ελληνικός λαός στις τρεις εκλογικές αναμετρήσεις του 2015, πίστευε ότι ψήφιζε για τη σωτηρία της χώρας από τα μνημόνια, για μια άλλη προοπτική, για έναν τρίτο δρόμο χωρίς τρόικες.

Ωστόσο, χρειάστηκε   ο πρωθυπουργός να αποδεχθεί έναν επώδυνο συμβιβασμό, προκειμένου να συνεχιστεί η παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη.

Όμως, από τα νταούλια και τους ζουρνάδες, από τους χορούς στο Σύνταγμα και τα επαναστατικά λόγια του πρωθυπουργού, έχουμε βρεθεί στο άλλο άκρο δηλαδή σε μια κυβέρνηση:

- Που καταρρέει υπό το βάρος των ψεύτικων υποσχέσεών της.

- Που αποθεώνεται από τους δανειστές, τους οποίους σημειωτέων τρία χρόνια πριν έβριζε και που παίζει, για λόγους επικοινωνίας, το χαρτί της εξόδου από το μνημόνιο το οποίο η ίδια υπέγραψε, αφ’ ότου έκανε το «όχι» των πολιτών «ναι».

- Που  απαξιώνεται ακόμη και από αυτούς που την ψήφισαν και την εγκαταλείπουν διότι έχασαν την ελπίδα.

- Που παρέδωσε στους δανειστές το δημόσιο πλούτο, τις τράπεζες,  τις υποδομές, τα δημόσια έσοδα.

- Που συνεχώς λεηλατεί  τα λαϊκά εισοδήματα μέσω της μείωσης μισθών και συντάξεων, της μείωση του αφορολόγητου και της αύξησης των ασφαλιστικών εισφορών.

Είναι γεγονός  ότι εκείνη η πολιτική παλινδρόμηση, κλόνισε ακόμη περισσότερο την οικονομία και χρειάστηκαν άλλα τρία χρόνια έντονων προσπαθειών και ακόμη σκληρότερων μέτρων, προκειμένου να ισορροπήσει υποτυπωδώς η χώρα.

Ο κ. Τσίπρας, με την πολιτική του, διέρρηξε την σχέση του με την κοινωνία και την κοινωνική βάση του κόμματός του.

Πρόδωσε τις προσδοκίες των πολιτών και σήμερα έχει μετατραπεί στον καλύτερο σύμμαχο της τρόικας.

Όλοι αυτοί που πίστεψαν στο σκίσιμο των μνημονίων και όχι μόνο, χρεώνουν στον κ. Τσίπρα την εξαπάτησή τους και μετρούν τις πληγές τους από τη μνημονιακή μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ.

Όμως, αυτό που πρωτίστως απασχολεί σήμερα  τον κ. Τσίπρα, είναι η διαχείριση της αναμενόμενης συντριπτικής του ήττας στις επερχόμενες εκλογές.

-Ο κ. Αθανάσιος Μπουρούνης είναι Επίτιμος Δ/ντής Σχολικής Μονάδας Δ. Ε.