
Οι συγκυρίες έφεραν τον ΣΥΡΙΖΑ στη διακυβέρνηση της χώρας. Από τα μια στιγμή στην άλλη, βρέθηκε να διαχειρίζεται την εξουσία, να παίξει δηλαδή ένα παιχνίδι του οποίου τους κανόνες αγνοούσε.
Η αδυναμία του αυτή, τον οδηγεί να λειτουργεί με αποκλειστικό σκοπό τη διατήρηση της εξουσίας έναντι οιουδήποτε κόστους ή συνέπειας, με οποιοδήποτε ψέμα και με οποιαδήποτε πρόφαση.
Κατά την «αριστερή» αντίληψη της κυβέρνησης, η κατανάλωση εκλαμβάνεται ως επίδειξη πολυτέλειας, το επιχειρηματικό κέρδος θεωρείται πράξη επίδειξης πλούτου και ότι οι πολίτες πρέπει να μοιράζονται το εισόδημά τους με το κράτος.
Με την αντίληψη αυτή, η οικονομία υποφέρει περισσότερο, η ανάκαμψη καθυστερεί και το κράτος συνεχίζει να μην έχει αρκετά χρήματα για τη χρηματοδότηση του συνόλου των υποχρεώσεών του.
Με την ανικανότητα, την αυθαιρεσία και τη δυσπιστία που κυριαρχούν, η Ελλάδα πλήττεται περισσότερο από κάθε άλλη χώρα της Ε.Ε. από την κρίση, γεγονός που την εμποδίζει να αξιοποιήσει τις δυνατότητές της.
Είναι γνωστό ότι με το τρίτο μνημόνιο η κυβέρνηση ανέλαβε την ευθύνη να αυξήσει τα έσοδα με καλύτερη διαχείριση, με πάταξη της φοροδιαφυγής και την ομαλή λειτουργία της επιχειρηματικότητας.
Είναι προφανές όμως ότι η παρούσα κυβέρνηση δεν πρόκειται να κάνει τίποτα ή σχεδόν τίποτα από αυτά.
Με βάση τη συμφωνία του καλοκαιριού του 2015 που συμφώνησε και υπέγραψε η κυβέρνηση με τους δανειστές, τα μέτρα θα έπρεπε να εφαρμοστούν άμεσα, ώστε η αξιολόγησή τους να γίνει το αργότερο έως το Νοέμβριο του 2015, προκειμένου να έχουν άμεσο αντίκτυπο στην πραγματική οικονομία.
Αν είχε επιτευχθεί συμφωνία στις διαπραγματεύσεις έγκαιρα, θα ήταν σίγουρα επωφελής για την Ελλάδα, διότι θα ξεκλείδωνε άμεσα η εκταμίευση της επόμενης δόσης του δανείου.
Με τα χρήματα αυτά η χώρα, όχι μόνο θα εξυπηρετούσε τις τρέχουσες δανειακές της υποχρεώσεις, αλλά θα αποπλήρωνε μεγάλο μέρος των ανεξόφλητων οφειλών της προς ιδιώτες, κάτι που θα βοηθούσε την ελληνική οικονομία.
Όμως με την παρατεταμένη αναβολή των μέτρων, η κυβέρνηση επεδίωξε να κρατήσει συμπαγή την κοινοβουλευτική της ομάδα, καθώς επίσης και την πλειοψηφία των ψηφοφόρων της.
Διότι εύκολα γίνεται αντιληπτό τι θα συμβεί, μόλις το πακέτο των μέτρων που πιθανολογούνται θα κάνουν επιδρομή στις τσέπες των πολιτών.
Προβλέπεται να ξαναζήσουμε το περσυνό καλοκαίρι. Θεωρείται σχεδόν βέβαιο, ότι η κυβέρνηση θα υποχωρήσει μόλις τελειώσουν τα χρήματα.
Γι’ αυτό φαίνεται πως ο ΣΥΡΙΖΑ θα προσπαθήσει να βγει από το αδιέξοδο που τον οδήγησε η τακτική της διαρκούς μετάθεσης λήψης μέτρων, με τη δημιουργία πολιτικής κρίσης με τους δανειστές.
Είναι πολύ πιθανόν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν πρόκειται να εγκαταλείψει την εξουσία «αναίμακτα».
Με την κοινωνία που παραμένει σε ασφυκτικό κλοιό, με τη χώρα να απομονώνεται, με την κυβέρνηση να παλινωδεί, ίσως ο κ. Τσίπρας προτιμήσει να ακολουθήσει το σενάριο του Grexit, από το να αποχωρήσει ταπεινωμένος, θεωρώντας ότι αυτό είναι η μόνη διέξοδος για να μη εξαϋλωθεί πολιτικά.
Η κοινωνία βρίσκεται σε υστερία και οι πολίτες καταφέρονται εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ, για τη μη εκπλήρωση των προεκλογικών του υποσχέσεων.
Η ΝΔ, σ’ αυτήν την ιστορική στιγμή, μοιραία αναλαμβάνει το βάρος του εξισορροπιστή και ταυτόχρονα του διασώστη.
Όμως η επόμενη κυβέρνηση, καλό θα είναι να σκεφθεί ότι περιθώρια γι’ αυτό το μίγμα των μέτρων και για νέους φόρους, δεν υπάρχουν.
Δύσκολος ο ρόλος που πρόκειται να διαδραματίσει ο κ. Μητσοτάκης. Το κύριο πλεονέκτημά του είναι ότι έχει στρατηγική σκέψη που εκφράζεται με ευχέρεια και άνεση, σε αντίθεση με τον κ. Τσίπρα που έχει μόνο τακτικισμούς.
Μένει να δούμε αν ο Πρόεδρος της ΝΔ μπορεί να εμπνεύσει τοπολιτικό σύστημα.
-Ο κ. Αθανάσιος Μπουρούνης είναι Επίτιμος Δ/ντής Σχολικής Μονάδα Δ.Ε.