Γράφει η Μαρίνα Κουρμπέλα

Τα όνειρα, έλεγε κάποια, φίλη, όταν ξυπνάς και τα θυμάσαι, να τα σβήνεις με ένα  σφουγγάρι. Η σκέψη σου και η προσοχή σου να συγκεντρωθούν στα της ημέρας, για να είναι αυτά όσο γίνεται καλύτερα. Η, διηγήσου τα σε κάποιον που  έχει σε κάποια στιγμή της ζωής του, μεγάλο πρόβλημα με την πραγματικότητα και θέλει να ακούει άλλα, μικρά, η μεγάλα, και εξωπραγματικά, για να ξεφεύγει.

Ωστόσο, διευκρίνισε, παρότι μπορεί να συμφωνείς, κάποια από αυτά είναι τόσο όμορφα, που θέλεις να τα θυμάσαι, την ημέρα. Τα παίρνεις μαζί  στην καθημερινότητα, τα σκέφτεσαι, και περισσότερο,  εύχεσαι να βγουν αληθινά, διότι μπορεί να μη μείνουν μόνο όνειρα.

Την άκουγα και προσπαθούσα να σκεφθώ τι είδους όνειρο είχε δει που την έκανε να αναθεωρεί τα περί του σφουγγαριού, που πιστεύει.

Το όνειρο που μου διηγήθηκε, όμως, δεν το είχα φανταστεί, αλλά και εγώ θα ήθελα με όλη μου την καρδιά να βγει αληθινό.

Το όνειρο

Ήταν, πρωί, σε ένα καφενείο του χωριού. Ο καφετζής, γνωστός, και καλός οικογενειάρχης, πάντα με το χαμόγελο, είχε χρόνο για να σε  κοιτάξει, να σε ρωτήσει τι κάνεις, και να περιμένει την απάντηση.

Εκείνη την ημέρα, όμως, ούτε γύρισε να την κοιτάξει. Η προσοχή του δοσμένη στο μπρίκι με τον καφέ που έψηνε στη χόβολη. Χτυπούσε  με βιαστικές κινήσεις το νερό με τον καφέ, το ‘άδειαζε στα φλιτζάνια και με γρήγορες κινήσεις το γέμιζε ξανά, και ξανά.

Ήταν μια απριλιάτικη, ηλιόλουστη  ημέρα. οι νεραντζιές και οι πορτοκαλιές είχαν ανθίσει, και ο αέρας που έμπαινε από τα παράθυρα, έκανε την αίθουσα του καφενείου να μοσχοβολάει.

Οι πόρτες ήταν κλειστές, και σε κανέναν  από χωριανούς που χτυπούσαν δεν άνοιγαν.

Ίσως, διότι δεν υπήρχε χώρος, Η αίθουσα ήταν μεγάλη, αλλά εκείνη την ημέρα όλες οι καρέκλες ήταν πιασμένες.

Κάποια στιγμή ο καφετζής σήκωσε το βλέμμα του, της χαμογέλασε, και με  πρόσωπο  να αστράφτει από χαρά, της είπε: «Μεγάλη ημέρα η σημερινή»!

Είναι όλοι οι άρχοντες, εδώ, μαζί. Τους έβαλα στο μεγάλο τραπέζι, και χώρεσαν όλοι. Ο πρωθυπουργός, οι αρχηγοί όλων των κομμάτων και ο ιερέας, που έκαμε τον αγιασμό. Σε όσους ήθελαν του άγιασε και εκείνοι προσκύνησαν. Όσοι δεν ήθελαν τους έδωσε μόνο  ευχή, αγάπης,  αλλά όλοι δέχθηκαν να μείνει κοντά τους. Είναι ο εκπρόσωπος της μεγάλης πλειοψηφίας των Ελλήνων που πιστεύουν, είπαν, και πρέπει για το σκοπό της συγκέντρωσης να το σεβαστούμε.

Στα άλλα τραπέζια κάθονται οι συνεργάτες τους και οι γραμματείς, και πιο κοντά τους οι εκπρόσωποι της Περιφέρειας του Δήμου και των γύρω χωριών.

Αυτό το τραπέζι με τους νέους που βλέπεις, κοντά στο παράθυρο, αυτοί εκπροσωπούν τους νεότερους σε ηλικία ανθρώπους της Ελλάδα;, που θα διοικήσουν, αύριο τη χώρα, η θα εκλέξουν, αυτούς που θα διοικήσουν.

Κοίταξε το τραπέζι με τους άρχοντες, και παρόλο, που τους γνώριζε, κυρίως από τις διαφωνίες και τους καυγάδες, στη Βουλή, εκείνη την ημέρα, της φάνηκαν, διαφορετικοί, σαν να ήταν  άλλοι άνθρωποι. Ήταν ήρεμοι, σοβαροί, και έδειχναν να προσέχουν και να ακούνε ο ένας τον άλλον.

Πρώτος μίλησε ο Πρωθυπουργός. Είμαστε, είπε, όλοι Έλληνες και όλοι αγαπάμε την Πατρίδα μας Θα κάνουμε, λοιπόν, ότι κάνουν και οι άλλοι για την Πατρίδα τους. Θα την υποστηρίξουμε, θα τη σώσουμε και θα την αναπτύξουμε.

Ό,τι συμφωνήσουμε, σήμερα, θα είναι συμφωνία από όλους, για όλους.

Ας ακούσουμε, λοιπόν προτάσεις και ας αποφασίσουμε.

1)Ακολούθησε μια πρόταση, που ακούστηκε με πολύ προσοχή από όλους.
Πριν προχωρήσουμε, στα δικά μας να που με για τους εκτός Ελλάδας πολίτες, πως τα σύνορά μας θα είναι ανοιχτά για όλους, εκτός από αυτούς που θέλουν να είναι εχθροί μας. Αυτούς θα τους καλέσουμε να συνεργαστούμε, να διαπραγματευτούμε, και αν επιμένουν να θέλουν να είναι εχθροί θα βάλουμε στα σύνορά μας φύλακες, αληθινούς πατριώτες, να τους εμποδίζουν να τα περάσουν.
Τους άλλους, τους θεωρούμε μέλη μιας ευρύτερης οικογένειας, και αφού συμφωνήσουμε μεταξύ μας θα καλέσουμε εκπροσώπους τους, να τους ενημερώσουμε για τα σχέδιά μας.

2)Εγώ, είπε άλλος άρχοντας, προτείνω να κάνουμε μια Σχολή Διαπραγματευτών, διότι ως μικρή, σχετικά σε πληθυσμό χώρα, πρέπει να πείθουμε για τις θέσεις μας, σε όποιον τομέα, τεκμηριώνοντας με πολύ γνώση και πλήρως, τα επιχειρήματά μας, προς όφελος όλων.

3)Η δική μου πρόταση προς τους άρχοντες, είπε ο εκπρόσωπος της Περιφέρειας, έχει τίτλο: «Ούτε στρέμμα ακαλλιέργητης Γής». Όσοι δεν έχουν δουλειά στην πόλη, θα υποχρεωθούν να μετακομίσουν στην επαρχία, για να καλλιεργήσουν, ή να αναπτύξουν άλλη σχετική δραστηριότητα. Θα τους δοθεί Γη και  σπίτι, αλλά και  μισθός, για ένα διάστημα, έως ότου γίνουν αυτάρκεις.

4) Προτείνω, είπε ένας άρχοντας, «κανένα χωριό χωρίς γιατρό»
 
5) Εγώ, είπε  άλλος, άρχοντας, θα κάνω συμπληρωματικές προτάσεις:
Α) προτείνω να συμπληρώσουμε τα μέτρα για τους αγρότες με Σχολές Αγροτών. Θα ιδρύσουμε Σχολές Αγροτών τουλάχιστον μία σε κάθε Δήμο, και οι σπουδές εκεί,  θα είναι δωρεάν αλλά υποχρεωτικές, για όποιον θέλει να γίνει αγρότης, κτηνοτρόφος, η ψαράς.
Β) Όσοι  μετακινηθούν από τις πόλεις στην επαρχία, για να ασχοληθούν με τη Γεωργία, την Κτηνοτροφία, η την Αλιεία, θα παρακολουθήσουν σεμινάρια ταχύρυθμης εκπαίδευσης, σχετικά με τις δραστηριότητες που θα επιλέξουν.
Γ) Όσοι από αυτούς κάνουν αξιόλογο,  έργο, θα τους χορηγηθούν οι απαραίτητες διευκολύνσεις, για να ανοίξουν «Ελληνικά Μαγαζιά» σε όποια χώρα θέλουν, ανά τον κόσμο, μόνοι τους η σε συνεργασία με ντόπιους, προκειμένου να προωθούν εκεί τα δικά τους προϊόντα και άλλων συμπολιτών τους. Ελληνικά Μαγαζιά» πρέπει να δημιουργηθούν σε όλες τις χώρες του κόσμου.
Δ) Σχετικά με τους πολίτες της ευρύτερης οικογένειας, η τους εταίρους μας, όπως χαρακτηρίζονται  θα προσκαλούμε εκπροσώπους τους, κάθε χρόνο και διαφορετικούς, και θα τους προσφέρουμε ότι χρειάζονται στο διάστημα που θα φιλοξενούνται, με «έναν όρο:. Να διαθέσουν χρόνο για να γνωρίζουν καλύτερα τους Έλληνες.

Παράλληλα, θα θεσπίσουμε νόμο που θα απαγορεύει να υβρίζεται μια χώρα, ένας Λαός, διότι, εκτός των άλλων, αδικούνται, κατάφορα χώρες που έχουν να επιδείξουν, στο διάστημα του χρόνου, παλαιότερα, η μετά, έργο πολύτιμο, η χρήσιμο για όλη την Ανθρωπότητα, και, σχεδόν, όλες οι χώρες έχουν, και αδικούνται  άξιοι και τίμιοι πολίτες.

Προτείνω, είπε ο Πρωθυπουργός, να έχουμε συνάντηση, όλοι, τουλάχιστον μια φορά το μήνα, και να μελετάμε την πρόοδο στην εφαρμογή των εθνικών αποφάσεων που λάβαμε, και νέα, σχετικά μέτρα. Αυτές οι συζητήσεις θα αφορούν, μόνον αποφάσεις που θα συμφωνήσουμε, πως είναι εθνικού χαρακτήρα.

6) Προτείνω, είπε άλλος άρχοντας, να δημιουργήσουμε Τουριστικά Νοσοκομεία, όπου υπάρχουν ιαματικές πηγές, αλλά και σε άλλα μέρη, παραθαλάσσια, η ορεινά, που προσελκύουν το ενδιαφέρον των τουριστών, ώστε οι ξένοι τουρίστες, που βρίσκονται σε διαδικασία αποθεραπείας από κάποια ασθένεια, η έχουν ανάγκη από καλό κλίμα, να φιλοξενούνται εκεί.

7)Εμείς, είπε ο εκπρόσωπος των νεότερων σε ηλικία ανθρώπων, προτείνουμε να καθιερωθεί ο θεσμός του «Εμπείρου Σύμβουλου». Πιστεύουμε, πως σήμερα, περισσότερο από άλλοτε, πρέπει να αξιοποιούνται οι επενδύσεις στους ανθρώπους. Ένα εργοστάσιο που έχει φθάσει και συνεχίζει να παράγει πολλά και σε άριστη, η καλή  ποιότητα προϊόντα, δεν το κλείνεις γιατί λειτουργεί πολλά χρόνια.

Έναν άξιο εργαζόμενο, που έχει ειδικευτεί σε έναν τομέα, και με τα χρόνια απέκτησε πολύτιμες, πρόσθετες γνώσεις και εμπειρία, ώστε να προσφέρει πολύτιμες υπηρεσίες, δεν τον βγάζεις από την ενεργή ζωή διότι έχει πολλά χρόνια. Εφόσον θέλει και η δυνάμεις του το επιτρέπουν, τον χρειαζόμαστε, Ως τον «Έμπειρο Σύμβουλο». Θέλουμε να υπάρχει σε κάθε υπηρεσία του δημόσιου η ιδιωτικού τομέα, και να προσφεύγουμε σε αυτόν για να μας συμβουλεύει στις δραστηριότητές μας.

8) Νομίζω, είπε, ο ιερέας, πως όλα αυτά τα ωραία και θαυμάσια που ακούσαμε, για να έχουν πραγματική επιτυχία, δηλαδή για να υπηρετούν τον άνθρωπο, χρειάζονται ένα πλαίσιο αξιών.
Τα παιδιά, από το σχολείο θα χρειαστεί να καταλάβουν καλά, πως αυτό που αξίζει στον κόσμο αυτόν περισσότερο από όλα τα άλλα, είναι ο άνθρωπος, και αυτόν μόνον να τον αγαπάμε μπορούμε. Ότι άλλο, είναι κακό, καταστροφικό και απαγορευμένο.
Έτσι, με τον καιρό θα καταφέρουμε να κάνουμε ανθρωποκεντρικό τον τρόπο ζωής και δράσης, να ιεραρχούμε, σωστά και τις ‘άλλες αξίες, και α επιτυγχάνουμε πραγματική και μεγάλη πρόοδο.
Σε αυτό φάνηκε να συμφώνησαν όλοι.

Στη συνέχεια, οι γραμματείς ολοκλήρωναν τα κείμενά τους για να τα δώσουν στους άρχοντες προς συμφωνία.

Blog: marina anastas.kourbela