Γράφει η Μαρίνα Κουρμπέλα 

Η Ελλάδα έχει συμβάλει με πολλούς τρόπους στη ανάπτυξη και τη διεύρυνση της ΕΕ. Σε ορισμένους τομείς, μάλιστα, περισσότερο από άλλα κράτη μέλη.

Οι λόγοι που δεν είναι γνωστά τα ελληνικά επιτεύγματα,  η ελληνική συμβολή στην εξέλιξη της ΕΕ είναι διάφοροι.

Κυρίως, όμως, φταίει  το «χάρισμα», που έχουμε ως Έλληνες  να μην αναγνωρίζουμε τα επιτεύγματα των άλλων, στη χώρα μας.

Το καλό δεν επιβιώνει, δεν προλαβαίνει, και αν αυτό αφορά και τις σχέσεις μας με άλλες χώρες στερούμεθα όλοι τα οφέλη που θα μπορούσαμε να αποκομίσουμε από την παραδοχή και προβολή του. Ακόμη, περισσότερο, όταν έρθει μια άσχημη κατάσταση όπως η  κρίση της πενταετίας,  είμαστε ως χώρα και ως Λαός «απογυμνωμένοι, από θετική θωράκιση» Δεν μπορούμε να προβάλλουμε έργο, αφού το έχουμε κρύψει, η, στην καλύτερη περίπτωση, το αφήσαμε στη σκιά, μας αντιμετωπίζουν ως «αμελητέους», που επιζούμε διατηρώντας την αρχαία κληρονομιά

Αυτό, όμως είναι αναληθές, και η αντιμετώπιση του φαινόμενου, διότι για φαινόμενο πρόκειται, περιλαμβάνεται στο πλαίσιο των αναγκαίων συστηματικών δράσεων για αλλαγή νοοτροπίας, μία από τις μεγάλες προτεραιότητες, οι οποίες  ποτέ, έως τώρα, δεν έχουν υπηρετηθεί.

Άλλος λόγος είναι το γεγονός, ότι τα θέματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με εξαίρεση τις επιδοτήσεις, παρέμειναν εκτός της καθημερινής ζωής μας. Ώσπου ήρθε η κρίση, και έγινε κατανοητό, πως η ΕΕ είναι εδώ και για τους ευρωπαϊστές και για τους μη ευρωπαϊστές, και ότι είναι πλήρως ενταγμένη στην καθημερινή ζωή μας,

Ας περιοριστούμε, σήμερα, στα σχόλια αυτά.

Το μεγάλωμα της ΕΕ και η Ελλάδα

Ένας τομέας της ΕΕ, όπου η ελληνική συμβολή είναι σημαντική, είναι αυτός της διεύρυνσης.

Η Ελλάδα πρωταγωνίστησε σε δύο διευρύνσεις της ΕΕ  με τις οποίες τα μέλη της αυξήθηκαν από 12 σε 15 και από 15 σε 25.

Κέρκυρα 1994

Στη  διάρκεια του εξαμήνου της Ελληνικής Προεδρίας  της  ΕΕ  (Ιανουάριος – Ιούνιος 1994), έγιναν κοπιώδεις και έντονες,  διαπραγματεύσεις για την ένταξη τεσσάρων χωρών, της Αυστρίας, της Νορβηγίας, της Σουηδίας και της Φινλανδίας. Παρά τις πολλές δυσκολίες, η Ελληνική Προεδρία κατάφερε να υπάρξει θετικό αποτέλεσμα. Έτσι, στη  Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, που έγινε στις 24 και 25 Ιουνίου 1994 στην Κέρκυρα, υπογράφηκαν οι πράξεις προσχώρησης της Αυστρίας, της Σουηδίας, και της Φινλανδίας. Η Νορβηγία, τελικά δεν εντάχθηκε, διότι το σχετικό δημοψήφισμα που ακολούθησε ήταν αρνητικό.

Εκεί, υπογράφηκε, επίσης, και η πρώτη συμφωνία μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, των κρατών μελών της και της Ρωσικής Ομοσπονδίας, η Συμφωνία Εταιρικής Σχέσης και Συνεργασίας. (Σημ: πρέπει να είναι η πρώτη συμφωνία, που υπέγραψε η Ρωσία, γενικά, με τη Δύση)

Αθήνα 2003

Στη διάρκεια του εξαμήνου της Ελληνικής Προεδρίας, υπογράφηκε στην Αθήνα, η Συνθήκη προσχώρησης 10 νέων κρατών, από τα οποία τα 8 είναι χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης —η Εσθονία, η Λεττονία, η Λιθουανία, η Ουγγαρία, η Πολωνία, η Σλοβακία, η Σλοβενία και η Τσεχική Δημοκρατίας. Η υπογραφή αυτής της Συνθήκης αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα στην εξέλιξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Είναι το γεγονός που επισφράγισε την επανένωση της Ευρώπης.

Οι άλλες δύο χώρες είναι η Κύπρος με την ιδιαίτερη σημασία που έχει και η Μάλτα.

Blog: marina anastas.kourbela