Γράφει ο
Γιώργος Χαροκόπος

Εχουμε γράψει επανειλημμένα ότι «Η Ελλάδα δεν χρωστά τίποτα και σε κανένα. Αντίθετα, πολλοί της χρωστούν πολλά». Το ποτήρι ξεχείλισε από την στιγμή που ο Olaf Scholz  την1/3/2018 μας απεκάλεσε «χρεοκοπημένο λαό»...του δώσαμε μιά πρώτη απάντηση στις 21 Μαρτίου και σταματήσαμε λόγω των εορτών του Πάσχα. ‘Ηδη επανερχόμεθα γιά να υπενθυμίσουμε στους φίλους Γερμανούς τι λησμόνησαν μεταπολεμικώς:

Κατόπιν παρακλήσεως των ΗΠΑ παραιτηθήκαμε από τις επανορθώσεις που δικαιούμεθα, γιά να διευκολύνουμε την επανένωση των δύο Γερμανιών. Δεν παραιτηθήκαμε, όμως, από το Κατοχικό Χρέος. Το Δάνειο, δηλαδή, που μας υποχρέωσαν τα Ναζιστικά κατοχικά στρατεύματα να τους χορηγήσει η Τράπεζα της Ελλάδος γιά τη συντήρησή τους, με υποχρέωση να το εξοφλήσουν μετά το τέλος του Παγκοσμίου Πολέμου στον οποίο μας είχαν εμπλέξει οι ίδιοι ( το Ναζιστικό καθεστώς).

Ιστορικά πρέπει εδώ να υπογραμμίσουμε ότι εμείς ουδόλως επιθυμούσαμε να εμπλακούμε με την προπολεμική Γερμανία. Είχαμε ομαλές σχέσεις και άριστες οικονομικές, επωφελείς και για τους δύο λαούς. Και ξαφνικά, ο Σύμμαχος του Χίτλερ, ο Μουσολίνι μας επετέθη, γεγονός βέβαια που δεν επιθυμούσε ο Γερμανικός λαός. Ούτε και εμείς το επιθυμούσαμε. ¨ολοι στην αρχή νόμιζαν ότι το τέλος μας δεν θ’ αργούσε να φτάσει.Όμως, όχι μόνον δε έφθασε αλλά συνετρίψαμε τον Μπενίτο Μουσολίνι, που οι ίδιοι οι Γερμανοί θεωρούσαν ότι ήταν τόσο ισχυρός όσο και ο Χίτλερ. Ο Άξονας Χίτλερ – Μουσολίνι εκείνη την εποχή θεωρείτο αήττητος.

«Ο Κόσμος ανέμενε να δει την Ελλάδα να πέφτει εύκολο θύμα της επίθεσης (Διαβάστε το βιβλίο «ΕΛΛΑΣ και ΚΡΗΤΗ – Greece and Crete του Άγγλου συγγραφέα Christopher Buckley) και όμως συνέβη αυτό που δεν ανέμενε κανείς. Ηρωική Ελληνική αντίσταση κατέληξε σε θρίαμβο των Ελληνικών όπλων».

‘Ομως ο Χίτλερ ήθελε να σώσει τον συναίτερό του Μουσολίνι και μας επετέθη με αποτέλεσμα να μας καταλάβει και όχι μόνον αυτό αλλά επέτρεψε στη Βουλγαρία του Βόρι να καταλάβει όλη την Βόρεια Ελλάδα. Έτσι η Tριπλή εχθρική κατέστρεψε και λεηλάτησε την πλούσια τότε χώρα μας. Και θυμάμαι ότι , όταν ο γράφων υπηρετούσε στον Ιερό Λόχο, που απελευθέρωσε τα Δωδεκάνησα και αργότερα εισήλθε στην Αθήνα, ΕΝΑ ΚΑΡΒΕΛΙ ΨΩΜΙ στοίχιζε ένα εκατομμύριο Δραχμές!

Ο Λαός μας πέθεινε στα πεζοδρόμια από την πείνα και όλες σχεδόν οι υποδομές της Οικονομίας της Ελλάδος είχαν καταστραφεί ή λεηλατηθεί...Αυτή ήταν ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ. Μας είχε τότε χρεοκοπήσει η Γερμανία, χωρα που εμείς δεν την προκαλέσαμε. Ας μη γράψω περισσότερα.

Η Γερμανία, εάν επιθυμεί να ξαναβρούμε την παλαιά φιλιά μας και οικονομική συνεργασία, πρέπει με δική της πρωτοβουλία να διακανονίσει το Κατοχικό Δάνειο και όχι να προσπαθεί να δεσμεύσει την Οικονομία μας μέχρι το 2060 μ.Χ και να μας λέει χρεοκοπημένους!

Λυπούμεθα πολύ δια την εξυβριστική αυτή φράση. Ευχαριστούμε τους 100 περίπου φίλους Γερμανούς Διανοούμενους για τη Συνηγορία τους υπέρ της Ελλάδος. Παραθέτουμε ολόκληρο το κείμενο, όπως περιήλθε στα χέρια μας:

Ανακοίνωση του Γερμανικού Κέντρου της Διεθνούς Οργάνωσης Συγγραφέων:

“Εμείς, οι συγγραφείς του Γερμανικού Κέντρου της Διεθνούς Οργάνωσης (ΡΕΝ), δεν θέλουμε να σιωπούμε περαιτέρω  , για την απαράδεκτη συμπεριφορά του δικού μας κράτους και των δικών μας Μέσων μαζικής Ενημέρωσης απέναντι στο κράτος-μήτρα του δικού μας πολιτισμού: Η Ελλάδα και οι Ελληνες δυσφημούνται και προσβάλλονται στη δική μας χώρα..Όμως η γερμανία είναι εκείνη που δημιούργησε τις συνθήκες, κάτω από τις οποίες η Ελλάδα σήμερα υποφέρει. «Πακέτα βοηθείας» βοηθούν περισσότερο τους πιστωτές των ελληνικών τραπεζών, παρά τον ελληνικό λαό, που με τα μέτρα λιτότητας οδηγείται πιό βαθειά στη φτώχεια.

Οι Ελληνες γνωρίζουν, πως ζει κανείς κάτω από τη γερμανική κατοχή. Με την αποχώρησή της ο γερμανικός στρατός άφησε πίσω του έν ακατεστραμμένο κράτος. Η δραχμή έχασε την αξια της, εξαιτίας των τρομακτικών εξόδων για τη διατροφή των γερμανικών στρατευμάτων.Κοντά σ’ αυτά προστέθηκε και το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας, ύψους 476 εκατομμυρίων μάρκων.Αυτό το ποσό ανέρχεται σήμερα με τους τόκους και τα επιτόκια στα 3,4 δισεκατομμύρια ευρώ.

Το Γερμανικό Κέντρο της Διεθνούς Οργάνωσης Συγγραφέων- που χρέος της είναι ο ευρωπαϊκός πολιτισμός- απαιτεί: Η Γερμανία πρέπει να πληρώσει αυτά τα χρέη, καθώς και ανάλογες αποζημειώσεις γιά τις ζημίες που προξένησαν τα γερμανικά κατοχικά στρατεύματα».

Ακριβής ανακοίνωση του Γερμανικού Κέντρου Διεθνούς Οργάνωσης για τη συμπεριφορά της Γερμανίας απέναντι στην Ελλάδα, στις 12 Μαΐου 2012 στην πόλη Rudolstadt, που έλαβε χώρα κατά την ετήσια συνέλευσή του. Στις ανακοινώσεις των πρακτορείων λείπει κάθε αναφορά στην υποχρέωση της Γερμανίας για την επιστροφή του κατοχικού δανείου.

Από τους 100 αντιπροσώπους ψήφισαν 98 υπέρ και 2 κατά.

                                          --------------------------------------------

Παραθέτομεν τέλος αποσπάσματα από το άθρο του κ. Προκόπη Παυλόπουλου (γράφει πριν γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας) στην «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΖΩΝΗ» Αρ. φύλλου 1604 της 9/2/2015:

“… Κυρίως δε τονίζω με έμφαση ότι το 1953, με τη Συμφωνία του Λονδίνου, δε “χαρίσθηκαν” στη Γερμανία οι οφειλές της λόγω πολεμικών αποζημιώσεων, όπως η γερμανική πλευρά “τεχνηέντως” φαίνεται να διατείνεται. Η συμφωνία αυτή απλώς έθεσε “σε αδράνεια” τις οφειλές της Γερμανίας ως την υπογραφή, κατά το Διεθνές Δίκαιο (Δίκαιο του Πολέμου) “Συμφώνου Ειρήνης” μεταξύ της τελευταίας και των Δυνάμεων που νίκησαν στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Πρόκειται νομικώς για ένα είδος “αναβλητικής αίρεσης” (lato sensu) σχετικά με την εξόφληση των υποχρεώσεων της Γερμανίας, επειδή τότε θεωρήθηκε ότι αυτή δεν διέθετε – πρωτίστως λόγω της διαίρεσής της σε Δυτική και Ανατολική – την κατά το διεθνές δίκαιο απαιτούμενη πολιτειακή απόσταση για ανάληψη και εκπλήρωση συναφών υποχρεώσεων».

«...Η από ελληνικής πλευράς νομική βάση των αποζημιωτικών απαιτήσεων κατά της Γερμανίας βρίσκει στεθερό έρεισμα κυρίως στις διατάξεις του άρθρου 3 της Δ’ Σύμβασης της Χάγης του 1907, οι οποίες κωδικοποίησαν και τις ως τότε διατάξεις του Δικαίου του Πολέμου. Κατά τις διατάξεις αυτές «ο εμπόλεμος όστις ήθελε παραβιάσει τας διατάξεις του Κανονισμού θα υποχρεούται, αν συντρέχει λόγος, εις αποζημείωσιν, θα είναι δε υπεύθυνος διά πάσας τας πράξεις τας διαπραχθείσαςυπό των προσώπων των μετεχόντων της στρατιωτικής του δυνάμεως». Επέκεινα οι διατάξεις των άρθρων 46 και 47 του «Κανονισμού Νόμων και Εθίμων του Πολέμου στην ξηρά», ο οποίος είναι προσαρτημένος στη Δ’ Σύμβαση της Χάγης του 1907, καθιερώνουν και τις δύο θεμελιώδεις αρχές του Δικαίου του Πολέμου, ήτοι τις αρχές της προστασίας του σεβασμού του Ανθρώπου και της ατομικής ιδιοκτησίας. Όλες αυτές τις αρχές επικαιροποίησε η απόφαση του Διεθνούς Στρατιωτικού Δικαστηρίου της Νυρεμβέργης του 1946».

«...Σύμφωνα με πρόχειρους υπολογισμούς, το ελάχιστο των κατά τα προαμνηνονευόμενα ελληνικών απαιτήσεων έναντι της Γερμανίας είναι σήμερα, περίπου, 60 δις. Ευρώ από το κατοχικό δάνειο και 110 δις. Ευρώ λόγω αποζημειώσεων. ‘Ητοι, σύνολο, περίπου, 170 δις. Ευρώ. Αλλ’ αυτά είναι θέμα ειδικότερου υπολογισμού, ο οποίος θα γίνει με την επιμέλεια των αρμόδιων ελληνικών κρατικών αρχών».

                                  --------------------------------------------

Επί των ανωτέρω, νομίζουμε, ότι πρέπει να πάρουν θέση οι Αρμόδιοι και να δώσουν εξηγήσεις στον Ελληνικό Λαό!