
Φυσικά και θέλω!
Κι όχι γιατί πρέπει, αλλά διότι θέλω!!!
Από δω και στο εξής, θα κάνω μόνο ό,τι θέλω, πάει το πρέπει.
Θέλω, μου αρέσει, το εφαρμόζω και το αποφασίζω.
Μόνο τα θετικά, τα χρήσιμα, τα σωστά και τα μη καταπιεστικά.
Δεν θα ξαναπώ πρέπει, δεν θέλω να ξανακούσω πρέπει.
Φτάνει πια.
Πρέπει να κάνεις αυτό- έπρεπε να πεις το άλλο- πρέπει να ντυθείς έτσι, πρέπει, πρέπει, πρέπει…
Όχι δεν πρέπει – θέλω!!!
Επιτέλους – τέλος.
Ελευθερία, ανακούφιση, ανανέωση.
Προσοχή όμως. Με ωριμότητα, όχι επιπολαιότητες, όχι εγωισμούς.. Διάκριση. Και κυρίως να αποφύγουμε την παγίδα του ότι εγώ θέλω να κάνουν οι άλλοι αυτό που θέλω, ή να γίνεται ό,τι εγώ θέλω κι άλλα τέτοια…
Δεν θ’ αλλάξουμε τους άλλους, δεν θ’ αλλάξουμε το σύμπαν, γιατί έτσι θέλουμε.
Με διάκριση θέλω και το εννοώ, για μένα και για το καλό των άλλων!
Θέλω να μην πιέζομαι, άνευ λόγου.
Θέλω να γίνω πιο κοινωνικός.
Θέλω να πετύχω στην εργασία μου.
Θέλω να μεγαλώσω σωστά τα παιδιά μου.
Θέλω να χαμογελάω πιο συχνά.
Θέλω να πονάω λιγότερο!! κ.λ.π. κ.λ.π.
Τελικά έχει πολύ δύναμη το θέλω, αρκεί να το θέλω.
Και θέλω και μπορώ λοιπόν.
Αρκεί μια πρώτη δοκιμή, σηκώνουμε τα μανίκια κι αρχίζουμε…
Θέλω να χορέψω, πολύ ωραία σηκώνομαι και χορεύω, γιατί όχι (μα δεν έχω ξαναχορέψει), ε και; Γιατί μπορούν οι άλλοι, θα μπορέσω κι εγώ!! Λέμε τέλος και παλαμάκια μόνο και κάνουμε τα πρώτα βήματα, χορός, τραγούδι, χαρά… και ξαφνικά όλα γίνονται απλά, εύκολα, ακούμε τη μουσική, πιάνουμε το ρυθμό, κι αρχίζουμε το χορό … αυτό ήταν .
Πρόσφατα άκουσα για κάποιον που αποδήμησε, ότι ποτέ του δεν είχε χορέψει!!
Μου έκανε εντύπωση, που το ανέφεραν μαζί με όλα τα θετικά κι αρνητικά που ειπώθηκαν γι’ αυτόν.
Να ‘ξερε τι έχασε!!!
Θέλω λοιπόν και προχωράω κι ας αρχίσω από ζεϊμπέκικο…
Σιγά σιγά θα έρθουν και οι πιο γρήγοροι, ευχάριστοι χοροί.
Θέλω και ξαναθέλω, το λέω και το ξαναλέω και το αποφασίζω…
Και να το θαύμα, το πέτυχα (χωρίς) άγχος, πίεση και ζόρια!! λέτε να είναι μαγική αυτή η λέξη!!
Μπορεί!!
Πιθανόν!!
Δεν μένει λοιπόν παρά να το δοκιμάσουμε!!
Αλλά δεν θα ξαναπώ, ούτε και θα σκεφτώ το πρέπει, μόνο ελάχιστες φορές που πρέπει.
Θέλω λοιπόν; και μπορώ.
Θα τα γράψω με μεγάλα γράμματα και θα το κολλήσω σε εμφανές σημείο κι έτσι θα το βλέπω και θα το θυμάμαι πιο συχνά.
Μέχρι να το εμπεδώσω, μέχρι να έχω πολλές εμπειρίες και να γίνει μια από τις καλές μου συνήθειες.
Σας το συστήνω ανεπιφύλακτα διότι θέλω, εάν το θέλετε κι εσείς, φυσικά το δοκιμάζετε.
Και ξεκινάτε κι όποτε θέλετε κι έτσι ανοίγεται ένας καινούργιος κύκλος εμπειριών!!
Κι ότι προκύψει…
Σιγά σιγά και με το μαλακό, μην πέσετε με τα μούτρα στ’ αρνητικά θέλω και μόνο.
Γλυκά γλυκά λίγα αρνητικά, λίγα θετικά, η σοφία είναι να πετύχουμε όσο γίνεται περισσότερα θέλω θετικά .
Και ποια θα είναι αυτά;
Α! αυτά θέλω να τα κρατήσετε μυστικά.
Άλλωστε θα είναι το δικό μας θέλω, μας ανήκει!!!
Κι επειδή τώρα πρέπει και θέλω, να κλείσουμε εδώ …
Θα σας χαιρετήσω εγκάρδια και
θέλω να είστε όλοι πολύ-πολύ
καλά και χαρούμενοι πάντα
Γειά σας!!!