
Σαν ξηροστομία ορίζεται η ξηρότητα του στόματος («στεγνό στόμα») η οποία προκαλείται από πολλά αίτια, όπως :
Η ξηροστομία συνοδεύεται από ανεπαρκή έκκριση σιέλου από τους σιελογόνους αδένες του οργανισμού του ανθρώπου.
ΣΙΕΛΟΓΟΝΟΙ ΑΔΕΝΕΣ (ΣΛ) – ΣΙΕΛΟΣ
Οι σιελογόνοι αδένες ξεχωρίζουν στους μείζονες και ελασσόνες ΣΛ.
Οι μείζονες ΣΛ, είναι (βλέπε εικόνα 1) :
Βρίσκονται στο κατώτερο τμήμα της κάτω γνάθου. Παράγουν βλέννα και υδαρώδες υγρό. Ο εκφορητικός τους πόρος (πόρος Wharton) εκβάλλει στο κάτω μέρος της στοματικής κοιλότητας.
Βρίσκονται κάτω από την γλώσσα. Εκκρίνουν βλέννα. Διαθέτουν πολλαπλούν εκφορητικούς πόρους.
Υπάρχουν και άλλοι αδένες διάσπαρτοι στην κοιλότητα του στόματος και ονομάζονται ελασσόνες σιελογόνοι αδένες, όπως :
Οι σιελογόνοι αδένες μείζονες και ελάσσονες παράγουν σίελο.
Ο σίελος αποτελεί το έκκριμα των μικρών και μεγάλων σιελογόνων αδένων.
Ποσοστό 98% του συνολικά εκκρινόμενου σιέλου προέρχεται από τους μείζονες σιελογόνους αδένες.
7% του συνολικού ποσού του σιέλου εκκρίνεται από τους ελάσσονες σιελογόνους αδένες. Φυσιολογικός ρυθμός έκκρισης του σιέλου 0,3mil/min.
Ο σίελος αποτελείται από ανόργανα συστατικά όπως 99,5% νερό – 0,5 οργανικά και ανόργανα συστατικά – pH 5,2 – 7,8 (μέση τιμή pH 6,9) – Κάλιο – Νάτριο – Χλώριο – Διττανθρακικά ιόντα – φωσφορικά ιόντα – Ασβέστιο – Μαγνήσιο – Ιώδιο – Θειοκονικά.
Οργανικά συστατικά σίελου, διάφορα ένζυμα όπως : πτυαλίνη, αμυλάση, λυσοζύμη, κολλικρεḯνη, αλκαλική φωσφατάση. Πρωτεḯνες : φωσφοπρωτεḯνες, γλυκοπρωτεḯνες (μονοκίνες), αντισώματα, συγκολληπτυογόνα συστήματος ΑΒΟ (Ομάδες αίματος), ορμόνες.
Ειδική μνεία πρέπει να γίνει για το ένζυμο πτυαλίνη (α-αμυλάση) το οποίο βοηθάει στη διάσπαση του αμύλυ (πολυσακχαρίτης) και την μετατροπή του σε απλούσερα σάκχαρα.
Έτσι οι τροφές όπως η πατάτα, ρύζι, ψωμί όταν μασσώνται λαμβάνουν γλυκιά γεύση.
Επίσης το ένζυμο του σίελου ΛΥΣΟΖΥΜΗ διαθέτει αντιμικροβιακή δράση, έχοντας τη δυνατότητα διάσπασης του τοιχώματος των μικροβίων που αποτελείται κυρίως από πεπτιδογλυκάνες προκαλώντας έτσι τη λύση του κυττάρου και καταστροφή του μικροβίου.
Εικόνα 2

ΑΔΕΝΟΚΥΨΕΛΗ : Εκκριτική μονάδα σιελογόνων αδένων περιβάλλονται από μυοεπιθηλιακά κύτταρα. Οι αδενοκυψέλες εκβάλλουν στους εμβόλιμους πόρους που ενώνονται για να σχηματίσουν τους αμέσως μεγαλύτερους σε διάμετρο ενδολόβιους ή γραμμωτούς πόρους οι οποίοι επενδύονται από υψηλά κυλινδρικά κύτταρα. Τα επιθηλιακά κύτταρα των αδενοκυψελών και πόρων επικάθονται στη βασική μεμβράνη. Οι σιελογόνοι αδένες αποτελούνται από εκκριτικές μονάδες και σύστημα πόρων μέσω των οποίων ο σίελος διοχετεύεται στο σώμα.
Οι αδένες χωρίζονται σε λόβια μέσω ινώδων διαφραγμάτων από ΣΙ σε πολυάριθμα ΛΟΒΙΑ.
Σε άλλους κατώτερους οργανισμούς (έντομα, προνύμφες) οι σιελογόνοι αδένες επιτελούν διαφορετικές λειτουργίες όπως παραγωγή μεταξιού ενώ στις μύγες και άλλα έντομα το σάλιο περιέχει κύτταρα με πολυταινιακό DNA, τα οποία έχουν μεταβολικό πλεονέκτημα καθώς στο σίελο υπάρχουν έτσι πολλαπλά γονίδια ώστε η παραγωγή ενζύμων να γίνεται ταχύτερα.
Στα κύτταρα αυτά γίνεται ΕΝΔΟΜΙΤΩΣΗ (πολλαπλασιασμός DNA χωρίς διαίρεση κυττάρου).
Η σύσταση του σιέλου εξαρτάται από το είδος του ζώου.
Στα περισσότερα σπονδυλωτά ο σίελος αποτελείται από νερό και βλέννα, με τελικό σκοπό να μαλακώνεται η τροφή κατά την μάσηση.
Στα θηλαστικά ο σίελος περιέχει και διάφορα ένζυμα.
Η έκκριση του σίελου (σιελόρροια) αυξάνεται με τις διάφορες σκέψεις, οσμές, παρουσία τροφής, αύξηση της θερμοκρασίας.
Ιστολογικά οι σιελογόνοι αδένες, αποτελούνται από αθροίσματα κυττάρων, τα οποία παράγουν έκκριμα (σίελο) που αποτελείται από ανόργανα και οργανικά συστατικά.
Το παραγόμενο έκκριμα διοχετεύεται σε αγωγούς η οποία συνενώνονται και απαρτίζουν τον εκφορητικό πόρο του σιελογόνου αδένα που εκβάλλει στην κοιλότητα του στόματος.
Στον σίελο περιέχονται ιόντα (Κ, Na, Ca) τα οποία μεταβάλλονται κατά την είσοδο στον σιελογόνο αγωγό (βλέπε εικόνα 2).
Έτσι ιόντα Na αντικαθίστανται από ιόντα Κ, και γίνεται εμπλουτισμός με διττανθρακικά ιόντα (HCo3). Ο εμπλουτισμός αυτός είναι ζωτικής σημασίας για τα μυρηκαστικά ζώα, τα ιόντα αυτά μειώνουν έτσι την οξύτητα της προσλαμβανόμενης τροφής τους στον προστόμαχο τον οποίο διαθέτουν αυτά.
ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΤΟΥ ΣΙΕΛΟΥ
Πιστεύεται ότι η μείωση έκκρισης του σίελου συνοδεύει φυσιολογικά τη γήρανση του ανθρώπου, αυτό δεν είναι σωστό.
Έτσι όταν υπάρχει ξηρότητα του στόματος (ξηροστομία) η οποία εκδηλώνεται σαν :
ΑΙΤΙΑ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ
ΦΑΡΜΑΚΑ
ΣΥΜΠΑΘΗΤΙΚΟΜΙΜΗΤΙΚΑ
Συχνότητα 3η ηλικία 18-61%.
ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ
Ξηρότητα, ατροφία βλεννογόνου στόματος, γλωσσοδονία, αυξημένη τερηδόνα, ουλίτιδα, μειωμένη συγκράτηση τεχνητών οδοντοστοιχιών, δυσκολία μάσησης, κατάποσης, ομιλίας.
ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ
Εξαρτάται από το αίτιο που προκαλεί αυτήν. Γενικοί κανόνες : καλή υγιεινή στόματος, κατανάλωση τροφών, ποτών χωρίς ζάχαρη, καφεḯνη, καπνίσματος. Κατανάλωση τσίχλας χωρίς ζάχαρη, εσπεριδοειδών, απαλό βούρτσισμα των δοντιών, καθαρισμό δοντιών με οδοντικό νήμα, τακτικές επισκέψεις στον οδοντίατρο.
Ref. : - Βικιπαιδεια
- Merck Man 19th ed.