Γράφει η Μαρίνα Κουρμπέλα

Εργαζόμενος που λύει ο ίδιος τη σύμβασή του δικαιούται αποζημίωση για μη ληφθείσα ετήσια άδεια, σύμφωνα με σημερινή απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης -ΔΕΕ (Απόφαση C-341/15, Maschek)

Στο ΔΕΕ  υποβλήθηκε από το Verwaltungsgericht Wien (Διοικητικό Δικαστήριο Βιέννης):αίτηση προδικαστικής απόφασης, στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ του Hans Maschek, που ήταν υπάλληλος του Δήμου της Βιέννης από τις 3 Ιανουαρίου 1978 και του εργοδότη του, της Magistratsdirektion der Stadt Wien – Personalstelle Wiener Stadtwerke (Διοίκηση των δημοτικών αρχών του Δήμου Βιέννης – Υπηρεσία προσωπικού τεχνικών υπηρεσιών του Δήμου Βιέννης, Αυστρία), με αντικείμενο χρηματική αποζημίωση για ετήσια άδεια μετ’ αποδοχών μη ληφθείσα από τον εργαζόμενο πριν από τη λύση της εργασιακής του σχέσης.

Υπενθυμίζεται, πως   το άρθρο 7 της οδηγίας 2003/88, το οποίο φέρει τον τίτλο «Ετήσια άδεια», έχει ως εξής:

Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να παρέχεται σε όλους τους εργαζομένους ετήσια άδεια μετ’ αποδοχών διάρκειας τουλάχιστον τεσσάρων εβδομάδων, σύμφωνα με τους όρους που προβλέπουν οι εθνικές νομοθεσίες ή/και πρακτικές για την απόκτηση του σχετικού δικαιώματος και τη χορήγηση της άδειας.

Η ελάχιστη περίοδος ετήσιας αδείας μετ’ αποδοχών μπορεί να αντικαθίσταται από χρηματική αποζημίωση μόνον σε περίπτωση τερματισμού της εργασιακής σχέσης».

Η απόφαση του ΔΕΕ

Tο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης  στην απόφασή του επισημαίνει:

-Το άρθρο 7, παράγραφος 2, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, έχει την έννοια ότι:

– αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία δεν αναγνωρίζει αξίωση αποζημίωσης για μη ληφθείσα ετήσια άδεια μετ’ αποδοχών σε εργαζόμενο του οποίου η σχέση εργασίας λύθηκε κατόπιν αιτήματος συνταξιοδότησής του και ο οποίος δεν ήταν σε θέση να εξαντλήσει την άδεια αυτή πριν από τη λύση της εργασιακής σχέσης·

-ο εργαζόμενος, κατά τη συνταξιοδότησή του, διαθέτει αξίωση χρηματικής αποζημίωσης για ετήσια άδεια μετ’ αποδοχών την οποία δεν έλαβε εξαιτίας μη άσκησης των καθηκόντων του λόγω ασθένειας·

–ο εργαζόμενος του οποίου λύθηκε η σχέση εργασίας και ο οποίος δυνάμει σύμβασης συναφθείσας με τον εργοδότη του, ενώ συνέχιζε να λαμβάνει τον μισθό του, δεν υποχρεούταν να εμφανίζεται στον τόπο εργασίας του κατά τη διάρκεια καθορισμένης περιόδου που προηγείτο της συνταξιοδοτήσεώς του, δεν διαθέτει αξίωση χρηματικής αποζημιώσεως για μη ληφθείσα ετήσια άδεια μετ’ αποδοχών κατά την ως άνω περίοδο, εκτός αν δεν μπόρεσε να εξαντλήσει την άδεια αυτή λόγω ασθένειας·

-στα κράτη μέλη απόκειται, αφενός, να αποφασίσουν αν θα παράσχουν στους εργαζομένους πρόσθετη ετήσια άδεια μετ’ αποδοχών, πλέον της ελάχιστης ετήσιας άδειας μετ’ αποδοχών διάρκειας τεσσάρων εβδομάδων, η οποία προβλέπεται από το άρθρο 7 της οδηγίας 2003/88. Στην περίπτωση αυτή, τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγήσουν σε εργαζόμενο ο οποίος, λόγω ασθένειας, δεν μπόρεσε να εξαντλήσει το σύνολο της πρόσθετης ετήσιας άδειας μετ’ αποδοχών πριν από τη λύση της σχέσης εργασίας του χρηματική αποζημίωση που αντιστοιχεί στην πρόσθετη αυτή περίοδο. Στα κράτη μέλη απόκειται, αφετέρου, ο καθορισμός των προϋποθέσεων της παροχής αυτής.

Blog: marina anastas.kourbela