Γράφει ο
Ιωάννης Κουλούρης

Ασφαλώς το ασφαλιστικό αποτελεί αυτή τη στιγμή το σοβαρότερο πρόβλημα της χώρας μετά το μεταναστευτικό, και η κυριότερη αιτία της  τραγικής οικονομικής της κατάστασης.

Όλοι γνωρίζουμε ότι στο ασφαλιστικό έχουν γίνει στο παρελθόν οι μεγαλύτερες ευνοιοκρατικές ρυθμίσεις, τα μεγαλύτερα ρουσφέτια και τα μεγαλύτερα σκάνδαλα. Γενικά το ασφαλιστικό σύστημα που ίσχυε μέχρι τώρα ήταν φαύλο και αποτέλεσμα της διαπλοκής των πολιτικών με τις συντεχνίες, ή του εκβιασμού των τελευταίων προς την πολιτεία.

Όλοι γνωρίζουμε ότι πολλοί παίρνουν συντάξεις δυσανάλογα μεγάλες σε σχέση με τις ασφαλιστικές εισφορές που έχουν καταβάλει και με τα  χρόνια ασφάλισής τους. Μερικοί μάλιστα παίρνουν σύνταξη από ταμεία στα οποία δεν έχουν καταβάλει καμία εισφορά. Όλοι αυτοί είναι οι ευνοημένοι του συστήματος.

Υπάρχουν όμως και οι άλλοι  οι οποίοι παίρνουν σύνταξη ανάλογη με τις εισφορές και τα χρόνια ασφάλισής τους. Αυτοί είναι οι μόνοι κανονικοί συνταξιούχοι.  Υπάρχουν ακόμα και αδικημένοι του συστήματος , οι οποίοι πλήρωναν εισφορές σε ταμεία από τα οποία τελικά δεν πήραν καμία σύνταξη, είτε γιατί δεν είχαν συμπληρώσει τα 15 χρόνια ασφάλισης  είτε γιατί δεν χρειάστηκε να χρησιμοποιήσουν τα χρόνια αυτά για τη διαδοχική ασφάλιση.

Μέχρι τώρα η ευνοιοκρατική μεταχείριση των ευνοημένων δεν είχε άμεσα δυσμενή αποτελέσματα για τους κανονικούς, είχε όμως τεράστια επίπτωση στην οικονομία της χώρας, γιατί οι ευνοϊκές παροχές των πρώτων καλύπτονταν από εξωτερικό δανεισμό της χώρας με υψηλά επιτόκια.

Όταν, όπως ήταν φυσικό, σε συνδυασμό και με τα υπόλοιπα σκάνδαλα και εγκληματικές ενέργειες των μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων, επήλθε τελικά η οικονομική κατάσταση της χώρας, και έπρεπε να γίνουν δραματικές περικοπές στις δαπάνες του κράτους, και φυσικά και στις συντάξεις, η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, έκανε το μεγαλύτερο έγκλημα και τη μεγαλύτερη αδικία σε βάρος των κανονικών συνταξιούχων.

Εκείνο που έπρεπε να κάνει από την αρχή, και επιχειρείται τώρα από τη σημερινή κυβέρνηση, είναι να γίνει επανυπολογισμός όλων των συντάξεων με βάση τις εισφορές που είχαν καταβάλει σε όλο τον ασφαλιστικό τους βίο και ενιαίο συντελεστή αναπλήρωσης των. Έτσι θα αποκαθίσταντο οι αδικίες και οι εύνοιες που είχαν γίνει και θα επερχόταν πολύ μεγαλύτερη οικονομία.

Και επειδή αυτό ήταν χρονοβόρο, μέχρι να ολοκληρωθεί, θα έπρεπε να γίνει μία προσωρινή μείωση όλων των συντάξεων, από το πρώτο ΕΥΡΩ και με τον ίδιο συντελεστή για όλες. Εάν γινόταν αυτό ο συντελεστής μείωσης θα ήταν σχετικά μικρός και δεν θα είχε μεγάλη επίπτωση στην οικονομία της χώρας. Αντί αυτού όμως, έκανε τις αποκαλούμενες οριζόντιες περικοπές επί δικαίων και αδίκων. Ακόμα όμως και αυτές οι δήθεν οριζόντιες περικοπές δεν ήταν καθόλου οριζόντιες, αφού έγιναν σε μεγαλύτερο ποσοστό σε βάρος των κανονικών συνταξιούχων, οι οποίοι είχαν εργαστεί περισσότερα χρόνια και είχαν καταβάλει μεγαλύτερες εισφορές, με φυσιολογικό αποτέλεσμα να λαμβάνουν και μεγαλύτερες συντάξεις. Έτσι η προϋπάρχουσα αδικία μετεβλήθη πλέον σε κατάφωρο σφαγιασμό των κανονικών συνταξιούχων υπέρ των ευνοημένων. Κλήθηκαν δηλαδή τα «κορόιδα» που είχαν πληρώσει για 35 και πλέον χρόνια μεγάλες εισφορές, να πληρώσουν τους «έξυπνους» που είχαν καταφέρει να παίρνουν συντάξεις με λίγα χρόνια και μικρές ή καθόλου εισφορές.

Η αδικία επιτάθηκε ακόμα περισσότερο με τον πρωτότυπο και ανορθολογικό τρόπο εφαρμογής των κλιμακωτών συντελεστών, που αντί να επιβάλλονται κάθε φορά επί του ποσού του κάθε κλιμακίου (όπως γίνεται στη φορολογία εισοδήματος), επιβαλλόταν επί όλου του ποσού, δηλαδή από το πρώτο ΕΥΡΩ!!!  Έτσι κατέληγε κάποιος που υπερέβαινε έστω και για λίγα ΕΥΡΩ κάποιο κλιμάκιο, να παίρνει τελικά μικρότερη σύνταξη από κάποιον που πριν ελάμβανε μικρότερη σύνταξη από αυτόν!!! Και επειδή αυτό ήταν προφανής παραλογισμός, οι φωστήρες που επινόησαν τότε το σύστημα προέβησαν σε μία άλλη αθλιότητα, πρόβλεψαν δηλαδή ότι η σύνταξη που θα απέμενε τελικά στον πρώτο δεν θα ήταν μικρότερη από την υψηλότερη σύνταξη που θα απέμενε στο προηγούμενο κλιμάκιο. Και αποκαλώ τη ρύθμιση αυτή άθλια και ανήθικη , γιατί έτσι εξισώνει προς τα κάτω δύο συνταξιούχους που πριν είχαν διαφορετικές συντάξεις (γιατί είχαν καταβάλει διαφορετικές εισφορές), επιβάλλει δηλαδή στην ουσία διαδοχικά πλαφόν στις συντάξεις, ενώ δεν υπήρχε κανένα πλαφόν στις εισφορές.

Η πρακτική αυτή ακολουθήθηκε  και το 2012 από τη συγκυβέρνηση ΝΔ- ΠΑΣΟΚ, και ήταν προφανώς παράνομη και αντισυνταγματική, όπως κρίθηκε και από το Συμβούλιο Επικρατείας.

Η αποθέωση όμως της αδικίας και της ανηθικότητας έγκειται στη δικαιολογία των προηγούμενων κυβερνήσεων, ότι οι μεγάλες περικοπές στις υψηλές, (στην ουσία μεσαίες πλέον), συντάξεις έγινε  για την προστασίας των μικρών συντάξεων, οι οποίες όμως ήταν μικρές είτε γιατί αυτοί που τις έπαιρναν είχαν λίγα χρόνια ασφάλισης είτε γιατί είχαν καταβάλει λίγες εισφορές. Έτσι έμειναν στην ουσία ανέγγιχτες συντάξεις μικρότερες των 1000 ΕΥΡΩ, ακόμα και εκείνες που περιλάμβαναν το σκανδαλώδες και αδικαιολόγητο ΕΚΑΣ.

Και επειδή εδώ θα αντιπροτείνουν πιθανώς οι φωστήρες που έκαναν όλες αυτές τις αδικίες ότι τις έκαναν για κοινωνικούς λόγους, θα πρέπει να σημειωθεί ότι κανένα κοινωνικό κριτήριο δεν ελήφθη υπόψη στην επιβολή των κρατήσεων. Γιατί δεν ελήφθη καθόλου υπόψη το συνολικό εισόδημα του κάθε συνταξιούχου ή της οικογενείας του!!!

Έτσι ένας συνταξιούχος που με τη σύνταξή του έχει να διαθρέψει μία οικογένεια υπέστη τις ίδιες μειώσεις με κάποιον που έχει να διαθρέψει μόνο τον εαυτό του!!!

Μία οικογένεια με δύο συζύγους συνταξιούχους με σύνταξη π.χ. 800 € ο καθένας, δηλαδή συνολική σύνταξη 1600 €, θεωρούταν φτωχή και δεν είχε σχεδόν καμία μείωση, ενώ μία άλλη με ένα μόνο σύζυγο συνταξιούχο με σύνταξη π.χ.  1400 € θεωρούταν πλούσια και είχε σημαντική μείωση, για να πληρώνει την πρώτη!!!!

Ένας συνταξιούχος με σύνταξη π.χ. 600 € ( στην οποία περιλαμβανόταν και το ΕΚΑΣ), και εισόδημα από άλλες πηγές ακόμα και 100.000 €, δεν είχε καμία μείωση στη σύνταξη γιατί ήταν… φτωχός !!

Αυτή ήταν η …κοινωνική πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων!

Εδώ πρέπει να σημειωθεί, λόγω επικαιρότητας, ότι ο κλάδος που έχει ευνοηθεί περισσότερο από την ιδιότυπη αυτή κοινωνική πολιτική, είναι οι αγρότες , ή ακριβέστερα οι κτηματίες, οι οποίοι κατά κανόνα λαμβάνουν μικρές συντάξεις έχοντας καταβάλει καθόλου ή ελάχιστες  εισφορές.

Σε αντίθεση με αυτά το σύστημα που φαίνεται να προωθεί η σημερινή κυβέρνηση, είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, και ο υπολογισμός των συντάξεων των νέων συνταξιούχων, ο οποίος είχε δρομολογηθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση, πολύ σωστά επεκτείνεται και στους ήδη συνταξιούχους, αλλά πρέπει να γίνει με επανυπολογισμό όλων των συντάξεων με βάση τις συνολικές εισφορές όλου του ασφαλιστικού βίου και με ενιαίο συντελεστή αναπλήρωσης για όλους και ενιαίους κανόνες του χρόνου συνταξιοδότησης.  Αυτή πράγματι θα είναι μία βιώσιμη ασφαλιστική μεταρρύθμιση που θα ισχύει μόνιμα και στο μέλλον, αφού ο συντελεστής αναπλήρωσης θα μπορεί να αυξομειώνεται ανάλογα με τις ανάγκες της οικονομίας. Και εάν το σύστημα περιλαμβάνει και ένα σταθερό ποσό που θα δίνεται σε όλους ανεξάρτητα από το αναλογικό μέρος που θα αντιστοιχεί στις  εισφορές τους, αυτό πρέπει να δίνεται και σε αυτούς που δεν είχαν καμία ασφάλιση, γιατί ούτε δίκαιο ούτε λογικό είναι μία γυναίκα που μία ζωή φρόντιζε την οικογένεια και ανέθρεψε τα παιδιά της, να μην λαμβάνει καμία σύνταξη, ενώ μία άλλη που δούλεψε για 15 χρόνια να παίρνει και σταθερή και αναλογική σύνταξη.

Εάν εφαρμοστεί το σύστημα αυτό, εκτός από την αποκατάσταση της δικαιοσύνης και τα οικονομικά αποτελέσματα που θα έχει, θα δώσει ένα σημαντικό μήνυμα στους νυν εργαζόμενους, ότι στο τέλος θα πάρουν σύνταξη ανάλογα με τις εισφορές τους, και έτσι θα καταβάλλουν πρόθυμα τις εισφορές και δεν θε επιθυμούν να εισφοροδιαφεύγουν ή να πληρώνουν μικρότερες εισφορές από ότι δικαιολογεί το εισόδημά τους.

Και επειδή ο επανυπολογισμός των συντάξεων θα διαρκέσει κάποιο διάστημα, κατά το οποίο ενδεχομένως, παρά την «κόκκινη γραμμή» της κυβέρνησης, να γίνει αναγκαία κάποια άμεση μείωση και των κύριων συντάξεων, αυτή πρέπει να είναι προσωρινή μέχρι την ολοκλήρωση του επανυπολογισμού, και να γίνει με το ίδιο ποσοστό για όλες τις συντάξεις από το πρώτο ΕΥΡΩ. Εάν μάλιστα πειστούν οι δανειστές ότι η θέληση της κυβέρνησης, η οποία φυσικά θα εκφραστεί με την ψήφιση σχετικού νόμου,  είναι να πραγματοποιήσει τον επανυπολογισμό και να καθορίσει ένα ενιαίο συντελεστή αναπλήρωσης για όλους τους συνταξιούχους ο οποίος να ανταποκρίνεται στις ανάγκες τις οικονομίας, και να εγκαταλείψει τις ιδέες για προσωπικές διαφορές, τότε σίγουρα οι δανειστές δεν θα επιμένουν στην άμεση μείωση των κύριων συντάξεων αλλά θα αναμένουν τα αποτελέσματα του επανυπολογισμού.

Θα μπορεί έτσι να αντικρούσει και τις ιδέες του κ. Thomsen, γιατί σίγουρα θα αποδειχτεί ότι ο συντελεστής αναπλήρωσης των συντάξεων στην Ελλάδα θα είναι μικρότερος όχι μόνο από αυτόν της Γερμανίας αλλά και όλων των χωρών της Ευρωζώνης, αφού ο λόγος που η Ελλάδα καταβάλει το μεγαλύτερο ποσοστό επί του ακαθαρίστου εισοδήματος  για συντάξεις δεν είναι το υψηλό ποσοστό αναπλήρωσης αλλά η δραματική μείωση του ΑΕΠ και η αλματώδης αύξηση της ανεργίας που ήταν συνέπεια των μνημονίων και του τρόπου εφαρμογής των από τις Ελληνικές κυβερνήσεις.

Όσο για τις επικουρικές συντάξεις, η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος που είχε ψηφιστεί από την προηγούμενη κυβέρνηση και δεν εφαρμόστηκε από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ,  λόγω των ηλίθιων ιδεοληψιών και των ασύστολων προεκλογικών της υποσχέσεων, είναι απόλυτα δίκαιη και σωστή και πρέπει να εφαρμοστεί.

Προσωπικά είχα επισημάνει από πολλά χρόνια το αδιέξοδο του ασφαλιστικού συστήματος και είχα προτείνει συγκεκριμένη λύση αντιμετώπισής του, η οποία ήταν περίπου  ταυτόσημη με τη λύση που προτείνει η σημερινή κυβέρνηση. Το θέμα είχα αναφέρει και σε επιστολή μου στην Αγγλική που είχα αποστείλει από 24-1-2011 προς τον τότε επίτροπο κ. Oli Rehn, τα μέλη της τότε Τρόικας και τα μέλη της τότε Ελληνικής Κυβέρνησης. Την ίδια λύση είχα επίσης προτείνει και σε τευχίδιο που είχα παραδώσει την 22-4-2012 στους τότε αρχηγούς των Ελληνικών κομμάτων.

Η ανωτέρω επιστολή και το τευχίδιο, μαζί με άλλες,  περιλαμβάνονται ως παραρτήματα σε βιβλίο που εξέδωσα το καλοκαίρι του 2015 με τίτλο «Αξιοκρατική Πολιτεία» ( εκδόσεις Ρήσος, τηλ. 210-3628976), στο οποίο προτείνω συγκεκριμένο ολοκληρωμένο σύστημα διακυβέρνησης της χώρας, που θεωρώ ότι μπορεί να  την βγάλει από το σημερινό αδιέξοδο. Το βιβλίο αυτό παρέδωσα προσωπικά στους αρχηγούς των τότε κομμάτων της Βουλής (εκτός των δύο ακραίων), και είμαι διατεθειμένος να παραδώσω σε όποιον το ζητήσει.

Δεν έχω την οίηση να πιστεύω ότι η λύση που προτείνει η σημερινή κυβέρνηση,  (ακόμα και εάν αληθεύουν οι αιτιάσεις της αντιπολίτευσης ότι είναι εισήγηση ξένων), είναι αποτέλεσμα των δικών μου προτάσεων, ή ότι έστω έχουν συμβάλει και αυτές σε αυτήν. Αισθάνομαι όμως δικαιωμένος, γιατί εάν είχαν από τότε εφαρμοστεί οι προτάσεις αυτές σήμερα το ασφαλιστικό και η χώρα δεν θα ήταν στην κατάσταση αυτή. Όπως επίσης αισθάνομαι δικαιωμένος και  για πολλά άλλα θέματα που αναφέρω τόσο στις ανωτέρω επιστολές όσο και στο βιβλίο μου, αλλά και βέβαιος ότι και οι προτάσεις μου που αναφέρονται στο βιβλίο για τα υπόλοιπα θέματα της χώρας είναι σωστές και θα δικαιωθούν στο μέλλον.

Όντας εξαιρετικά πολιτικοποιημένο άτομο, εντελώς ακομμάτιστος και αδέσμευτος, με πλούσια επαγγελματική και επιστημονική εμπειρία σε πολλούς τομείς, δεν έχω ούτε την ευχέρεια αλλά ούτε και την επιθυμία να χρησιμοποιήσω τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ για τη διάδοση των ιδεών και των προτάσεών μου, έχω όμως το δικαίωμα, αλλά και καθήκον προς τη χώρα, να τις γνωστοποιώ κάθε φορά σε αυτούς που καθορίζουν την τύχη της.

Ελπίζω η επιστολή μου αυτή να μην καταλήξει στα συρτάρια κάποιων παρατρεχάμενων αλλά να φθάσει στους αποδέκτες της. Την επιστολή αυτή αποστέλλω στους αποδέκτες της ,( πλην των βουλευτών), με ΦΑΞ γιατί έχω διαπιστώσει ότι ο τρόπος αυτός είναι πιο αποτελεσματικός. Τις ανωτέρω αναφερόμενες επιστολές θα αποστείλω σε όλους με e-mail.

Έχω επίσης την πρόθεση την επιστολή αυτή, προσαρμοσμένη κατάλληλα και διατυπωμένη στα αγγλικά, να αποστείλω και στον σημερινό επίτροπο και την τετραμερή επιτροπή των δανειστών.