Γράφει ο Θανάσης Γριτσόπουλος

Οπως βρισκόμαστε, με το χρέος να μας έχει πνιξει και να το σέρνουμε πίσω μας για τα επόμενα 100 χρόνια, θα είναι δύσκολο αν όχι αδύνατο να επανέλθουμε στις παληές μας συνήθειες του 1980 και λιγο μετά όταν τρώγαμε με χρυσά κουτάλια και ανάβαμε στα μπουζούκια τα πούρα με τα πεντοχίλιαρα και τα λουλούδια βουνά στην πίστα και τις σαμπάνιες να καταφθάνουν με τα κιβώτια. Θα μου πήτε η σαμπάνια  της δεκάρας ήταν,  και πολλές φορές και λαθραία ή μαϊμού, αλλά σημασία δεν είχε η ποιότης της σαμπάνιας, σημασία είχε η ποιότητα και η λάμψη του άρχοντα, γιαυτό και συνήθως το τραπέζι του ήταν απολύτως ιδιαίτερο.

Αλήθεια έχετε ποτέ πετάξει 5.000 ευρώ λουλούδια στην πίστα, ή το ίδιο ποσό στην ρουλέττα του Λουτρακίου, να αισθανθείτε το μεγαλείο. Αν δεν το κάνατε ποτέ, κυριολεκτικά χάσατε την μεγαλύτερη... τέλος πάντων τώρα τελείωσαν αυτά και δεν πρόκειται να ξαναγυρίσουν.  Και για να συμβαίνουν τέτοια πράγματα στα μπουζούκια, σκεφτείτε τι γινότανε στα γνωστά, κέντρα λήψης αποφάσεων. Κατηγορούσαμε μετα βδελυγμίας τα διεθνή κέντρα λήψης αποφάσεων, που δεν μας άρεσαν γιατί  ήταν ξένα και δεν κάναμε οτι θέλαμε.

Φιάξαμε λοιπόν τα δικά μας, ντόπια κέντρα λήψης αποφάσεων τα οποία μαγείρευαν μεταξύ άλλων τις αγορές των εξοπλισμών, τα φάρμακα, τα χρηματιστήρια και τα άλλα και μετά ρίχναμε τις ευθύνες στούς υπηρεσιακούς παράγοντες. Για αυτά δεν δίναμε λογαριασμό σε κανέναν, απλώς δανειζόμασταν για να πληρώσουμε τις ζημιές , και παίρναμε και λίγα παραπάνω για να έχουμε και λίγα μετρητά στην κάσα μην τύχει τίποτα έκτακτο το βράδυ.

Ο λογαριασμός φούσκωνε αλλά αυτό το ξέραμε εμείς μόνο. Καί όταν λέω εμείς, δεν εννοώ εσάς και εμένα, όπως σας είπε οτι τα φάγαμε μαζί ο κ. Πάγκαλος.  Εννοώ  εμείς οι Ελληνες συμβαλλόμενοι στις συμφωνίες δηλαδή οι υπογράφοντες, παραλαμβάνοντες και πληρώνοντες δανειζόμενοι. Εσείς και εγώ, είχαμε λάβει ποτέ μέρος σε καμμιά τέτοια συναλλαγή;  Αγοράσατε ποτέ τάνκς, πετρέλαιο, αεροπλάνο, δώσατε ποτέ λεφτά η επιταγή σε κανένα, συγνώμη για το «επιταγή», αυτά γίνονται μόνον μετρητά όπως και στο συμβολαιογράφο που γίνονται όλα τα συμβόλαια με την αντικειμενική λες και όλοι, πωλητές και αγοραστές έχουν κάνει τράστ και πουλάνε και αγοράζουν στην ίδια τιμή. 

Λοιπόν οι εκλεκτοί μας αγόραζαν και μας κρατούσαν τον λογαριασμό. Καμμιά φορά τον λογαριασμό τον έγραφαν και στα βιβλία τα επίσημα του κράτους,  όταν δεν τους ενδιέφερε αν θα τα έμφανίσουν στους « εταίρους  μας» τότε, και άλλοτε στα κρυφά βιβλία, τα δεύτερα, αυτά που με τόση ικανοποίηση παρουσιάζει ο ΣΔΟΕ καμμιά φορά όταν συλλαμβάνει ένα φοροφυγά. Καί πορευόμασταν με ένα μεγάλο μεν χρέος κρυφό και ένα μικρότερο δε φανερό. Το καλό μέ το χρέος είναι οτι όταν χρωστάς πολλά σε πολλούς μπορεί να μένει κρυφό, γιατί όλοι θέλουν να μην εκραγεί. Και ακριβώς σαν τους κυρίους στα μπουζούκια πορευόμασταν ανα τον κόσμο παριστάνοντας τους μεγάλους και όταν μας έβλεπαν μας θαύμαζαν και έλεγαν με ζηλοφθονία, κοίταξέ τον αυτόν τι μεγαλείο έχει, Ελληνας, κροίσος. Ποτέ δεν είπαν τί λεβέντης, απόγονος του Αλέξανδρου, μέχρι που διεκδίκησαν το μεγαλείο οι Σκοπιανοί και έγινε και γίνεται ο χαμός. Που να ήξεραν οτι από μέσα το  βρακί του ήταν τρύπιο, καμμιά φορά το ίδιο και η μύτη της μεταξωτής κάλτσας.

Μην υποθέσετε οτι λέω τρύπιο βρακί το σώβρακο, όχι το παρατραβάτε, εννοώ τρύπια την τσέπη του παντελονιού.  Πήρατε  μια ιδέα τι γινόταν. Το πράγμα πήγαινε μια χαρά, ώσπου κάποιος αποφάσισε οτι δεν είχε αρπάξει αρκετά και σκέφθηκε να χρησιμοποιήσει κάποια εσωτερική πληροφόρηση και να παίξει ένα παιχνιδάκι και κυκλοφόρησε την φήμη των κινδύνων και η αγορά πάγωσε, γιατί όταν το μυστικό έπαψε να είναι και τόσο μυστικό, όλοι έμειναν με τα χαρτιά στα χέρια χωρίς ελπίδα να εισπράξουν εύκολα τα λεφτά τους.  Λέω αγορά αυτούς που μας ρουφούσαν το αίμα τότε και που ήταν οι καλύτεροι φίλοι-τοκογλύφοι των κυβερνητών μας  και οι τοκογλύφοι έκλεισαν την κάνουλα και μηδέν πλέον στο ταμείο και έληγαν τα γραμμάτια και δεν είχανε πλέον λεφτά να πληρώσουν, όπως δεν έχει ακόμα σήμερα να πληρώσει ο κόσμος τις τράπεζες και τον κυνηγάνε οι εισπρακτικές νυχθημερόν.

Και τότε αναγκασθήκαμε να ζητήσουμε βοήθεια από τούς «εταίρους μας», αυτούς απο τους οποίους είχαμε κρυφά τα δεύτερα βιβλία, και αναγκαστήκαμε να τα δείξουμε, και δεν τους έβαλαν φυλακή βέβαια αυτούς που είχαν τα δεύτερα βιβλία όπως θα έκανε ο ΣΔΟΕ αλλά σεβόμενοι τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, κυρίως αυτών που τους είχαν ψηφίσει δεν τους διέσυραν αλλά απεναντίας τους βοήθησαν κιόλας, μαζεύοντας τα ανα την υφήλιο χρέη τους και δανείζοντάς τους με χαμηλότερο επιτόκιο απο κάθε ισχύον στον κόσμο και τους έβαλαν να ορκιστούν οτι δεν θα  ξαναφιάξουν δεύτερα βιβλια και θα συμμαζευτούν οικονομικά. Και οι δικοί μας υποσχέθηκαν μεν αλλά ξανά τα ίδια.

 Και τότε μας είπαν οτι αυτοί που μας έσωσαν και μας δάνεισαν με το ¼ του επιτοκίου που πλήρωναν οι εθνοσωτήρες μας προηγουμένως  ήταν μεγαλύτεροι τοκογλύφοι απο τους προηγούμενους. Και τους ξαναβοήθησαν, και ξαναορκίστηκαν και πρίν προλάβουν να το ξανακάνουν έστειλαν την Τρόϊκα και τον κο. Ολι Ρεν και τους είπε οτι, επειδή για χάρη του ελληνικού λαού δεν τους πιστεύει αλλά τους ανέχεται, ή κάπως έτσι, θα εγκαταστήσει μέσα στα υπουργεία ανθρώπους που θα ελέγχουν κάθε τους κίνηση, δηλαδή αν τηρούν τις συμφωνίες για οικονομίες και μείωση προσωπικού. Και αντί να κυνηγήσουν την φοροδιαφυγή και το λαθρεμπόριο όπως έλεγαν αυτοί μείωσαν τους μισθούς του δημοσίου λίγο και μείωσαν και τους μισθούς των ιδιωτικών πολύ,  για να μην μείνουν και αυτοί περαπονεμένοι, αντί δε να ελαφρύνουν από προσωπικό το δημόσιο, έκρυψαν τους υπαλλήλους στις ΜΗΚΥΟ για να μην τους βρεί η Τρόϊκα.

Και για να μην μείνουν παραπονεμένοι και οι υπόλοιποι Ελληνες έβαλαν και το χαράτσι ή ΕΝΦΙΑ ή όπως αλλοιώς  θέλετε γιατί αυτά είναι σίγουροι φόροι και για να μην αναγκασθούν να κυνηγάνε φοροφυγάδες και λαθρεμπόρους ή ψαλλιδίσουν τις κρατικές αμοιβές,  παροχές, και προνόμιά  τους, που έχετε κατά καιρούς ακούσει. Και μετά ήρθε και ο Σύριζα και ήθελε πολλά και διάφορα. Και τι δεν ήθελε.  Δεν του έφθανε να σκίσει τα μνημόνια, ήθελε να βαράει και τα νταούλια και να χορεύει η τρόικα καρσιλαμά, τελικά τον έβαλε στο δωμάτιο η Τρόϊκα και έβγαλε άφτρες και ουρτικάρια και είπε και ευχαριστώ που μου εξηγήσατε, γιατί δεν το λέγατε τόσο καιρό να ζητήσωμε και παρντόν και ταλαιπωρούμαστε άδικα, και τέλος. Και πρέπει να τονίσουμε εδώ οτι κάποτε,  πριν τους εξηγήσουν αυτά που τους εξήγησαν,  είχανε κατά νούν να κάνουν ρεσάλτο στο νομισματοκοπείο με λεία τα συναλλαγματικά αποθέματα, γιατί δεν είχαν να πληρώσουν τη δόση του δανείου αλλά αυτά δεν τα έμαθε ποτέ η τρόϊκα.

Εσείς που οφείλετε ακόμα  στην τράπεζα την δόση του Φεβρουαρίου σκεφθήκατε κάτι τέτοιο; Να κάνετε ρεσάλτο στην εφορία, να αρπάξετε τα χρήματα και  να πληρώσετε την τράπεζα. Πήτε μου αν αυτό το κάνετε άοπλοι για να μην θεωρηθεί ένοπλη ληστεία, τι χειρότερο θα έιχετε κάνει από αυτούς του αξιοπρεπέστατους κυρίους που σκέφθηκαν το ρεσάλτο για να πληρώσουν τη δόση. Οι υπάλληλοι της τράπεζας που άδειασαν τις θυρίδες των πελατών της απο μετρητά  και τις ξαλάφρωσαν και απο τα χρυσαφικά, την λεία την παντελόνιασαν, που λέει και η Αννίτα, τα άρπαξαν για ίδιον ώφελος και γιαυτό θα πάνε, αν πάνε για λίγο στη φυλακή, ενώ εσείς το προιόν του ρεσάλτου  θα τα προορίζατε για την τράπεζα. Εχει διαφορά, και ο Ρομπέν των Δασών κάτι περίπου σαν κι αυτό έκανε, τι σημασία έχουν οι λεπτομέρειες;  

Μήν μου πήτε οτι φοβηθήκατε τους ρουβίκωνες γιατί δεν θα σας πιστέψω, αλλά δεν πιστεύω οτι φοβηθήκατε και την Αστυνομία. Αν δεν τραυματίσετε ή σκοτώσετε δεν τρέχει τίποτα, εδώ καίνε την σημαία, το Πολυτεχνείο, τα Εξάρχεια και την Αθήνα και δεν πάει κανένας ούτε για ανάκριση, μόνο μην σας υποπτευθούν για Χρυσαυγίτη. Θα κατηγορηθείτε και για την καταστροφή των Ψαρών.  Οι ρουβίκωνες προς το παρόν είναι μια χαρά παιδιά, ρωτήστε και τον κο. Πρόεδρο την Βουλής αν δεν με πιστεύετε, όταν μπήκαν στην Βουλή την άλλη φορά δεν έσπασαν ούτε ένα τζάμι και πιθανόν να ζήτησαν και συγνώμη. Για την άλλη επίθεση δεν γνωρίζω αλλά στο κάτω κάτω παιδιά είναι, ας τα αφήσουμε λίγο να εκτονωθούν.                                              

Ενώ  στο ξύλο του κου. Μπουτάρη, όπου  αστυνόμος που προσπάθησε να τον σώσει κατηγορείται οτι τον έδειρε, νομίζετε οτι θα το ξανακάνει; Οχι βέβαια, αλλά το καλό που βγήκε  απο το ξύλο τού κου. Μπουτάρη, άρχισε να φαίνεται την άλλη μέρα, οταν άρχισαν τα χάδια με τον κ. Πρωθυπουργό και όταν, για να σταματήσει τα δακρυα ο παθών, σχεδόν του έδωσε το χρίσμα του επίσημου εκλεκτού του κόμματος για τις επόμενες Δημοτικές. Είδατε τι καλό κάνει λίγο ξύλο, γιαυτό και λένε οτι βγήκε απο τον παράδεισο και ας προέρχεται απο οποιονδήποτε. Αρκεί να μην είναι απο την Χρυσή Αυγή γιατί τότε είναι φασιστικό.  Ασφαλώς και εσείς δεν θα κάνατε ρεσάλτο γιατί δεν εχετε βουλευτική ασυλία και δεν είσαστε πολιτικοί και μή όντες πολιτικοί δεν  έχετε και όραμα όπως λένε οι ίδιοι οτι έχουν. Τέτοια οράματα καλύτερα να μας λείπουν.     Λοιπόν τώρα βασική επιδίωξη του Σύριζα είναι να επιτύχει καθαρή έξοδο απο το μνημόνιο και τις υποχρεώσεις που έχει υπογράψει και οι οποίες επέρχονται μετ΄ολίγον. Μόλις τις εφαρμόσει δεν θα έχει που να κρυφτεί. Λοιπόν καθαρή έξοδος σημαίνει επιστροφή σε όλα αυτά από τα οποία γλυτώσαμε. Οτι υπήρξαν σκάνδαλα στο παρελθόν αναμφισβήτητο, πήγε κόσμος και λαός στην φυλακή και είναι ακόμα μέσα. Παραδόξως ο υπουργός δικαιοσύνης δεν έκανε τίποτα και για αυτούς, ούτε 24ωρη άδεια, θα μπορούσε, γιατί άραγε;  Για μεταγενέστερα σκάνδαλα δεν κατάφερε να αποδείξει τίποτα η παρούσα κυβέρνηση παρότι συκοφάντησε κόσμο και λαό τα τελευταία τουλάχιστον δέκα χρόνια. Το οτι δεν μπόρεσε να αποδείξει τίποτα και να μπούν κάποιοι στην φυλακή δεν σημαίνει οτι δεν έγινε και τίποτα, πρέπει να διασφαλίσουμε οτι δεν θα ξαναγίνει τίποτα μεμπτό στο μέλλον.

Για να μην μπορούν να ξαναγίνουν σκάνδαλα, και η σημερινή κατάσταση του κράτους είναι άκρως ευνοϊκή για αυτά, θα έπρέπε να ζητήσουμε από την Τρόϊκα, αυτήν ή κάποια άλλη , να επιβλέπει την διοίκηση και τα οικονομικά του κράτους μέχρι πλήρους δημιουργίας συστήματος ελέγχου απο αυτό, και όταν λέμε ελέγχου εννοούμε εξονυχιστικού και όχι την διαφάνεια του ΓΑΠ.  Δεν πιστεύω οτι υπάρχουν εκτός φυλακής πολιτικοί που είναι κλέφτες, αλλά υπάρχουν σίγουρα πολλοί  που ενεργούν για ίδιον πολιτικόν ώφελος και αυτό είναι εξ ίσου κακό και θα έπρεπε να καταλογίζεται.  Οτι πέτυχε η Ελλάδα το κέρδισε με το δικό της στρίμωγμα και δεν πρέπει με τίποτα να το ξαναχάσει. Η εποπτεία δεν σημαίνει υποταγή σε τίποτα, αλλωστε τα πάντα είναι συμφωνημένα και τα λεφτά πρέπει να πληρωθούν. Αν καταφέρουμε να φιάξουμε πλεόνασμα 7 αντι 3,5 το καλό θα είναι δικό μας αρκεί να το αξιοποιήσουμε ανάλογα και το κράτος ως έχει ειναι αδύνατον και να διανοηθεί οτι μπορεί να το αποταμιεύσει, ενω αυτό ακριβώς ζητάει απο τους πολίτες. Θα έπρεπε να επιδιώκουμε η έξοδος  να είναι ελεγχόμενη και όχι το αντίθετο.

Τώρα,  πιστεύω οτι για τον Σύριζα μια μη Καθαρή έξοδος θα ήταν ταπεινωτική και γιαυτό έχει αρχίσει την συζήτηση απο τώρα ώστε όταν έρθει  η ώρα των εκλογών να δημιουργήσει ξανά μια ενταση με την Τρόϊκα,  χωρίς να κινδυνεύει να χάσει καμμία δόση,  να οξύνει την κατάσταση και με τα άλλα κόμματα και να ξαναυποσχεθεί τα γνωστά παράλληλα προγράμματα και να θυμιθεί και την Θεσσαλονίκη.  Αλλά όταν θα ξαναέρθει και η ώρα της σφαλιάρας δεν θα πρέπει να είναι στον θώκο, γιατί τότε εξ΄ αντανακλάσεως η σφαλιάρα θα γίνει αισθητή πάλι και στον δικό μας σβέρκο, ενώ αν είναι εκτός θα δεί τον ουρανό σφοντύλι μόνος του και ίσως τότε συνέλθει και συνετισθεί, πράγμα καλό για όλους. Και για να είναι η έξοδος καθαρή, πρώτη προϋπόθεσις η κατάργηση των Capital Control και εξαρτάται καθαρά από εκείνον. Αν τολμάει ας το σκεφθεί και ας το κάνει.