
Γιατί;
Αλήθεια γιατί;
Τόσος θόρυβος; Τόση φασαρία; Τόση κακοποίηση;
Γιατί χτυπάμε τις πόρτες; Σφίγγουμε τις βρύσες; Μιλάμε δυνατά – περπατάμε με κρότο-
Κορνάρουμε επίμονα- μαλώνουμε ουρλιάζοντας με τους γύρω μας – χτυπάμε τα χείλη
μας όταν τρώμε;….
Γιατί άραγε;
Καλοί μου κι αγαπημένοι, ε;
Δεν θα είναι καλύτερα εάν γίνουν όλα πιο ήρεμα, πιο ήσυχα, πιο απαλά ωραία και σιγά!
Χωρίς φασαρία, χωρίς ηχορύπανση, χωρίς κρότο…
Νομίζω πως όλα γίνονται κι αλλιώς.
Αρκεί να τα πάρουμε αλλιώς!
Άσε που θα κατανοούμε περισσότερα και θα νιώθουμε και καλύτερα.
Η ησυχία είναι πολύ σημαντικό θέμα, στην καθημερινότητά μας, στη ζωή μας, στις στιγμές
μας, στις σχέσεις μας…
Ησυχία λοιπόν, γαλήνη, χαλάρωση.
Όπως έκανε και η Στελλίτσα αφού έπαιξε – έπαιξε – έπαιξε, σχετικά ήσυχα ομολογώ,
ξάπλωσε σον καναπέ και είπε τώρα να χαλαρώσω!
Κι έτσι έγινε.
Φαίνεται πως τα παιδιά γνωρίζουν – ξέρουν και πράττουν.
Σε μια όμορφη και ήρεμη ατμόσφαιρα, ζούμε πιο ωραίες στιγμές, κυλούν πιο ευχάριστα
το παρόν και το μέλλον, ξεχνώντας το παρελθόν.
Όλα γίνονται και με πολύ καλύτερο αποτέλεσμα, χωρίς άγχος – θόρυβο- βιασύνη –
επιπολαιότητες…..
Και το σημαντικότερο χωρίς λάθη , ζημιές και απώλειες.
Όταν οι κινήσεις και οι σκέψεις μας είναι ισορροπημένες, χαλαρές, με αγάπη, προσοχή
και ησυχία, ακούμε πιο σωστά τη χαριτωμένη φωνούλα μας.
Ήρεμη, σιγανή κι αλάνθαστη, κρυμμένη κάπου εκεί να μας φωνάζει, αθόρυβα όμως και
γλυκά, το σωστό κι αληθινό πάντα.
Πιο σιγά λοιπόν, πιο ήσυχα κι απλά.
Από παιδί θυμάμαι που μου φώναζαν «Κουνήσου, ξύπνα, πιο γρήγορα… κι όλα από τα
γνωστά κι άγνωστα, γνώμη μου και σχετικά σ’ όλους μας.
Ακόμα και τώρα που συμβαίνουν κι ευτυχώς πιο σπάνια (διότι δεν τους το επιτρέπω πια)
τα χάνω, μπερδεύομαι, μπλοκάρω, ζαλίζομαι, τα κάνω θάλασσα ή σαλάτα…
έχω, εάν με αφήνουν ήσυχη, χωρίς εντάσεις, κορναρίσματα, έλεγχο, παρακολούθηση κι
αρνητική κριτική .
βάζω μπρος και φεύγω! με πράσινο φυσικά…
Κι όλα ωραία και καλά, Όλα εν τάξει.
Τώρα το καλό είναι ότι και οι άλλοι καταλαβαίνουν και εισπράττουν το επιθυμητό
αποτέλεσμα γεμάτο ησυχία και ομορφιά.
Γι αυτό σας λέω ηρεμία, χωρίς θορύβους, φασαρία και άγχη
Ας αρχίσουμε να παρακολουθούμε τον εαυτό μας είναι εύκολο ένα βήμα πίσω και
παρατηρητές πλέον ας δούμε τι θα δούμε!
Τι θα ανακαλύψουμε!
Ακόμα κι όταν οι άλλοι κάνουν φασαρία…. ή υποδείξεις.
Εμείς; ήρεμοι – cool!
Λοιπόν ψυχραιμία , στην ηχορύπανση απαγορεύοντας να εισχωρήσει στους χώρους μας
και να επηρεάσει τις αισθήσεις ή το νευρικό μας σύστημα.
Θα μου πείτε τώρα;
Μα υπάρχουν μηχανήματα, καιρικά φαινόμενα, ανθρώπινες παθήσεις κ.α.
Τι κάνουμε σ’ όλα αυτά, πώς τα αντιμετωπίζουμε;
Κλείνοντας τ’ αυτιά μας, φοράμε ωτοασπίδες; ή μετακομίζουμε;
Ε! σε αυτά απλά και χωρίς θόρυβο βρίσκουμε τη λύση την κατάλληλη στιγμή και φορά.
Και με τη φασαρία του μυαλού και του νου;
Με την ψυχική ηρεμία; Με την κρυφή φασαρία, τις ταχυπαλμίες; Σκέψεις και τη βοή των
αυτιών; εδώ ομολογώ τα πράγματα δυσκολεύουν. Κι εδώ λοιπόν είναι που βάζουμε τα μεγάλα
μέσα, σηκώνουμε τα μανίκια και ξεκινάμε! Δουλειά!!
Αναζητώντας νέους τρόπους, παίρνοντας καινούργιες αποφάσεις.
Ξέροντας πια ότι όλα έχουν τη λύση τους.
Μήπως; Αδιαφορώντας; Ή βγαίνοντας έξω για περπάτημα (χωρίς να χτυπήσουμε την πόρτα
πίσω μας;)
Μήπως; περιμένοντας υπομονετικά να φύγουν τα συμπτώματα;
Μήπως τακτοποιούμε το συρτάρι μας (βγάζοντας τα περιττά που πιθανόν είχε;)
Μήπως ασχολούμαστε με τη μαγειρική ή τη ζαχαροπλαστική που λατρεύουμε
Ή παίρνουμε απόφαση να μην ξαναεπικρίνουμε τους άλλους που τυχόν κάνουν θόρυβο και μας
ενοχλούν;
Ή ακούμε την ήσυχη μουσική μας σιγά;
Ή βγαίνουμε στον κήπο, στη βεράντα και αρχίζουμε το πότισμα, κλάδεμα, καθάρισμα κλπ
Τέλος πάντων οτιδήποτε πρακτικό, χειρονακτικό μέχρι να μας περάσουν όλα.
Και …. Πάει έφυγε κι αυτό πριν προλάβει να γίνει ψυχοσωματικό.
Και χωρίς θόρυβο λοιπόν κι ελπίζοντας πάντα ότι μπορεί να επηρεαστούν και οι άλλοι με τη
συμπεριφορά μας και μόνο.
Χωρίς σχόλια, φωνές , φασαρία…κι αν το θελήσουν φυσικά!!!
Συνεχίζουμε απολαμβάνοντας τη νέα μας εμπειρία, που τα καταφέραμε και περάσαμε κι αυτή
τη φορά επιτυχώς κι από μας για εμάς!
Τα συγχαρητήρια μας !!
Ευχαριστώ!!