Γράφει ο
Θανάσης Κουκοβίστας

ΣΤΙΣ 3 Δεκεμβρίου 2012, δημοσιεύτηκε άρθρο μας στη «Φώνη» με τίτλο «ΣΥΡΙΖΑ: Βίοι παράλληλοι με την Ένωση Κέντρου!». Την Ένωση Κέντρου τη συναποτελούσαν 7 αρχηγοί μικρότερων κομμάτων και οι δύο συναρχηγοί του κόμματος των Φιλελευθέρων, Γεώργιος Παπανδρέου και Σοφοκλής Βενιζέλος.  Και τότε, από τη χαλαρή σύνδεση που είχαν μεταξύ τους, μπροστά από τις εκλογές του 1961, διεξήχθησαν στις 29 Οκτωβρίου, αποφασίστηκε να εμφανιστούν σε ενιαίο κόμμα και στις 19 Σεπτεμβρίου ο Γεώργιος Παπανδρέου ανάγγειλε την ίδρυση της Ένωσης Κέντρου.

Κάτι ανάλογο έγινε με τον ΣΥΡΙΖΑ, που μεταμορφώθηκε σε ενιαίο κόμμα, μετά την ανάδειξή του σε Αξιωματική Αντιπολίτευση στις εκλογές του Ιουνίου 2012 και βρέθηκε μπροστά στο κατώφλι της εξουσίας. Έτσι, την Άνοιξη του 2013, πραγματοποίησε το ιδρυτικό συνέδριο. Η διαφορά με την Ένωση Κέντρου ήταν ότι αυτή ιδρύθηκε με απόφαση των αρχηγών των μικρότερων κομμάτων, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ προχώρησε στο φαινομενικά πιο δημοκρατικό συνέδριο, αφού ήταν σίγουρος ο καθορισμός της πολιτικής γραμμής του κόμματος από την πλειοψηφούσα ομάδα από τον παλιό ΣΥΝ. 

Στο συνέδριο, η εσωκομματική αντιπολίτευση κατέγραψε δύναμη 25%, αλλά με τις συχνές δηλώσεις των στελεχών των διαφόρων συνιστωσών έγινε φανερό ότι το ποσοστό ήταν πολύ μεγαλύτερο. Αυτό φάνηκε στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής, μετά τη νίκη του στις εκλογές του Ιανουαρίου. Το 45% των συνέδρων διαφώνησε με τη γραμμή του κόμματος. Ακολούθησαν διαφωνίες μεταξύ υπουργών, που θύμιζαν τις εσωκομματικές επιθέσεις που δεχόταν ο Ανδρέας Παπανδρέου. Με μια μεγάλη, όμως, διαφορά. Τότε υπήρχε μια οικονομία εύρωστη. Όταν αποχώρησε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, άφησε στο κρατικό ταμείο πλεόνασμα 2,5 δισεκατομμύρια δραχμές.

Η σημερινή κυβέρνηση διοικεί μια χώρα σε οικονομική κατάρρευση, που αναπνέει με μηχανική υποστήριξη στην εντατική.  Ο Αλέξης Τσίπρας βρίσκεται να ισορροπεί επικίνδυνα πατώντας σε περισσότερες από δύο βάρκες τις οποίες αναταράζει η τρικυμία της πλήρους οικονομικής κατάρρευσης, που τις οδηγεί κατευθείαν στα βράχια. Βρίσκεται εγκλωβισμένος στις εσωκομματικές αντιθέσεις, στις εξωπραγματικές εξαγγελίες της Θεσσαλονίκης και τη συγκυβέρνηση με τον Πάνο Καμμένο, ο οποίος κινείται περισσότερο με το θυμικό, με κυκλοθυμικές εκφάνσεις, που τον καταστούν απρόβλεπτο.

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΕΕ

Ακολουθώντας την επιθυμία της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, ο ΣΥΡΙΖΑ διακήρυξε σε κάθε τόνο την προσήλωσή του στην ευρωπαϊκή πορεία της χώρας. Βεβαίως, οι αντιευρωπαϊκές φωνές ουδέποτε έπαψαν να ακούγονται από τα στελέχη του. Σήμερα, ακούγονται πιο δυνατά, καθώς αποδείχθηκε ότι εντός της ΕΕ και, κυρίως, εντός της ζώνης του ευρώ, οι εξαγγελίες της Θεσσαλονίκης έχουν χλομιάσει στο έπακρο. Στη φωνές για σύγκρουση και ρήξη απάντησε ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Χρυσόγονος, ο οποίος δήλωσε ότι «ο λαός μας επέλεξε για να παραμείνουμε στην Ευρώπη. Αν ήθελε ρήξη, θα είχε ψηφίσει ΚΚΕ».  

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ

Σχολιάζοντας την επίσκεψη Τσίπρα στο Βερολίνο, σε συνέντευξή στο «Κεφάλαιο», ο επικεφαλής της Αριστερής Πλατφόρμας Παναγιώτης Λαφαζάνης είπε:

«Η συνάντηση του Α. Τσίπρα με την Α. Μέρκελ στο Βερολίνο όφειλε να γίνει και είναι θετικό ότι από την ελληνική πλευρά αναδείχτηκαν πρόσωπο με πρόσωπο ορισμένα από τα κρίσιμα προβλήματα για την Ελλάδα, αλλά και για την Ευρώπη. Από κει και πέρα, όμως, δεν νομίζω ότι η επίσημη Γερμανία αλλάζει στρατηγική. Το αντίθετο θα έλεγα. Σήμερα είναι για μένα πολύ πιο σαφές ότι η πορεία διεξόδου της χώρας από την κρίση περνάει μέσα από την σκληρή αντιπαράθεση, αν όχι σύγκρουση, με τη γερμανική Ευρώπη. Το σημερινό γερμανικό κατεστημένο, παρά τις εσωτερικές διαφορές του, είναι ότι πιο καταστρεπτικό για την Ελλάδα και συνολικότερα για την ευρωπαϊκή ήπειρο. Όσο πιο γρήγορα γίνει αυτό αντιληπτό στην πράξη τόσο το καλύτερο. Γιατί χρόνος δεν υπάρχει. Μας έχει τελειώσει».

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης δικαιώνει, με την απάντησή του, αυτούς που ισχυρίζονται ότι στελέχη της κυβέρνησης βρίσκονται εκτός τόπου και χρόνου. Κατ’ αρχήν, είναι πολιτική απρέπεια υπουργός κυβέρνησης, χώρας μέλους της ΕΕ και της ζώνης του ευρώ, να υποβαθμίζει τους εταίρους μας σε υπηκόους της Γερμανίας. Δυστυχώς, δεν έχει καταλάβει ότι ένας υπουργός δεν μπορεί να χρησιμοποιεί τη ρητορική ενός βουλευτή της αντιπολίτευσης. Εμπόδιο στην έξοδο από την κρίση δεν είναι η Γερμανία και οι εμμονές του Σόιμπλε.

Ακόμα και οι φιλικές προς την Ελλάδα φωνές, σε κάθε ευκαιρία δεν παύουν να τονίζουν ότι πρέπει να τηρήσουμε τα συμφωνηθέντα, δηλαδή την αποδοχή να βρισκόμαστε υπό δημοσιονομική επιτήρηση. Αυτό θα το διαπιστώσουμε στον κατάλογο με τα προτεινόμενα μέτρα και την υποδοχή που θα έχουν από τους εκπροσώπους των δανειστών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, στους οποίους άλλαξαν όνομα, από τρόικα σε Γκρουπ Βρυξελλών, αλλά κάνουν ακριβώς την ίδια δουλειά. Η εμμονή υπουργών και στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ ότι θα βρισκόμαστε εντός της ΕΕ και της ζώνης του ευρώ με τους δικούς μας όρους και όχι με τους όρους της ΕΕ, είναι ένα επικίνδυνο παιχνίδι, που μπορεί να οδηγήσει σε πλήρη κατάρρευση όχι μόνον την ελληνική οικονομία, αλλά και να επιφέρει ανεπανόρθωτη βλάβη στην ίδια την ευρωζώνη κι ας λένε Σόιμπλε και λοιποί ότι είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν μια έξοδο της Ελλάδας.

Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΦΑΣΕΩΝ

Το πόσο έξω βρίσκονται ο Π. Λαφαζάνης και όσοι εκφράζουν τις ίδιες απόψεις, φαίνεται στη συνέντευξη. Για τον κατάλογο των μεταρρυθμίσεων, που στάλθηκαν στις Βρυξέλλες, είπε:

«Πρόκειται για μια πολύ επώδυνη διαδικασία. Αυτό που μπορώ να πω αυτήν την ώρα είναι ότι η λίστα αυτή δεν πρέπει να βρίσκεται σε αντίθεση με το ριζοσπαστικό πρόγραμμα μας, ούτε να το βάζει στο «ψυγείο». Καμία «λίστα» δεν μπορεί να τεθεί και δεν θα τεθεί, υπεράνω της λαϊκής βούλησης και της λαϊκής κυριαρχίας». Ενώ, σε παρατήρηση της δημοσιογράφου ότι η κυβέρνηση εγκαταλείπει το πρόγραμμά της, απάντησε:

«Το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης αλλά και το συνολικό ριζοσπαστικό μας πρόγραμμα δεν τα εγκαταλείπουμε. Ήδη με τα πρώτα νομοσχέδια, που έγιναν νόμοι στη Βουλή, κινούμαστε στην κατεύθυνση αυτών των προγραμμάτων. Κανένας «θεσμός» , κανένας εκβιασμός και κανένα δίλημμα δεν πρόκειται να ενταφιάσει αγώνες δεκαετιών των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, που δόθηκαν με την Αριστερά και τις αρχές της. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να απορροφηθεί στο κράτος και από το σύστημα, δεν θα γίνει δεκανίκι και διαχειριστής του νεοφιλελεύθερου «κρατικοδίαιτου» ελληνικού καπιταλισμού. Η ψυχή του ΣΥΡΙΖΑ είναι η κοινωνία και η ανάγκη προοδευτικής ανασυγκρότησης της χώρας με σοσιαλιστικό ορίζοντα».

Έχετε γεια βρυσούλες!!! Αν ο ΣΥΡΙΖΑ είχε κατέβει με σύνθημα ψηφίστε μας για μια μεταλλαγή του πολιτικού συστήματος προς τα αριστερά, που μπορεί να οδηγήσει και εκτός Ευρώπης, ακόμα θα έψαχνε να βρει που πήγαν οι ψήφοι που περίμενε. Αλλά το παιχνίδι αυτό είναι διπλά επικίνδυνο. Από τη μια μπορεί να οδηγήσει την κυβέρνηση στην επιλογή της σύγκρουσης ή επιμένοντας στις θέσεις του, να συμπαρασύρει ένα μεγάλο αριθμό βουλευτών σε καταψήφιση μιας νέας συμφωνίας, η οποία είτε το θέλουν είτε δεν το θέλουν, θα είναι με τους όρους των δανειστών, και να πέσει η κυβέρνηση. Αν η χώρα οδηγηθεί σε νέες εκλογές σύντομα, θα είναι καταστροφικές.

Η επικοινωνιακή αγωνία των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται στο σχόλιο του ευρωβουλευτή Δημήτρη Παπαδημούλη ότι είναι προτιμότερος ένας «έντιμος συμβιβασμός» από τη ρήξη. Κάποιος πρέπει να πει στον ευρωβουλευτή ότι ένας συμβιβασμός δεν είναι ούτε έντιμος ούτε άτιμος. Είναι απλά ένας συμβιβασμός, σαν αποτέλεσμα κάποιας διαπραγμάτευσης.

Τη χαριστική βολή στη λογική ο Παναγιώτης Λαφαζάνης την έδωσε στην ερώτηση «Ο Τσίπρας θέλει να κάνει στροφή στη ...ρεάλ πολιτίκ. Ο Λαφαζάνης μπορεί;». Απάντησε:

«Η «ρεάλ πολιτίκ» για την κυβέρνησή μας είναι μία και μόνη: να μείνουμε προσηλωμένοι και να εφαρμόσουμε το ριζοσπαστικό πρόγραμμά μας. Ο δρόμος που μας προτείνουν οι «θεσμοί» δεν διαθέτει τον παραμικρό ρεαλισμό, δοκιμάστηκε και απέτυχε οικτρά. Και ο Τσίπρας και ο Λαφαζάνης και όλοι μας στον ΣΥΡΙΖΑ έχουμε μία και μόνη εντολή και επιλογή: να πάμε μπροστά με τις αρχές, τις αξίες μας και το πρόγραμμά μας, στηριγμένοι στις καλύτερες ιστορικές παραδόσεις μας και στους κοινωνικούς αγώνες. Ο μοναδικός ρεαλισμός στις κρίσιμες στιγμές που διανύουμε είναι η ανατροπή».

Πρόκειται για μια απάντηση, που παραλλάζοντας στίχο του Καβάφη, οδηγεί στην διαπίστωση «αποχαιρέτα την Ευρώπης που χάνεις»…

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ ή ΕΚΤΕΛΕΣΤΕΣ

Δεν είναι μόνον ο Παναγιώτης Λαφαζάνης που μιλά για ρήξη. Την 25η Μαρτίου ο Γιάνης Βαρουφάκης είχε μια στιχομυθία με μια άγνωστη γυναίκα στα Χανιά, κατά τη διάρκεια του εορτασμού της εθνικής εορτής.
Εκεί, σε μια χαλαρή στιγμή, η συγκεκριμένη γυναίκα τον πλησίασε και του είπε: «Είμαστε μαζί σας». Τότε εκείνος της απάντησε με νόημα: «Ναι, αλλά να είστε και μετά τη ρήξη όμως, ε;».

Από κοντά ακολούθησε ο αναπληρωτής υπουργός Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων Ευκλείδης Τσακαλώτος, που δήλωσε σε τηλεοπτική εκπομπή:

«Αν δεν το έχεις στο μυαλό σου τη ρήξη, ούτε καν σαν ενδεχόμενο, προφανώς οι δανειστές θα περάσουν τα ίδια μέτρα με τους προηγούμενους. Θα μπορούσαμε δηλαδή να είμαστε σαν τον κ. Σαμαρά. Εμείς δημιουργούμε ασάφεια στους εταίρους μας για τις προθέσεις μας σκοπίμως γιατί πρέπει να ξέρουν ότι εμείς είμαστε έτοιμοι για μια ρήξη, αλλιώς δεν διαπραγματεύεσαι». Μάλιστα, υπενθύμισε και μια περίπου ξεχασμένη δήλωση του υπουργού Οικονομικών, λέγοντας: «το σενάριο της ρήξης είναι κάτι που το είχε πει και ο Γιάνης Βαρουφάκης στις προγραμματικές του δηλώσεις».

Σταθερός στην υλοποίηση του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ είναι ο αναπληρωτής υπουργός Ναυτιλίας Θοδωρή Δρίτσα, ο οποίος σχολίασε την δήλωση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, σε κινεζικό ΜΜΕ καθώς βρίσκεται στην Κίνα για συμφωνία με την Cosco, ότι θα παραχωρηθεί το πλειοψηφικό πακέτο του ΟΛΠ.

«Η κυβερνητική θέση που έχει εξαγγελθεί στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης αναφορικά με το θέμα της ιδιωτικοποίησης του ΟΛΠ ήταν σαφής. Ό,τι δημοσιεύματα υπάρχουν σήμερα αναφορικά με αυτό το θέμα θα αποσαφηνιστούν αξιόπιστα και έγκαιρα μόνο μετά την επιστροφή της ελληνικής αντιπροσωπείας από την Κίνα». Κληθείς να σχολιάσει τις δηλώσεις του Γιάννη Δραγασάκη τόνισε: «Τα δημοσιεύματα αυτά δεν μπορούν να επιβεβαιώσουν μεταβολή της θέσης της κυβέρνησης αναφορικά με το θέμα του λιμανιού του ΟΛΠ».

Βέβαια πριν αλέκτωρ φωνήσαι τρις, ο Γιάνης Βαρουφάκης σταμάτησε (ή τον σταμάτησαν) τις δηλώσεις, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος αναίρεσε με νεότερη δήλωση. Αυτό το παιχνίδι των δηλώσεων και των αναιρέσεών τους δείχνει δύο πράγματα. Το ένα είναι ότι θέλει να χαϊδέψει τα αφτιά του λαού από τη μια και την άλλη ότι δεν πρόκειται να φέρει αντίρρηση στην όποια συμφωνία. Το έχουμε ζήσει πολλές φορές αυτό το έργο, «διαφωνώ με το μέτρο, αλλά θα το ψηφίσω για να σωθεί η χώρα». Το δεύτερο πράγμα είναι πιο ύπουλο. Υποχωρεί φαινομενικά και περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να δώσει το καίριο κτύπημα.

Αποτέλεσμα της ανυπαρξίας σταθερής θέσης που όλοι αποδέχονται, είναι ότι πετάχτηκαν στο καλάθι των αχρήστων δύο μήνες, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί πρόβλημα στην καταβολή των υποχρεώσεων του κράτους προς τους πολίτες. Σύμφωνοι, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να περικόψει μισθούς και συντάξεις. Απλά, δεν θα τους πληρώσει ή θα δώσει ομόλογα.

Ενώ η ανασφάλεια που είναι διάχυτη, έχει στεγνώσει την αγορά παραπάνω από τις δυνάμεις της και όπως δήλωσε ο Βασίλης Κορκίδης, πολλές μικρομεσαίες επιχειρήσεις είναι έτοιμες να κλείσουν και να προστεθούν άλλες 150.000 άνεργοι. 

Όλα δείχνουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κινδυνεύει να έχει την τύχη της Ένωσης Κέντρου, τη διάλυση εξ αιτίας των αρχηγίσκων των συνιστωσών. Αντί να πάμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα, πάμε στο γνωστό με… βάρκα το χάος!