Η επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος έγινε μόνο μια φορά
Γράφει ο
Δημήτρης Μυταράς
Έζησα σαράντα χρόνια στους χώρους του πολυτεχνείου και της ανώτατης σχολής καλών τεχνών.
Μπορώ να έχω ένα λόγο λοιπόν.
1 Κάθε πανεπιστήμιο διοικείται και ελέγχεται από τη γενική συνέλευση και μόνο.
2 Ο Πρύτανης εκλέγεται από το σύλλογο των καθηγητών με τη συμμετοχή αριθμού φοιτητών. Ο αριθμός τους είναι ισοδύναμος μ’ ΕΚΕΙΝΟΝ ΤΩΝ ΕΚΛΕΚΤΟΡΩΝ. Αυτά λέει Ο ΝΟΜΟΣ ΠΛΑΙΣΙΟ.
3 Επειδή οι σύλλογοι των φοιτητών ελέγχονται από τα κόμματα κάθε είδους, τελικώς ο πρύτανης εκλέγεται με κομματικές σκοπιμότητες και συχνά κατεβαίνει σε εκλογές με πολιτικό πρόγραμμα.
4 Θεωρώ αδιανόητο και επικίνδυνο για ένα Πανεπιστήμιο να καθοδηγείται από πολιτικούς οι οποίοι ενδιαφέρονται μόνο για την ψηφοθηρία φοιτητικών ψήφων και τίποτε άλλο.
5 ΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΥΠΟΧΡΕΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΕΚΔΙΔΟΥΝ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ τους ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΑΜΟΙΒΗ, εφόσον είναι υποχρέωσή τους και εν συνεχεία να πληρώνει το κράτος την εκτύπωσή τους και να διανέμονται δωρεάν και εγκαίρως στους φοιτητές με την αρχή της σχολικής χρονιάς.
6 Πιστεύω, οι καθηγητές όλων των βαθμίδων πρέπει να ελέγχονται κατά διαστήματα, με την ευθύνη της Πρυτανείας, για την επαρκή διδασκαλία παιδαγωγική ικανότητα και την ενημέρωση τους, ως προς το αντικείμενο διδασκαλίας τους.
7 Δυστυχώς, αντί αυτού, ο νόμος πλαίσιο, δίνει την ευχέρεια στο διδακτικό προσωπικό, να εξελίσσεται κατά διαστήματα, με δική του πρωτοβουλία και ευθύνη. Σ’ αυτές τις ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝΤΑΙ, ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΣΥΝΤΕΧΝΙΕΣ ΜΕ ΙΔΙΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ, ΑΠΟΚΛΕΙΟΝΤΑΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ, ΕΚΤΟΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ.
Με άλλα λόγια, εάν ο Αϊνστάιν υπέβαλε υποψηφιότητα, δεν θα μπορούσε να εκλεγεί ούτε λέκτορας.
8 Εάν κάνουμε μία έρευνα θα διαπιστώσουμε ότι οι νυν καθηγητές είναι σε συντριπτική πλειοψηφία οι λέκτορες του 1982. Μερικοί από αυτούς και Πρυτάνεις αλλά όλοι γνωρίζουν, ότι οι λέκτορες, επιλέγονται με τελείως διαφορετικά προσόντα από εκείνα των τακτικών καθηγητών.
9 Ο σύλλογος των φοιτητών ασχολείται με προτάσεις και προβλήματα που τους αφορούν και τα οποία υποβάλουν για συζήτηση στη γενική συνέλευση και ανάλογα προωθούνται στο Υπ. Παιδείας. Στη διάρκεια των ετών έχουμε υποστεί άπειρες καταλήψεις , χωρίς προσωπικά να έχω καταλάβει πώς αυτές οι καταλήψεις , νομιμοποιούνται «επαναστατικό δίκαιο».
Μέσα στις Ανώτατες Σχολές, πιο απλά, πώς έχει το δικαίωμα ο σύλλογος των φοιτητών να διακόψει τη συνέχεια των σπουδών, συχνά για απεριόριστο χρόνο, εις βάρος της Παιδείας, των φοιτητών και, θα έλεγα, και του κοινωνικού συνόλου;
Πώς έχει το δικαίωμα να απαξιώνει τη γενική συνέλευση και να αποφασίζει μόνος του τη διακοπή της εκπαιδευτικής λειτουργίας;
Είναι άθλιο το θέαμα του φοιτητή που αναγγέλλει στον Πρύτανη ότι κλείνει το Πανεπιστήμιο επ’ αόριστον, ο Πρύτανης παραδίδει τα κλειδιά και όλο το διδακτικό προσωπικό αποχωρεί πανικόβλητο. Η σχολή κλείνει και η περιφρούρηση φοιτητών αναλαμβάνει την ευθύνη προστασίας του χώρου.
Σπάνια έχω δει να αποδίδει καρπούς αυτή η περιφρούρηση... Ακολουθούν καταστροφές πολλών εκατομμυρίων, χωρίς κανείς να αναλαμβάνει τις ευθύνες του.
10 Το άσυλο, υποτίθεται, ότι προστατεύεται και κανείς δεν έχει το δικαίωμα να επέμβει.
11 ΤΙ είναι αυτό ΤΟ ΑΣΥΛΟ; Πρέπει κάποια στιγμή να επαναπροσδιοριστεί η ύπαρξη και η λειτουργία του. Πρέπει να διαχωριστούν οι ευθύνες για τα ποινικά αδικήματα που διαπράττονται στη διάρκεια των καταλήψεων.
12 Ο γεν. γραμματέας της Αν. Σχολής όταν αντιληφθεί ότι διαπράττονται ξυλοδαρμοί πρυτάνεων, που μεταφέρονται στο νοσοκομείο, κακοποιήσεις καθηγητών, εμπρησμοί, - θυμηθείτε τον εμπρησμό του μισού πολυτεχνείου στη δεξιά πτέρυγα- κλοπές οργάνων και εκπαιδευτικού υλικού διδασκαλίας, οφείλει κατά τη γνώμη μου, να ειδοποιεί αμέσως τον εισαγγελέα για να επέμβει αυτεπαγγέλτως.
13 Δεν είναι δουλεία του πρύτανη. Εφόσον, πρόκειται για ποινικά αδικήματα, ο Πρύτανης δεν είναι ούτε αστυνομικός ούτε εισαγγελέας και δεν πρέπει να μεταθέτουμε τις ευθύνες αυτών των εγκλημάτων στους εκπαιδευτικούς. Έξω λοιπόν τα κόμματα από το Πανεπιστήμιο.
14 Πρέπει να γίνει αντιληπτό οτι όταν οι καταλήψεις ακυρώνουν το σχολικό έτος, λόγω απουσιών, το έτος θα πρέπει να επαναλαμβάνεται και να μην μπαλώνεται εκ του προχείρου, διότι η επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος έγινε μόνο μία φορά.
ΠΡΟΤΑΣΗ ΚΑΙ ΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΑΛΗΘΙΝΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ
▶ Το εκπαιδευτικό προσωπικό όλων των βαθμίδων θα πρέπει να ελέγχεται σε τακτά διαστήματα για το έργο που επιτελεί και την ενημέρωση και εκπαιδευτική του ικανότητα.
▶ Αυστηρό πρόγραμμα παρακολούθησης
με καθημερινές παρουσίες, πρόγραμμα ξεκάθαρο και σχετικά βιβλία από τις πρώτες μέρες του έτους.
▶ Φοιτητικοί σύλλογοι με αρμοδιότητες σχετικές με την εκπαίδευση και προτάσεις συμβουλευτικού χαρακτήρα προς τη γενική συνέλευση της σχολής.
▶ Η συμμετοχή των σπουδαστών στη γενική συνέλευση θα είναι το 1/10 του αριθμού των συμμετεχόντων
▶ Ο φοιτητικός σύλλογος είναι αδιανόητο να αποφασίζει για καταλήψεις ξεπερνώντας αυθαίρετα τις αποφάσεις γενικής συνέλευσης των καθηγητών.
▶ Σε περίπτωση κατάληψης οι απουσίες υπολογίζονται και αν υπερβούν το νόμιμο όριο, το έτος ακυρώνεται και επαναλαμβάνεται ,εφόσον δεν ολοκληρώθηκε η διδακτέα ύλη και εφόσον η γνώση δεν καλύπτεται με επιφοίτηση.
▶ Η είσοδος στο πανεπιστήμιο γίνεται με επίδειξη φοιτητικής ταυτότητας.
▶ Το άσυλο καλύπτει μόνο τις ανάγκες φοιτητών για εκπαιδευτικούς λόγους και λειτουργεί σε σχέση με αποφάσεις της γενικής συνέλευσης.
▶ Κομματικές συγκεντρώσεις εντός του πανεπιστημίου απαγορεύονται.
▶ Για τις κομματικές δραστηριότητες των συλλόγων να διατίθεται χώρος εκτός πανεπιστημίων.
▶ Τα παραπάνω είναι λιγότερο αυστηρά απ’ αυτά που ισχύουν στα αληθινά και σωστά πανεπιστήμια, σ’ όλο τον κόσμο και έχουν σαν στόχο την γνώση και την έρευνα.
▶ Σε αντίθετη περίπτωση αποτελούμε τον πάτο της παγκόσμιας πανεπιστημιακής κοινότητας και τον σκουπιδοτενεκέ της Ευρώπης.
-Ο κ. Δ. Μυταράς είναι μέλος της Ακαδημίας Αθηνών
(Από τον «Χρόνο» Κομοτηνής)