Γράφει ο
Νίκος Καλλιακμάνης

Το ενδιαφέρον των γιατρών και του κάθε ατόμου πρέπει να αφορά τα αίτια – τη μετάδοση – την πρόληψη από τις ιογενείς αυτές λοιμώξεις – την αποτελεσματική αντιμετώπισή τους.

Έτσι η κάθε εποχική γρίππη μπορεί να προκαλέσει σοβαρές λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος κυρίως σε άτομα κάθε ηλικίας.

Βέβαια η μεγάλη ηλικία του ατόμου που προσβάλλεται από τη γρίππη αποτελεί ουσιαστικό επιβαρυντικό παράγοντα που δεν είναι ο μοναδικός.

Και αυτό γιατί μπορεί να συνυπάρχουν και άλλα χρόνια νοσήματα όπως Σακχαρώδης Διαβήτης, Καρδιακή Ανεπάρκεια, Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια, τα οποία αποτελούν επιβαρυντικούς παράγοντες και έχουν δυσμενή πρόγνωση για την εξέλιξη της εποχικής γρίππης.

Κάθε γριππώδης συνδρομή δεν είναι απαραίτητα αληθής γρίππη, μολονότι εμφανίζει τα ίδια συμπτώματα και με το δεδομένο ότι συνήθως ένας τύπος ή υποτύπος ιού γρίππης επικρατεί των υπολοίπων κάθε χρόνο δεν είναι μεν πιθανό να προσβληθεί κάποιος από πραγματική γρίππη πάνω από μια φορά την ίδια χρονική περίοδο αλλα μπορεί να προσβληθεί από άλλο στέλεχος γρίππης, μετά την ανάρρωση του.

Άλλη λανθασμένη γνώμη είναι ότι μόνον ο ιός Α (Η₂Ν₁) προκαλεί πανδημία, βαρεία νόσηση, και είναι άκρως επικίνδυνος.

Βέβαια ο Α (Η₁Ν₁) ιός προκαλεί σοβαρές λοιμώξεις σε μεγαλύτερη ποσοστιαία αναλογία συγκριτικά με τους άλλους ιούς της γρίππης.

Αλλά και οι υπόλοιποι ιοί Α (Η₃Ν₂) όπως και Β προκαλούν σοβαρές κλινικές εκδηλώσεις ακόμα και θανάτους, χωρίς να μπορεί να γίνει σαφής διάκριση σε σχέση με τα κλινικά στοιχεία με τα οποία εκδηλώνονται οι ιοί αυτοί.

Εδώ πρέπει να τονιστεί ότι η φυσική δεξαμενή των ιών της γρίππης αποτελούν τα πτηνά και από αυτά ξεκινάει η κυκλοφορία κάθε νέου τύπου γρίππης, ειδικά σε άτομα που βρίσκονται σε στενή επαφή με πτηνά είτε λόγω επαγγέλματος, είτε λόγω τρόπου ζωής.

Ευρεία διάδοση μεταξύ των ανθρώπων συμβαίνει μόνον όταν αυτός ο νέος τύπος ιού της γρίππης αποκτήσει την ικανότητα μετάδοσης από άνθρωπο σε άνθρωπο.

Δεν είναι βέβαια όλοι οι τύποι ιών γρίππης εξίσου επικίνδυνοι για το ανθρώπινο γένος.

Αυτό εξαρτάται από την διαφορετική ικανότητα σύνδεσης και διείσδυσης του κάθε τύπου ιού στα κύτταρα του οργανισμού που προσβάλλει.

Οι ιοί της γρίππης περιβάλλονται από λιποειδικό περίβλημα το οποίο τους καθιστά ευάλωτους σε κάθε λιποδιαλυτική ουσία.

Έτσι χρήση οινοπνεύματος, αντισηπτικών αλλά και κοινοί σάπωνες όπως και συχνό πλύσιμο των χεριών με αυτά αποτελούν άριστο προληπτικό μέτρο για την μη εξάπλωση κάθε επιδημίας.

Στην γρίππη σαν λοίμωξη (χωρίς την παρουσία επιπλοκών) δεν έχουν καμμία δράση τα κοινά αντιβιοτικά.

Τα αντιβιοτικά χορηγούνται στη γρίππη στις περιπτώσεις και μόνον που υπάρχει εκτός από τον ιό της γρίππης και άλλο μικρόβιο.

Τα αντιγριππικά εμβόλια είναι αβλαβή. Θραύσματα ιών γρίππης που περιέχονται στο εμβόλιο (εμβόλιο : ενεργητική ανοσία η οποία προκαλείται από είσοδο εξασθενημένων στελεχών μικροβίων ιών στον οργανισμό, με τελικό αποτέλεσμα παραγωγή αντισωμάτων κατά των εισαγμένων μικροβίων, ιών.

Το εμβόλιο γρίππης ενοχοποιείται για εμφάνιση νευροπάθειας Guillan-Barre.

Το εμβόλιο δεν χορηγείται στα αλλεργικά άτομα και ειδικά σε άτομα με αλλεργία στα αυγά και τούτο διότι οι ιοί των εμβολίων καλλιεργούνται σε εμβρυοφόρα αυγά όρνιθας.

Γενικά τα εμβόλια γρίππης δεν χορηγούνται σε παθήσεις του ΚΝΣ (Κεντρικού Νευρικού Συστήματος).

Οι ιοί της γρίππης εμφανίζουν διάφορους τύπους και είναι ευμετάβλητοι.

Έτσι δεν γνωρίζει κανένας ποιος ιός θα προκαλέσει επιδημία την επόμενη χρονιά.

Επομένως ο εμβολιασμός που έγινε την προηγούμενη χρονιά δεν μας εξασφαλίζει για φέτος. Άλλωστε η ανοσία που επιτυγχάνεται με το εμβόλιο διαρκεί λίγους μήνες.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Κατά την έξαρση της γρίππης δεν προστατεύει το εμβόλιο της προηγούμενης χρονιάς. Δηλαδή ο εμβολιασμός είναι απαραίτητος κάθε χρόνο.

Το αντιγριππικό εμβόλιο χορηγείται σε 2 δόσεις με διάρκεια ανοσίας.

Σε περιοχές με επιδημία μακράς διάρκειας είναι αναγκαία η χορήγηση και 2^ης δόσης του εμβολίου προκειμένου να εξασφαλιστεί ανοσία μεγαλύτερης χρονικής διάρκειας.

Στην Ελλάδα οι ιοί της γρίππης εμφανίζεται από τις αρχές Ιανουαρίου έως αρχές Απριλίου.

Έτσι χορήγηση μίας δόσης μπορεί να καλύψει πλήρως το εμβολιαζόμενο άτομο.

Ο ιός που προκαλεί πανδημίες Α (Η₂Ν₁) περιλαμβάνεται στο αντιγριππικό εμβόλιο του έτους 2013 – 14.

Η αύξηση κρουσμάτων της γρίππης οφείλεται στο γεγονός ότι ο ιός δεν περιλαμβάνεται στο φετινό εμβόλιο και ότι επίσης ο ιός έχει εμφανίσει γενετική απόκλιση από το έτος 2009.

Επομένως οιαδήποτε αύξηση ή μείωση του αριθμού των κρουσμάτων δεν οφείλεται σε αστοχία του εμβολίου.

Παρά τον εμβολιασμό πολλά άτομα νοσούν από γρίππη μετά επιπλοκών.

Η απάντηση σε αυτό το συνηθισμένο ερώτημα είναι σαφής.

Μόνο από τον ιό γρίππης προφυλάσσει το εμβόλιο. Δεν είναι «γρίππη» βέβαια όλες οι ιώσεις του αναπνευστικού συστήματος, απλώς εμφανίζουν παρόμοια συμπτώματα.

Ο εμβολιασμός ανοσοποιεί ποσοστό 60% - 90% των ατόμων που εμβολιάζονται και επίσης εξαρτάται απόλυτα από την ανοσολογική κατάσταση και ετοιμότητα του κάθε οργανισμού.

Τι γνωρίζουμε για το Middle East Respiratory Syndrome (Αναπνευστικό σύνδρομο Μέσης Ανατολής).

Προκαλείται από το Coronavirus MERS-Cov ο οποίος είναι γνωστός από παλιά που δεν προκαλούσε συμπτώματα στον άνθρωπο.

Βέβαια οι οικογένεια των Corona viruses περιλαμβάνει σημαντικό αριθμός ιών, οι οποίοι υφίστανται (γενετικές αλλαγές) με εμφάνιση κατά καιρούς νέων κοροναϊών.

Ένας τέτοιος ιός είναι ο SARS-Cov που εμφανίστηκε στη ΝΑ Ασία το έτος 2002. Άλλος νέος κοροναϊός είναι και ο MERS-Cov ο οποίος εντοπίστηκε για πρώτη φορά το 2012 στην Αραβική Χερσόνησο με σημαντική θνητότητα και αυξημένο αριθμό κρουσμάτων.

(Διασκευή από το Ενημερωτικό φυλλάδιο ΚΕΕΛΠΝΟ)