Γράφει ο
Τάσος Κορώσης

Το έκαναν κέρμα και όχι χαρτονόμισμα, όπως συνέβη με το δολάριο, για να χτυπήσουν το νότο. Διότι από τις 365 ημέρες το χρόνο, τις 300 ημέρες βρισκόμαστε στο δρόμο λόγω της ηλιοφάνειας και ξοδεύουμε αρκετά χρήματα, ενώ οι βόρειοι έχουν 60 ημέρες ηλιοφάνεια και τις 300 ημέρες είναι κλεισμένοι μέσα στα σπίτια τους.

Έτσι με την παγίδα του κέρματος, το χαρτονόμισμα των 5€ το χρησιμοποίησαν ως 1$. Άρα, μία cocα-cola που είχε 50 δραχμές, τώρα έχει 350 δραχμές, κι έτσι χάσαμε τα λεφτά μας και γίναμε από φτωχοί, φτωχότεροι.

Πώς είναι δυνατόν να πάρουμε καρπούς από το δέντρο, όταν έχουν ξεράνει τον κορμό και τις ρίζες του;

Ως επί εξήντα χρόνια φορολογούμενος και ασφαλισμένος επαγγελματίας, έχω καταλήξει στα εξής:

Ο επαγγελματίας δε παίρνει, ούτε εφάπαξ, ούτε μεγάλη σύνταξη, ούτε επιδόματα αλλά με κόπο και με μόχθο δημιούργησε κάποια μικρή ακίνητη περιουσία. Ένα σπίτι για να μην αρρωστήσουμε, ένα για να μείνουμε κι’ ένα για συμπλήρωμα της πενιχρής συντάξεως.

Και τελικά καταλήγει να παίρνει 1.200 € σύνταξη αντί για 5.000 € που έπρεπε με βάση τις κρατήσεις και να πληρώνουν ΕΝΦΙΑ 1.500 € το μήνα για κατεστραμμένα σπίτια από το σεισμό.

Άρα τι να μπορέσουμε να πληρώσουμε πρώτα και πού να βρούμε χρήματα να ξεπληρώσουμε χρέη προς το Δημόσιο;