Του Βασιλείου Γρ. Παπαδάκη
Οι αριστεροί της υλικής κουλτούρας (material culture),
με επικεφαλής τον παπαφούρια = (απροσέκτως βιαστικός)
πρωθυπουργό, συν τους αντι-πολιτικούς υπουργούς
απεφάσισαν εν κρυπτώ και παραβύστω την μεταστέγαση του,
συγγενούς εκ κηδεστίας, ψυχωτικού ανθρωποφθόρου της «17 Ν», (11 φορές ισόβια και 25 χρόνια κάθειρξη), στις αγροτικές
φυλακές Βόλου (λημέρι).
Ο «φαρμακοχέρις» με σταλινικό D.N.A., ενστερνίστηκε κατά
γράμμα τη ρετσέτα του αποδεκατιστή Ιωσήφ Στάλιν (1879-
1953). Κατ’ εντολή του, στις αρχές του 1940, εσφαγιάσθησαν
22.000 Πολωνοί, εκ των οποίων 8.000 αξιωματικοί αιχμάλωτοι
πολέμου, στο δάσος Κατύν, και στις φυλακές Καλίνιν και Χάρκοβο της Σοβιετικής Ενώσεως. Οι υπόλοιποι 14.000 ήσαν
εργοστασιάρχες, μεγαλογαιοκτήμονες, ιερείς, διανοούμενοι,
αστυνομικοί και αξιωματούχοι.
Ακολούθησε η μεταγωγή στις φυλακές Χαλκίδος, του έτερου συντρόφου, καταδικασθέντος σε έξι φορές ισόβια και 25
χρόνια κάθειρξη για έξι δολοφονίες, εκρήξεις, ληστείες και
συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση.
Ένας ήταν από παλαιόθεν ο στόχος των
αριστεροκομμουνιστών-τρομοκρατών. Ο αφανισμός της
ανωτέρας και μεσαίας τάξεως..
Οι διάφοροι «ψυχιατρικοποιημένοι» και
«αποπαθολογικοποιημένοι», γλωσσήματα της αριστερής
παρανόησης, μεταξύ των οποίων η σύζυγος, ο υιός και
διάφοροι άεργοι παρατρεχάμενοι, έσπευσαν να ασπασθούν
και να εναγκαλισθούν τον ψυχρό και αμετανόητο εγκληματία.
Η προσπάθεια ηρωποιήσεως του εν λόγω τρομοκράτη δεν έχει
απήχηση στο κορμό της ελληνικής κοινωνίας.
Εν συντομία και κατά χρονολογική σειρά τα θύματα της
«17 Ν.»
Ουδόλως ξαφνιάζει το γεγονός ότι στον κατάλογο των δολοφονηθέντων δεν αναφέρεται ούτε ένα άτομο με αριστερόφρονες πεποιθήσεις. Οδηγούμαι στο συμπέρασμα ότι στην Ελλάδα οι τρείς «ισμοί»αριστερισμός – κομμουνισμός και «τερρορισμός» έχουν αμφιμήτρια συγγένεια.
Η τρομοκρατία δεν αντιμετωπίζεται με πολύωρα φληναφήματα, επανευρέσεις ειδημόνων, ούτε με όρους ψυχολογίας, κοινωνιολογίας ή χαριστικές διατάξεις. Η αποτυχία της Ε.Ε. να πατάξει την τρομοκρατία αποτελεί θέμα υψίστης κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής σημασίας.
Οι τρομοκρατικές οργανώσεις σε παγκόσμια κλίμακα έχουν την σιωπηλή υποστήριξη κυβερνήσεων και ισχυρών οικονομικών κέντρων προς όφελος και των δύο πλευρών
«Do ut Des». Ο σύγχρονος οικονομικός πόλεμος και η τρομοκρατία είναι αναπόφευκτα γεγονότα όπως είναι ο πόλεμος πάντων κατά πάντων «bellum omnium contra omnes» φυσικός Νόμος.
Μήπως ο αντιτρομοκρατικός Νόμος θα πρέπει να γίνει
υπεράγαν αυστηρός (Ιαβέρειος) για να είναι
αποτελεσματικός;
Χωρίς ισονομία, η δημοκρατία δεν μπορεί να επιζήσει.
-Ο κ. Βασίλειος Γρηγ. Παπαδάκης είναι Δημοσιογράφος,
Επίτιμο μέλος Ενώσεως Ευρωπαίων Δημοσιογράφων