Γράφει η
Ειρήνη Γαβαλά-Χαρδαλιά

Συγνώμη έκανα/κάναμε λάθος. Δεν θα επαναληφθεί, θα το διορθώσουμε, θα το προσπαθήσουμε, θα το παλέψουμε μαζί γιατί αυτό που πάνω απ’ όλα μετράει είναι τούτη η χώρα, οι νέοι της, η ταλαιπωρημένη τρίτη ηλικία, οι πολλές χαμένες ευκαιρίες…

Μόλις τέσσερις γραμμές, τριάντα λέξεις που μπορούν να γράψουν και να αλλάξουν την ιστορία.

Αρκεί όποιος τις λέει να τις εννοεί πραγματικά και να τις κάνει πράξη.

Όμως σήμερα τίποτα από τα δύο δεν γίνεται γιατί κατά τους κρατούντες όλα καλά καμωμένα είναι ενώ συν τοις άλλοις και το αλάθητο διεκδικούν αλλά και το ηθικό και ιδεολογικό πλεονέκτημα την στιγμή που πλέον όλα αυτά έχουν παταγωδώς καταρρεύσει.

Ο αυτοκράτορας αλλά και η αυλή του κυκλοφορούν γυμνοί επιδεικνύοντας αυτάρεσκα την απουσία των επιχειρημάτων τους επιμένοντας πως όλες οι επιλογές τους ήταν και είναι σωστές ακόμα και τώρα που όλοι τους φωνάζουν πως είναι γυμνοί.

Τι είναι αυτό αλήθεια που τους εμποδίζει αλλά και άλλους πριν από αυτούς να αναγνωρίσουν τις πανθολογούμενες κακές τους επιλογές ,να ζητήσουν συγνώμη από αυτούς που τους πίστεψαν και πάνω τους εναπόθεσαν ελπίδες και προσδοκίες;

Φταίει το εθνικό μας κουσούρι, αυτό του άκρατου εγωϊσμού, που δεν εννοεί να ομολογήσει και να αναγνωρίσει τα λάθη του;

Φταίει η έλλειψη ουσιαστικής παιδείας και κουλτούρας, αυτή η καρικατούρα του τζάμπα μάγκα που όλα τα ξέρει, όλα σωστά τα κάνει, παρανομεί και το καυχιέται, αδιαφορεί για το διπλανό του, παραβιάζει νόμους και κανόνες, ξεγελάει το κράτος γιατί είναι πονηρός αυτός και καπάτσος και καμώνεται πως όλα τα ξέρει;

Γιατί ο πολίτης γίνεται η εικόνα και η ομοίωση, το copy paste μιας πολιτικής εξουσίας που κοροϊδεύει, ξεγελά, ψεύδεται ασύστολα και αθετεί ανερυθρίαστα υποσχέσεις και δεσμεύσεις.

Πώς και ποιός λοιπόν θα μπορέσει να εκστομίσει  μια ειλικρινή παλικαρίσια συγγνώμη, να μας κοιτάξει στα μάτια, να ομολογήσει τα λάθη, την πλάνη και τις εμμονές, να δώσει το παράδειγμα μιας στοιχειώδους ευθιξίας και να προσπαθήσει να διορθώσει όχι να μπαλώσει τα λάθη, τις παλινωδίες να αναγνωρίσει πως έσφαλλε; Με πράξεις και παραλείψεις που μας στοίχισαν και δυστυχώς θα συνεχίζουν να ταλανίζουν τούτο τον τόπο;

Γιατί «Ουκ έστιν άνθρωπος ός ζήσεται και ουχ αμαρτήσει» λέει ένα σοφό εκκλησιαστικό κείμενο από αυτά ξέρετε που είναι περιττά σε ένα ουδετερόθρησκο κράτος…