Σαββατοκύριακo
18-19  Ιανουαρίου 2020
Ημερήσια ηλεκτρονική εφημερίδα, Αρ. φύλλου 3408RSS FEED
ΕΡΕΥΝΑΕΕ: Πολύ υψηλές οι δαπάνες στέγασης στην Ελλάδα
10/01/2020

Γράφει η Μαρίνα Κουρμπέλα

Το 2018 το ποσοστό των νοικοκυριών που αντιμετωπίζουν υπερβολική επιβάρυνση με δαπάνες στέγασης , στην Ευρωπαική Ενωση, σύμφωνα με την Επιτροπή,έφτασε στο χαμηλότερο επίπεδο από το 2010. Ωστόσο, ένας στους δέκα Ευρωπαίους ζει σε νοικοκυριό στο οποίο το κόστος στέγασης αποτελεί σημαντική επιβάρυνση (υπερβαίνει το όριο της υπερβολικής επιβάρυνσης του 40 % του διαθέσιμου εισοδήματος).

Σύμφωνα με την Ευρωπαική Επιτροπή, οι δαπάνες που σχετίζονται με τη στέγαση παραμένουν πολύ υψηλές στην Ελλάδα (σχεδόν για το 40 % των νοικοκυριών το κόστος στέγασης αποτελεί υπερβολική επιβάρυνση). Τα ποσοστά στη Βουλγαρία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Δανία, τη Γερμανία και τη Ρουμανία είναι πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ, ενώ στην Εσθονία, τη Γαλλία, τη Φινλανδία, την Κύπρο, τη Μάλτα και τη Σλοβακία κάτω από το 5 % των νοικοκυριών αναφέρουν ότι αντιμετωπίζουν υπερβολική επιβάρυνση με δαπάνες στέγασης. Τα φτωχότερα νοικοκυριά είναι περισσότερο εκτεθειμένα σε ζητήματα οικονομικής προσιτότητας και οι μισθωτές επηρεάζονται επίσης σε μεγαλύτερο βαθμό από αυτό το ζήτημα. Για την ακρίβεια, το 36,7 % των φτωχότερων νοικοκυριών αντιμετωπίζει υπερβολική επιβάρυνση από το κόστος στέγασης, καθώς και το 26 % των μισθωτών.

Ποσοστό του πληθυσμού που ζει σε νοικοκυριό του οποίου το συνολικό κόστος στέγασης αντιπροσωπεύει πάνω από το 40 % του συνολικού διαθέσιμου εισοδήματος του νοικοκυριού, 2018

Πηγή: Eurostat, SILC.

Η σοβαρή στέρηση στέγασης είναι σε γενικές γραμμές σταθερή το 2018. Ωστόσο, μειώνεται σε κράτη μέλη της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, όπου τα ζητήματα ποιότητας της στέγασης ήταν περισσότερο έντονα. Παρά τη βελτίωση αυτή, περίπου ένας στους επτά Ευρωπαίους εξακολουθεί να ζει σε κατοικία με διαρροή στέγης, υγρούς τοίχους, υγρά δάπεδα ή θεμέλια ή σάπια πλαίσια παραθύρων ή δάπεδα. Τα προβλήματα αυτά πλήττουν κυρίως τους μισθωτές, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που ζουν σε κοινωνικές κατοικίες. Το ποσοστό του πληθυσμού που δεν έχει στην κατοικία του ούτε μπανιέρα ούτε ντους, παρότι είναι συνολικά χαμηλό (1,9 % το 2018), ανέρχεται σε 25,6 % στη Ρουμανία και υπερβαίνει το 8 % στη Βουλγαρία, στη Λετονία και στη Λιθουανία. Το μερίδιο των παιδιών κάτω των 18 ετών που αντιμετωπίζουν σοβαρή στέρηση στέγασης εξακολουθεί να είναι υψηλότερο σε σχέση με τον συνολικό πληθυσμό, καθώς 6,1 % των παιδιών ζουν σε ακατάλληλες κατοικίες σε σύγκριση με 4 % του συνολικού πληθυσμού.

Μόνο στη Φινλανδία σημειώθηκε σημαντική μείωση του φαινομένου των αστέγων.

Το φαινόμενο των αστέγων, ως η πλέον ακραία μορφή αποκλεισμού από τη στέγαση, αυξήθηκε την τελευταία δεκαετία σε μια σειρά από κράτη μέλη. Μόνο στη Φινλανδία σημειώθηκε σημαντική μείωση του φαινομένου των αστέγων, παρά το ότι σε τρεις χώρες παρατηρούνται είτε ετερογενείς τάσεις (Κροατία και Πολωνία) είτε σταθεροποίηση του φαινομένου των αστέγων τα τελευταία έτη (Πορτογαλία) .Το φαινόμενο των αστέγων παραμένει κυρίως αστικό φαινόμενο και οι πιέσεις της στεγαστικής αγοράς έχουν προσδιοριστεί ως καθοριστικός βασικός παράγοντας για τις αυξήσεις του ποσοστού των αστέγων τα τελευταία έτη στην πλειονότητα των κρατών μελών της ΕΕ. Στις πιέσεις αυτές περιλαμβάνονται διάφορες αρνητικές εξελίξεις, όπως: αυξήσεις στις τιμές πώλησης και μίσθωσης κατοικιών, έλλειψη οικονομικά προσιτής στέγασης, αλλαγές στη νομοθεσία περί μίσθωσης, περιορισμένες ή μειωμένες δημόσιες επενδύσεις σε δημόσια και/ή κοινωνική στέγαση, περικοπές στα στεγαστικά επιδόματα. Ωστόσο, υπάρχουν και άλλοι αρνητικοί παράγοντες που συντελούν στην αύξηση των ποσοστών των αστέγων, μεταξύ των οποίων η φτώχεια, η αυξανόμενη ανεργία, η ανεπαρκής και/ή δυσχερής πρόσβαση σε συστήματα και υπηρεσίες στήριξης και η αυξανόμενη μετανάστευση.